National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση του ρόλου των IFN-λ στα Β-λεμφοκύτταρα
Abstract
dc:descriptionΟι ιντερφερόνες τύπου ΙΙΙ ή IFN-λ, οι οποίες είναι το πιο πρόσφατα χαρακτηρισμένο μέλος της οικογένειας των ιντερφερονών, είναι σημαντικοί ρυθμιστές της έμφυτης και προσαρμοστικής ανοσίας. Στους ανθρώπους υπάρχουν τρία μέλη στην οικογένεια των IFN-λ: IFNλ1 (IL-29), IFNλ2 (IL28A) και IFNλ3 (IL28B). Πρόσφατα, λόγω μιας μετάλλαξης αλλαγής πλαισίου στον γενετικό τόπο του γονιδίου της IFNλ3, μια νέα τύπου III ιντερφερόνη χαρακτηρίστηκε, γνωστή ως IFN-λ4. Στα ποντίκια, η οικογένεια των ιντερφερονών τύπου III αποτελείται από δύο μέλη- IFNλ2 (IL28A) και IFNλ3 (IL28B). Οι ιντερφερόνες τύπου ΙΙΙ, σηματοδοτούν μέσω του μοναδικού ετεροδιμερικού υποδοχέα IFNLR1-IL10Rβ, οδηγώντας στην επαγωγή ενός συγκεκριμένου συνόλου γονιδίων γνωστά ως γονίδια επαγόμενα από ιντερφερόνες, χωρίς όμως την ενεργοποίηση προφλεγμονωδών γονιδίων. Η υπομονάδα IFNLR1, σε αντίθεση με την υπομονάδα IL10Rβ, η οποία εκφράζεται παντού, έχει περιορισμένη έκφραση μεταξύ διαφορετικών κυτταρικών τύπων, εξηγώντας την ιστοειδική αντιιική δράση των ιντερφερονών τύπου III. Μέχρι στιγμής, λίγα είναι γνωστά για το ρόλο του συστήματος των ιντερφερονών τύπου III στα Β λεμφοκύτταρα. Σε αντίθεση με ό, τι είναι γνωστό, είμαστε οι πρώτοι που δείξαμε ότι Β λεμφοκύτταρα από ποντίκι εκφράζουν χαμηλά επίπεδα ifnlr1. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας ένα ποντίκι αναφοράς για την έκφραση του ifnlr1, το οποίο εκφράζει tdTomato όταν εκφράζεται ο ifnlr1, διαπιστώσαμε ότι μετά από διέγερση με IFN-λ2 τα σπληνικά Tom+ B λεμφοκύτταρα δείχνουν ενισχυμένη έκφραση των oas1 και mx1 αλλά όχι των isg15 ή ip10, υποδεικνύοντας ότι ένα υποσύνολο των Β λεμφοκυττάρων του ποντικού ανταποκρίνονται απευθείας στην IFN-λ2 υπερεκφράζοντας μια συγκεκριμένη ομάδα γονιδίων επαγόμενων από ιντερφερόνες. Επίσης δείξαμε ότι εκτός από τη σπλήνα, τα Β-λεμφοκύτταρα που εκφράζουν ifnlr1 υπάρχουν -με διαφορετικές συχνότητες- στο μυελό των οστών, στα Μονοπυρηνικά Κύτταρα Περιφερικού Αίματος, στα Peyer’s Patches, στην περιτοναϊκή κοιλότητα και στους περιφερικούς και μεσεντερικούς λεμφαδένες. Επιπλέον, δείξαμε ότι το R848 ήταν μοναδικά ικανό να οδηγήσει σε ισχυρή αύξηση της έκφρασης του ifnlr1. Με περαιτέρω διερεύνηση αυτού του αποτελέσματος, εντοπίσαμε έναν πληθυσμό που προέκυψε από την διέγερση με R848, που φέρει ενδιάμεση έκφραση tdTomato στις 16 ώρες και ο οποίος αυξήθηκε στις 46 ώρες μετά τη διέγερση. Είναι ενδιαφέρον ότι τα δεδομένα μας, υποδηλώνουν ότι αυτός ο πληθυσμός B λεμφοκυττάρων με ενδιάμεση έκφραση tdTomato είναι σε θέση να ανταποκριθεί στη διέγερση με IFN-λ2. Παραδόξως, δείξαμε ότι τουλάχιστον ένα ποσοστό του πληθυσμού B λεμφοκυττάρων με ενδιάμεση έκφραση tdTomato προέρχεται από τα Tom- Β λεμφοκύτταρα έπειτα από διέγερση με R848. Τέλος, δείξαμε ότι η IFN-λ2 ενίσχυσε συγκεκριμένα την παραγωγή IL-6 που προκαλείται από την διέγερση με R848 αλλά όχι από LPS, υποδεικνύοντας έναν ειδικό ρόλο της σηματοδότησης των ιντερφερονών τύπου ΙΙΙ στις επαγόμενες από R848 αποκρίσεις των Β λεμφοκυττάρων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραμασιώτη Ναυσικά
- Karamasioti Nafsika
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2961675