National and Kapodistrian University of Athens
Καταγραφή των αρθριτικών εκδηλώσεων σε ασθενείς με Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νόσο του Εντέρου υπό αγωγή με βιολογικούς παράγοντες
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ: Το Vedolizumab και το Infliximab είναι μονοκλωνικά αντισώματα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της μέτριας και σοβαρής ελκώδους κολίτιδας (ΕΚ) και της νόσου του Crohn (ΝC). Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι συγκεκριμένες θεραπείες σχετίζονται με την νέα εκδήλωση ή την επανεμφάνιση εξωεντερικών εκδηλώσεων, μεταξύ των οποίων η αρθραλγία είναι η πιο συχνή. Στόχος της μελέτης ήταν η καταγραφή της συχνότητας των χαρακτηριστικών καθώς και των πιθανών προγνωστικών παραγόντων που σχετίζονται με την ανάπτυξη αρθραλγίας σε ασθενείς υπό θεραπεία με Vedolizumab ή Infliximab. ΜΕΘΟΔΟΙ: Διενεργήθηκε προοπτική μελέτη παρελθόντος στην οποία συμμετείχαν ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (ΙΦΝΕ) από τρία κέντρα ΙΦΝΕ τριτοβάθμιων νοσοκομείων του νομού Αττικής. Συνολικά συμμετείχαν 115 ασθενείς υπό Vedolizumab (άνδρες=50.4%, ΕΚ=70.4%, διάμεση διάρκεια παρακολούθησης=9 μήνες) και 93 υπό Infliximab (άνδρες=69.9%, ΕΚ=29%, διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης=29.1 μήνες). Για κάθε συμμετέχοντα ως χρονικό σημείο εισόδου στη μελέτη ορίστηκε η πρώτη ημέρα χορήγησης του φαρμάκου, ενώ ως τελικό σημείο η ημέρα εμφάνισης αρθραλγίας, διακοπής του φαρμάκου, ή της συνέντευξης εφόσον ο ασθενής εξακολουθούσε να λαμβάνει το φάρμακο. Για τη διερεύνηση της επίδρασης παραγόντων στην εμφάνιση των μελετώμενων εκδηλώσεων χρησιμοποιήθηκε πολυπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων του Cox. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς υπό Vedolizumab είχαν υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης νέο-εμφανιζόμενης (Hazard Ratio [HR]=4.76, P=0.001) και υποτροπιάζουσας αρθραλγίας (HR=5.41, P=0.003) σε σύγκριση με τους ασθενείς υπό Infliximab. Στους ασθενείς υπό Vedolizumab, εκδηλώθηκε νεοεμφανιζόμενη αρθραλγία στο 20.9%, υποτροπιάζουσα στο 37.8% των 45 ασθενών σε κίνδυνο και επιδεινούμενη στο 13.3% των 30 ασθενών σε κίνδυνο. Στους ασθενείς υπό Infliximab, εκδηλώθηκε νεοεμφανιζόμενη αρθραλγία στο 11.8%, υποτροπιάζουσα στο 12.5% εκ των 32 ασθενών σε κίνδυνο και επιδεινούμενη στο 18.8% εκ των 16 ασθενών σε κίνδυνο. Η νεοεμφανιζόμενη και η υποτροπιάζουσα αρθραλγία υπό Vedolizumab διέφεραν σε ορισμένα χαρακτηριστικά. Η νεοεμφανιζόμενη αρθραλγία αφορούσε περιφερειακές αρθρώσεις στο 91.7%, ήταν ηπιότερη σε ένταση, εμφανίστηκε λίγο μετά την έναρξη του φαρμάκου (διάμεση έκθεση στο φάρμακο=3 μήνες, IQR=5 μήνες) σε ασθενείς σε ύφεση και υποχώρησε στο 50% των περιπτώσεων. Στο πολυπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων του Cox, η νεοεμφανιζόμενη αρθραλγία υπό Vedolizumab βρέθηκε να σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την εκτεταμένη κολίτιδα (HR=2.91, 95% CI=1.04-8.12) ενώ η νεοεμφανιζόμενη αρθραλγία υπό Infliximab να σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με το ιστορικό αρθρικών εξωεντερικών εκδηλώσεων (HR=8.96, 95% CI:1.58-50.85). Από τους 15 ασθενείς με σύγχρονη λήψη αζαθειοπρίνης και Vedolizumab κανείς δεν εκδήλωσε νεοεμφανιζόμενη αρθραλγία (X2 P=0.03, Fisher’s exact test P=0.038). Δεν εντοπίστηκαν προγνωστικοί παράγοντες για την εκδήλωση υποτροπιάζουσας και επιδεινούμενης αρθραλγίας με οποιοδήποτε από τα δύο φάρμακα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η θεραπεία με Vedolizumab βρέθηκε να σχετίζεται με την εκδήλωση αρθραλγίας στο παρόν δείγμα. Οι ασθενείς με εκτεταμένη ελκώδη κολίτιδα είχαν υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης νεοεμφανιζόμενη αρθραλγίας, ενώ, η ταυτόχρονη θεραπεία με αζαθειοπρίνη φαίνεται να έχει προφυλακτική δράση. Το εύρημα αυτό μπορεί να είναι ενδεικτικό ενός διακριτού μηχανισμού μεσολαβούμενου από τα ενεργοποιημένα λεμφοκύτταρα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κοκκότης Γεώργιος
- Kokkotis Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2947913