Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη βιβλιογραφική έρευνα, να εντοπιστούν οι εκπαιδευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται, κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα, στην εκπαίδευση των ατόμων με κώφωση. Έτσι στη συνέχεια αναπτύσσονται οι επιλογές των κωφών μαθητών σε πλαίσια, τρόπους επικοινωνίας και σε αναλυτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους. Πράγματι, οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση με υλικό που συλλέχθηκε από ξενόγλωσση και ελληνική βιβλιογραφία, αρθρογραφία κατά κύριο λόγο από τις πλατφόρμες pubmed και google scolar, καθώς και από συνέδρια. Χρησιμοποιήθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας για ακούοντες μαθητές, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης ακαδημαϊκών δεξιοτήτων για κωφούς μαθητές και αρκετές πληροφορίες από ακαδημαϊκά συγγράμματα. Αποτελέσματα Συνολικά συγκεντρώθηκαν 45 επιστημονικά άρθρα και βιβλία εκ των οποίων αντλήθηκαν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με την φύση της κώφωσης (τα αίτια, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της με τη χρήση τεχνικών βοηθημάτων), την ιστορική αναδρομή της εκπαίδευσης των κωφών στην Ελλάδα, τη γνωστική και γλωσσική λειτουργία των κωφών παιδιών, την κοινωνικοσυναισθηματική προσαρμογή τους, τις μέθόδους και τα συστήματα επικοινωνίας στην εκπαίδευση τους, τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά πλαίσια, την προετοιμασία τους πριν την τοποθέτηση τους σε αυτά, τις στρατηγικές διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, την ακαδημαϊκή τους πρόοδο και τέλος, το εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα. Παρατηρήθηκε έλλειψη διεξαγωγής ερευνών, σε παγκόσμιο επίπεδο, που να χρησιμοποιούν τεχνικές, ερευνητικά τεκμηριωμένες, ειδικά σχεδιασμένες για τις ανάγκες των κωφών μαθητών. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι ακούοντες τείνουν να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν πρακτικές για τους κωφούς χωρίς τη συμμετοχή τους με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και αδρανοποίηση της κοινότητας τους. Τα δεδομένα από την ελληνική βιβλιογραφία είναι ακόμα πιο περιορισμένα και παλαιότερων ετών. Συζήτηση Οι μαθητές με κώφωση έχουν στην διάθεσή τους έναν ικανοποιητικό αριθμό επιλογών αναφορικά με τα πλαίσια, τους τρόπους επικοινωνίας και των αναλυτικών προγραμμάτων που προσαρμόζονται στις ανάγκες τους. Το πλαίσιο μπορεί να σχετίζεται με την πλήρη ένταξη του κωφού μαθητή σε σχολεία ακουόντων (είτε με τη χρήση διερμηνέα, είτε με το θεσμό της παράλληλης στήριξης) ή στην ένταξή του σε ειδικά σχολεία κωφών. Παρόλα αυτά υπάρχουν προβλήματα και αντιπαραθέσεις στην πολιτική διαχωρισμού της εκπαίδευσης των κωφών. Οι διάφορες απόψεις και ιδέες συγκρούονται καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαχρονικές έρευνες που να παρακολουθούν την ακαδημαϊκή πρόοδο αυτών των μαθητών σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, η ετερογένεια του πληθυσμού αυτού και οι εξατομικευμένες ανάγκες τους κάνουν την ανάπτυξη μίας κοινής γραμμής εκπαίδευσης τους δύσκολο να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των κωφών μαθητών είναι η Προφορική, η Νεοπροφορική, η Ολική και η Δίγλωσση-Διαπολιτισμική. Όσον αφορά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων γραφής και ανάγνωσης οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η δημιουργία μικρών ομάδων συζήτησης