National and Kapodistrian University of Athens
Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία σχετικά με την εκπαιδευτική τους ένταξη στο γενικό σχολείο
Abstract
dc:descriptionΤο ζήτημα της εκπαιδευτικής ένταξης μαθητών με αναπηρία πρωτοστατεί στις εκπαιδευτικές ατζέντες πολλών χωρών καθώς και σε κείμενα εκπαιδευτικής πολιτικής Διεθνών Οργανισμών. Παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούν να παραμένουν σημαντικές προκλήσεις ως προς την ένταξη όλων των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των ανάπηρων μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα. Με αφορμή αυτή τη διαπίστωση, η παρούσα εργασία επιχείρησε να αναδείξει τη φωνή των ίδιων των ατόμων με αναπηρία και να διερευνήσει, αφενός τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με την εκπαιδευτική τους πορεία στη γενική εκπαίδευση, και αφετέρου τις απόψεις τους περί ενταξιακής εκπαίδευσης. Πρωταρχικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσεγγιστεί σε βάθος η έννοια της Ενταξιακής Εκπαίδευσης η οποία, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής υλοποίησής της στο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει προς στην ισότιμη μεταχείριση όλων των μαθητών, πρωτίστως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετέπειτα στην κοινωνία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη διεξαγωγή 10 ημιδομημένων συνεντεύξεων από ενήλικες των οποίων η ηλικία τους κυμαίνεται από 22 ως 40 ετών και που έχουν διεγνωσμένη αναπηρία, εκ γενετής ή από πολύ μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τα πορίσματα που αναδείχθηκαν από την περιγραφή των εμπειριών των μελών του δείγματος και έχοντας ως βάση τις εμπειρίες που περιγράφηκαν, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής της Ενταξιακής Εκπαίδευσης στα γενικά σχολεία. Εντούτοις, υπήρχαν ενδοιασμοί από τα μέλη του δείγματος που αφορούσαν στο κατά πόσο το σύγχρονο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπως υφίσταται, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες μαθητών με βαρύτερες μορφές αναπηρίας, από άποψη φυσικής προσβασιμότητας και πρόσβασης στο αναλυτικό πρόγραμμα. Σε γενικές γραμμές, δύο κυρίαρχοι παράγοντες που παρεμποδίζουν την ισότιμη πρόσβαση των ανάπηρων παιδιών στη γενική εκπαίδευση είναι η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής καθώς και η έλλειψη καταρτισμένου εκπαιδευτικού προσωπικού ή/και η ελλιπής επιμόρφωση του ήδη υπάρχοντος εκπαιδευτικού προσωπικού σχετικά με ζητήματα αναπηρίας. Τέλος, δίνεται έμφαση στο γεγονός πως κοινωνικοί παράγοντες βοηθούν ή αναστέλλουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Επομένως, εστιάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα στην «παθολογία» του ανάπηρου μαθητή δεν επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχολογική του ευημερία και στην ολική του ένταξη. Το σχολικό πλαίσιο θα μπορούσε και οφείλει να είναι σε θέση να χτίσει τα θεμέλια για την ολόπλευρη ανάπτυξη του χαρακτήρα του ατόμου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ταβερναράκη Μαρία
- Tavernaraki Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek, English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2961227