National and Kapodistrian University of Athens
Αξιολόγηση της τροπονίνης I ως προγνωστικού δείκτη θνητότητας στις 30, 60 και 90 ημέρες σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση που εισάγονται στο νοσοκομείο για οποιαδήποτε αιτία πλην καρδιολογικού συμβάματο
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή/σκοπός: Σε ασθενείς με ηπατικές παθήσεις, η αξία της τροπονίνης ως δείκτη πρόγνωσης έχει μερικώς μόνο μελετηθεί, στα πεδία της μεταμόσχευσης ήπατος και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στην παρούσα εργασία, μελετήσαμε την υψηλής ευαισθησίας τροπονίνη Ι (high sensitive troponin I, hsTnI) σε διαφορετικές ομάδες ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και την προγνωστική της αξία για τη βραχυπρόθεσμη θνητότητα. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 332 διαδοχικοί ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση {διάμεση ηλικία 57 (51-68) έτη, 68.4% άνδρες} με διάμεσο MELD score 19 (13-25). H αιτία της κίρρωσης ήταν κατάχρηση αιθυλικής αλκοόλης (ΑΚ) στο 55.1%, ιογενείς ηπατίτιδες (ΙΚ) στο 20.2% και άλλα αίτια (ΑΑΚ) στο 24.7%. Οξεία-επί-χρονίας ηπατική ανεπάρκεια (ΟΕΧΗΑ) παρουσίαζαν 29.5%, οξεία ρήξη της αντιρρόπησης (ΟΡΑ) 47.9% και μη αντιρροπούμενη κίρρωση χωρίς οξύ σύμβαμα (ΜΑΚ) 22.6%. Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών, 19% είχαν hsTnI ανώτερη της 99ης εκατοστιαίας θέσης του ανώτερου ορίου αναφοράς που αντιστοιχεί σε 15.6 pg/ml. Η διάμεση τιμή hsTnI ήταν 6.0(2.9-12) pg/ml. Οι τιμές ήταν χαμηλότερες στην ομάδα ΑΚ σε σύγκριση με τις ομάδες ΙΚ (p=0.029) και ΑΑΚ (p=0.023) αλλά δε διέφεραν μεταξύ των 2 τελευταίων (p=0.704). Αναφορικά με την παρουσία και τη βαρύτητα συμβαμάτων οξείας ρήξης αντιρρόπησης, η hsTnI ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ΟΕΧΗΑ σε σύγκριση με την ΟΡΑ (p=0.024) αλλά και τη ΜΑΚ (p=0.008) και παρόμοιες μεταξύ ΟΡΑ και ΜΑΚ (p=0.376). Στην καμπύλη ROC γαι τη θνητότητα 30 ημερών, η τιμή 8.9 pg/ml συσχετίστηκε με τη βέλτιστη πρόβλεψη (c-statistic=0.679, ευαισθησία 58.8%, ειδικότητα 71.8% αρνητική προγνωστική αξία 87%). Η ακρίβεια βελτιώθηκε σημαντικά όταν εξαιρέθηκαν από την ανάλυση ασθενείς με ΑΚ (c-statistic=0.746). Για τις 90-ημέρες, η αξιοπιστία της hsTnI ήταν μειωμένη (c-statistic=0.611). Στο σύνολο, ασθενείς με hsTnI >15.6 pg/ml είχαν σημαντικά πιο μειωμένη επιβίωση στις 30 και 90 ημέρες (log-rank P<0.001 και P<0.001αντιστοίχως). Στην μονοπαραγοντική ανάλυση για τις 30 ημέρες, οι παράγοντες που συσχετίστηκαν με τη θνητότητα ήταν η ολική χολερυθρίνη, η κρεατινίνη, το ΙNR, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ο λόγος ουδετερόφιλα/λευκά αιμοσφαίρια αίματος και η hsTnI. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η hsTnI αποτελούσε ανεξάρτητο παράγοντα θνητότητας {Hazard ratio (HR)=1.004, 95% Confidence Interval (95%CI) : 1.001-1.007, P=0.004) όταν συνεκτιμήθηκαν η ηλικία, το φύλο και οι δείκτες φλεγμονώδους απάντησης και βαρύτητας της ηπατικής βλάβης. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση για τις 90 ημέρες, η hsTnI συσχετίστηκε ξανά ανεξάρτητα με τη θνητότητα (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση παρουσίαζε αυξημένες τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης Ι, η οποία αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας βραχυπρόθεσμης θνητότητας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μάνη Ηλιάνα
- Mani Iliana
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2946535