Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Endoleak Ic following fenestrated and branched EVAR

Abstract

dc:description

Η εισαγωγή της ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρυσματων (EVAR) στη δεκαετία του 1990, άλλαξε ριζικά τη θεραπεία για τους περισσότερους ασθενείς με νόσο ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη των FEVAR και BEVAR επέτρεψε τη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος παθήσεων της αορτής, συμπεριλαμβανομένων των παρανεφρικών και υπερνεφρικών ανευρυσμάτων, ανευρυσμάτων θωρακικής αορτής και της νόσου του διαχωρισμού. Αυτές οι εξελίξεις στην ενδοαγγειακή χειρουργική προωθήθηκαν από μια ποικιλία αναφορών που υπογραμμίζουν τον μειωμένο κίνδυνο επιπλοκών και μετεγχειρητικής θνησιμότητας σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση. Η επιτυχία του EVAR ορίζεται ως ο πλήρης αποκλεισμός ανευρύσματος με επιτυχημένη τοποθέτηση του μοσχεύματος και των πλάγιων κλάδων. Οι τεχνικές των FEVAR και BEVAR παρουσιάζονται με πολλά υποσχόμενα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, ισάξια με των EVAR. Παρόλο που, τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα δεν είναι ακόμα καλά γνωστά, δημιουργείται ανησυχία σχετικά με τις δευτερογενείς επανεπεμβάσεις λόγω μεγαλύτερης ανατομικής πολυπλοκότητας που σχετίζεται με την εξέλιξη των αγγειακών παθήσεων. Στην πραγματικότητα, οι δευτερεύουσες παρεμβάσεις υπολογίζονται μεταξύ 2 και 37% και περιλαμβάνουν την εκφύλιση της αορτής, τον διαχωρισμό σκελών, απόφραξη σκελών και πλάγιων κλάδων, καθώς και ενδοδιαγυγές. Το FEVAR και το BEVAR αποτελούνται από πολύπλοκες αρθρωτές συσκευές με πολλαπλά στοιχεία. Ως αποτέλεσμα, συχνά παρατηρούνται ενδοδιαφυγές με τις ενδοδιαφυγές των αγγείων στόχων να εμφανίζονται πιο συχνά. Ο Jain et al πρότειναν μια ταξινόμηση ενδοδιαφυγών που όριζαν ενδοδιαφυγή τύπου IC ως την ανεπαρκή σφράγιση του άπω τμήματος του μοσχεύματος και του αγγείου -στόχου. Οι ενδοδιαφυγές αγγείων -στόχων συνήθως απεικονίζονται με αγγειογραφία υπολογιστικής τομογραφίας (CTA) και πολλές από αυτές υποχωρούν αυθόρμητα. Ωστόσο, οι επίμονες ενδοδιαφυγές έχουν ως αποτέλεσμα τη διεύρυνση του σάκου και ως εκ τούτου ο κίνδυνος ρήξης αυξάνεται και απαιτείται επανεπέμβαση. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα και οι παράγοντες κινδύνου της ενδοδιαφυγής τύπου IC μετά από παρεμβάσεις FEVAR και BEVAR.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Σκοτσιμάρα Αντωνία
  • Skotsimara Antonia

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
English

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2961864

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Σκοτσιμάρα Αντωνία; Skotsimara Antonia. Endoleak Ic following fenestrated and branched EVAR. 2021. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961864