National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της υψηλής έντασης διαλειμματικής προπόνησης (HIIT) και της συνεχούς μέτριας έντασης προπόνησης (MICT) σε υπέρβαρα ή/και παχύσαρκα άτομα"
Abstract
dc:descriptionH καρδιαγγειακή νόσος (cardiovascular disease-CVD) αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως κατά την τελευταία δεκαετία, ιδιαίτερα για παχύσαρκα άτομα. Η συνεχής προπόνηση μέτριας έντασης (MICT) θεωρείται ως ένας αποτελεσματικός τρόπος μείωσης των παραγόντων κινδύνου της CVD. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, μια δημοφιλής μορφή άσκησης (προπόνησης), η υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση (HIIT), η οποία περιλαμβάνει σύντομα χρονικά διαστήματα υψηλής έντασης άσκησης ακολουθούμενα από ανάπαυση ή σύντομες περιόδους άσκησης χαμηλής έντασης, φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στη βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας και τη μείωση των παραγόντων κινδύνου για CVD. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναδειχθούν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της ΗΙΙΤ σε σύγκριση με την MICT ως προς το ρόλο τους στην απώλεια βάρους των παχύσαρκων και υπέρβαρων ατόμων. Επιπρόσθετοι στόχοι της μελέτης είναι η ανάδειξη της επίδρασης των ανωτέρω μορφών άσκησης στην σύσταση του σώματος, στο μεταβολισμό των λιπιδίων, στο μεταβολισμό της γλυκόζης και στη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2max). Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε ήταν η συστηματική ανασκόπηση των σχετικών μελετών της διεθνούς βιβλιογραφίας της τελευταίας δεκαετίας, και η αναζήτησή τους έγινε από έγκυρες ηλεκτρονικές βάσεις επιστημονικών δεδομένων (PubMed, Pedro και Cochrane Central). Από τις 50 σχετικές μελέτες που εντοπίστηκαν αρχικά, εν τέλει επελέγησαν 9, οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής στην παρούσα μελέτη. Τα άτομα που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτές τις μελέτες ήταν συνολικά 255,84 άνδρες και 147 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 35,9 έτη. Οι εν λόγω εθελοντές πραγματοποίησαν διάφορα προγράμματα ΗΙΙΤ ή MICT με συχνότητα 3-6 φορές εβδομαδιαίως, για 5-16 εβδομάδες. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης PRISMA έδειξαν ότι και οι δύο έχουν σημαντικά οφέλη στην απώλεια βάρους και την βελτίωση της υγείας του καρδιαγγειακού συστήματος, συνδυαζόμενες με σωστή και ισορροπημένη διατροφή. Ειδικότερα, η HIIT μπορεί να προσφέρει παρόμοια οφέλη στη βελτίωση της σύστασης του σώματος με λιγότερη ενεργειακή δαπάνη σε σύγκριση με την MICT. Ειδικότερα, έχει προταθεί ότι τα οφέλη της HIIT στην απώλεια λίπους αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές στην όρεξη και την αυξημένη κατανάλωση οξυγόνου μετά την έντονη άσκηση (EPOC). Επιπλέον, η HIIT χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη πιθανότητα μείωσης του μυϊκού γλυκογόνου από ό,τι η MICT και επίσης υπερτερεί έναντι της MICT ως προς την επίτευξη υψηλότερης VO2max, αλλά δεν υπάρχει σαφή υπεροχή της ως προς τη βελτίωση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων στο αίμα ή της αντίστασης στην ινσουλίνη. Ωστόσο, η διαχείριση της απώλειας βάρους αποτελεί μια μακροπρόθεσμη διαδικασία, όπου και οι δύο αυτές μορφές άσκησης φαίνεται ότι γενικά έχουν μέτριες επιδράσεις στον μεταβολικό έλεγχο και την απώλεια βάρους σε υπέρβαρα η παχύσαρκα άτομα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μουρμούρης Χριστόφορος
- Mourmouris Christoforos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2946136