National and Kapodistrian University of Athens
Εκτίμηση της έντασης του περιστασιακού και μόνιμου άγχους στα παιδιά με καρκίνο
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Τα παιδιά με καρκίνο έρχονται καθημερινά αντιμέτωπα με πολλές δυσκολίες, γεγονός που τα θέτει σε αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης άγχους και δυσφορίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της έντασης του περιστασιακού και μόνιμου άγχους παιδιών με καρκίνο. Υλικό και Μέθοδος Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 παιδιά από το Νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού, ηλικίας 8-16 ετών, εκ των οποίων τα 56 έπασχαν από καρκίνο, αντιπροσωπεύοντας την ομάδα μελέτης και τα 44 παρακολουθούνταν σε τακτικό εξωτερικό ιατρείο με ενδοκρινολογικό πρόβλημα αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τα παιδιά του ερωτηματολογίου «State-Trait Anxiety Inventory for children» του Ch. Spielberger. Για την στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο S.P.S.S. 22 και η στατιστική δοκιμασία, t-test και anova.Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε p<0,05. Αποτελέσματα: Από το σύνολο του δείγματος σάρκωμα είχε το 38%, Ca εγκεφάλου το 14%, 48% ενδοκρινολογικό πρόβλημα, και το μεγαλύτερο ποσοστό 57% είχε ηλικία 8-10 ετών. Τα παιδιά με καρκίνο στο 44,6% ήταν σε φάση θεραπείας και το 55.4% σε ύφεση ή αποθεραπεία. Αλλαγή εικόνας σώματος είχε το 44%. Η μέση τιμή του περιστασιακού άγχους ήταν 30,3±5,4 και του μόνιμου άγχους 35,3±6,9. Τα παιδιά με καρκίνο βίωναν χαμηλότερης έντασης περιστασιακού άγχους από την ομάδα ελέγχου, p=0,049, και δεν διέφεραν στο μόνιμο άγχος p=0,060. Στο σύνολο του δείγματος μεγαλύτερης έντασης μόνιμου άγχους βιώνουν τα κορίτσια, p=0,018 και τα παιδιά ηλικίας 14-, p=0,020, Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με το είδος του καρκίνου τόσο στο περιστασιακό όσο και στο μόνιμο άγχος p=0,096 και p=0,424, σε σχέση με τη φάση της νόσου, και την αλλαγή εικόνας σώματος, p>0,05. Τα παιδιά πατέρων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης βιώνουν μικρότερης έντασης άγχος και διαφέρουν σημαντικά και από τους απόφοιτους πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, p=0,036 και από της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, p=0,021. Από την σύγκριση ξεχωριστά της ομάδας ελέγχου και της ομάδας μελέτης σε σχέση με το φύλο βρέθηκε ότι τα κορίτσια με καρκίνο βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμου άγχους, p=0,029, αλλά τα παιδιά 14-16 ετών της ομάδας ελέγχου βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμου άγχους, p=0,030. Συμπεράσματα Στο σύνολο των παιδιών βρέθηκε ότι τα παιδιά βιώνουν φυσιολογικής έως ήπιας έντασης άγχος και έντασή του σχετίζεται με κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες των ίδιων των παιδιών αλλά και των γονιών τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κυρίτση Γλυκερία
- Kyritsi Glikeria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2949223