Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Cardiac function alteration after thoracic endovascular aortic repair based on echocardiography: a systematic review and meta-analysis

Abstract

dc:description

Υπόβαθρο: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση της θωρακικής αορτής αναγνωρίζεται ευρέως ως μια εναλλακτική θεραπεία του ανοιχτού χειρουργείου σε ό,τι αφορά τις παθήσεις της θωρακικής αορτής. Υπάρχουν δεδομένα που υποδεικνύουν μια αύξηση στην αρτηριακή δυσκαμψία μετά την εμφύτευση του μοσχεύματος. Πράγματι, αυτό υποστηρίζεται από μια παρατηρούμενη αύξηση της Ταχύτητας Παλμικού Κύματος, καθώς και υπέρβαση των φυσιολογικών ορίων σε ορισμένους βιοδείκτες, όπως το NT-proBNP, το οποίο σηματοδοτεί μια δυνητική διάταση των καρδιακών κοιλοτήτων. Παρ’όλα αυτά, η επίδραση της δεδομένης αρτηριακής δυσκαμψίας μετά την ενδοαυλική αποκάτασταση στην καρδιακή λειτουργία δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Σκοπός: Να ανακαλύψουμε δυνητικές αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία μετά την ενδοαυλική αποκατάσταση της θωρακικής αορτής βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα υπερηχογραφικά κριτήρια ( Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Τοιχώματος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας). Πηγές Πληροφόρησης: Πραγματοποιήθηκε μια ενδελεχής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων PUBMED και CENTRAL τον Μάρτιο του 2021. Χρησιμοποιήθηκαν ποικίλλοι όροι σε διάφορους συνδυασμούς, η βάση “MeSH”, καθώς και οι παραπομπές από συγκεκριμένα άρθρα. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί ή χρονολογικοί περιορισμοί. Επιλογή Μελετών: Μη τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική αποκατάσταση παθήσεων της θωρακικής αορτής [θωρακικό αορτικό ανεύρυσμα, διαχωρισμός αορτής (τύπου Α, τύπου Β, Non – A Non -B), Αμβλύ Τραύμα Θωρακικής Αορτής) και που εξετάστηκαν με υπέρηχο καρδιάς (συμπεριλαμβανομένων των προαναφερθέντων παραμέτρων). Αναφορές περιστατικού/περιστατικών, πειραματικές μελέτες, καθώς και ασθενείς με κοιλιακό ή παρανεφρικό αορτικό ανεύρυσμα αποκλείσθηκαν από τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μας. Εξαγωγή δεδομένων: Ανεξάρτητη εξαγωγή δεδομένων από δυο συγγραφείς χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα κριτήρια. Σύνθεση δεδομένων: 4 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής αι συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Το μοντέλο τυχαίων παραγόντων χρησιμοποίηθηκε λόγω ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας την μέση τιμή των προαναφερθέντων παραμέτρων (Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας) και υπολογίστηκε η τυπική απόκλιση πριν και μετά την επέμβαση για κάθε μια μελέτη και η συνδυασμένη τυπική διαφορά στις μέσες τιμές (ΣΤΔΜ), καθώς και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (ΔΕ). Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας το τεστ του Cochran Q (χ2) και το τεστ I2.Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης ήταν μη στατιστικά σημαντικά για όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά για τη Μάζα αριστερής κοιλίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για το Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,53, 95% ΔΕ=-1,8 έως 0,728, P=0,406, I2= 96%, P<0.000), το Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος (ΣΤΔΜ=-0,79, 95% ΔΕ=-3,25 έως 1,66, P=0,52, I2= 98%, P<0.0001), την Τελοδιαστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,10, 95% ΔΕ=-0,48 έως 0,28, P=0,60, I2= 72%, P=0.0013), την Τελοσυστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -0,66, 95%ΔΕ= -2,35 έως 1,02, P= 0,44, I2=97%, P<0.0001) και το Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -2,20, 95%ΔΕ= -5,89 to 1,47, P= 0,24, I2=99%, P<0.0001). Όσον αφορά την Μάζα της αριστερής κοιλίας, παρατηρήθηκε μια τάση για αύξηση αυτής μετεπεμβατικά (ΣΤΔΜ= 0,28, 95%ΔΕ= -0,03 έως 0,60, P= 0,08, I2=0%, P=0.335), χωρίς ωστόσο να ισχύει το ίδιο για τον Δείκτη Μάζας αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ = 0, 95%ΔΕ= -0,195 έως 0,195, P=1, I2=0%, P=1). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν έδειξαν κάποια τάση για μεταβολή της καρδιακής λειτουργίας μετά από ενδοαυλική αποκατάστασης παθήσεων της θωρακικής αορτής, βάσει των υπερηχογραφικών παραμέτρων που εξετάστηκαν. Σημειώθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική αύξηση της Μάζας αριστερής κοιλίας, χωρίς όμως να επηρεάζονται άλλοι δείκτες της γεωμετρίας της αριστερής κοιλίας. Παρά την τροποποίηση της αρτηριακής δυσκαμψίας, το κλάσμα εξώθησης και οι διαστάσεις της αριστερής κοιλίας δεν επηρεάστηκαν. Συνολικά, η επίδραση της ενδοαυλικής αποκάταστασης της αορτής στη φυσιολογία της καρδιάς φαίνεται να είναι αμελητέα.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Παπακωνσταντίνου Κωνσταντίνος
  • Papakonstantinou Konstantinos

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
English

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2947812

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Παπακωνσταντίνου Κωνσταντίνος; Papakonstantinou Konstantinos. Cardiac function alteration after thoracic endovascular aortic repair based on echocardiography: a systematic review and meta-analysis. 2021. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947812