National and Kapodistrian University of Athens
Ελισάβετ Βάλβη (1949) - Ασπασία Παπαδοπεράκη (1942). Δύο σύγχρονες Ελληνίδες γλύπτριες
Abstract
dc:descriptionΤο δημόσιο μνημείο στην Ελλάδα ξεκινά μαζί με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, η οποία οφείλεται στην ανάγκη απόδοσης τιμών σε πρόσωπα που πολέμησαν για την πατρίδα. Η ανάγκη αυτή οδηγεί στη δημιουργία μιας συλλογικής ταυτότητας και έτσι τα δημόσια έργα συλλογικής μνήμης είναι πλέον πολυάριθμα. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν και εκείνα της Ελισάβετ Βάλβη και της Ασπασίας Παπαδοπεράκη, δύο σύγχρονων γλυπτριών που αποφάσισαν να ασχοληθούν κυρίως με τη φιλοτέχνηση τέτοιων μνημείων. Και οι δύο γλύπτριες σπούδασαν στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με κύριο καθηγητή τους τον Δημήτρη Καλαμάρα και συνέχισαν τις σπουδές τους στο λίκνο της μοντέρνας τέχνης, τη Γαλλία και συγκεκριμένα στην École des Beaux-Arts. Ωρίμασαν καλλιτεχνικά σε μια περίοδο κατά την οποία τα νεωτερικά κινήματα ήκμαζαν και εξελίσσονταν, αλλά οι Ελισάβετ Βάλβη και Ασπασία Παπαδοπεράκη προτίμησαν να μείνουν πιστές την παραστατική απόδοση των μορφών με ελάχιστες εξαιρέσεις. Στο μνημειακό τους έργο, ενσωματώνουν στοιχεία κλασικά και νεωτερικά με αποτέλεσμα αυτός ο συνδυασμός τεχνοτροπιών, κάποιες φορές, να οδηγεί σε σύγχυση. Η θεματική των δύο γυναικών επικεντρώνεται σε δύο περιόδους πολύ σημαντικές για την ελληνική ιστορία. Η Ελισάβετ Βάλβη φιλοτέχνησε, μεταξύ άλλων, δύο μνημεία για τη γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού και η Ασπασία Παπαδοπεράκη ασχολήθηκε, πέρα από τα μνημεία που στήθηκαν σε Κρήτη και Αθήνα, επανειλημμένως με την κατοχική Αντίσταση, στα οποία πρωταγωνιστούν γυναικείες μορφές.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπράττη Νικολίτσα
- Bratti Nikolitsa
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2959973