με στόχο την συνεχή ανατροφοδότηση και αυτοδιόρθωση των κωφών μαθητών, η αφιέρωση αρκετού χρόνου διδασκαλίας όλων των ενοτήτων που δυσκολεύουν τους μαθητές, η χρήση βιωματικής προσέγγισης κατά την οποία οι μαθητές δημιουργούν το δικό τους αναγνωστικό υλικό, η κατευθυνόμενη ανάγνωση στην οποία ο εκπαιδευτικός ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα διδαχής, η χρήση τεχνολογίας όπως την προβολή υποτιτλισμένων ταινιών, η διδαχή και ανάπτυξη του λεξιλογίου, η δημιουργία υποστηρικτικού κοινωνικού περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει το μοίρασμα ιδεών μέσω της ανάγνωσης, της γραφής και της συνομιλίας. Συμπεράσματα Ενώ παρατηρείται γενική βελτίωση στην εκπαίδευση των κωφών, η ακαδημαϊκή τους πρόοδος είναι χαμηλή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο μέσος κωφός απόφοιτος λυκείου διαβάζει σε επίπεδο τετάρτης δημοτικού (Holt, Traxler & Allen, 1997) και στην Ελλάδα σε επίπεδο δευτέρας δημοτικού (Λαμπροπούλου, 1999). Έρευνες αναφέρουν ότι το 3 με 5% των κωφών μαθητών δύναται να καταφέρουν ισότιμες δεξιότητες ανάγνωσης με τους ακούοντες συμμαθητές τους (Αllen, 1992). Σύμφωνα με τους Allen et. al. βρέθηκε ότι από κάθε σχολική χρονιά ένας μέσος κωφός μαθητής αναπτύσσει το ένα τρίτο από τις μαθησιακές δεξιότητες που αναμένεται να διδαχτεί. Επομένως, κάθε χρόνος ενός ακούοντα μαθητή, στην αποκωδικοποίηση της ανάγνωσης, ισοδυναμεί με τρία χρόνια εκπαίδευσης ενός κωφού. Σε μία μελέτη, όπου περιελάμβανε τη συμμετοχή 100 κωφών μαθητών από την Αυστραλία, οι Roberts et. al (1994), ζήτησαν την ακαδημαϊκή τους αυτοαξιολόγηση σε σχέση με τους ομηλίκους ακούοντες συμμαθητές τους. Το 62,1% θεωρούσε ότι κοντά στον μέσο όρο της επίδοσης των ακούοντων συμμαθητών τους ενώ το 30,5% θεωρούσε ότι βρισκόταν κάτω από τον μέσο όρο. Μία άλλη έρευνα της Antia et al. (2009) μέσα από τη χρήση ερωτηματολογίου στους καθηγητές, συμπέρανε για το ακαδημαϊκό τους επίπεδο ότι, το 67% - 77% των κωφών μαθητών είχε μέτρια βαθμολογία, το 20%-31% είχε κάτω του μετρίου βαθμολογία ενώ το 3%-7% είχε άνω του μετρίου βαθμολογία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναρωτηθούν το που πρέπει να διδαχτούν οι μαθητές, τι και πως πρέπει να τους διδάξουν οι ίδιοι. Οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Η ιατρική προσέγγιση της κώφωσης δεν έχει καταφέρει έως σήμερα να αλλάξει τα δεδομένα, ακόμα και με τα εμφυτεύματα, δεν είναι σε θέση τις περισσότερες φορές να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί στην κοινωνία και στην εκπαίδευση. Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των κωφών είναι αποτέλεσμα της σύνθετης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων που περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά: των μαθητών (π.χ. κατώφλια ακοής, τρόποι και λειτουργία επικοινωνίας κ.α.), του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (κοινωνικοοικονομική κατάσταση γονέων, επίπεδο εκπαίδευσης τους κ.α.) και τις εμπειρίες τους μέσα και έξω από το σχολείο (επιλογή σχολικού πλαισίου κ.α.). Επιπλέον, έχει φανεί πως η χαμηλή επίδοση των κωφών μαθητών πολλές φορές οφείλεται σε λάθος επιλογή εκπαιδευτικής στρατηγικής και όχι σε γνωστικό έλλειμμα (Moores, 2011). Το επίπεδο και ο ρυθμός ανάπτυξης της γλώσσας σε αυτά τα παιδιά εξαρτάται από την εξάσκηση συνδυαστικά με την όραση που αποτελεί βασική λειτουργία για την κατάκτηση της αντίληψης και της μάθησης (Λαμπροπούλου,1999). Από τις μεθόδους επικοινωνίας, η νοηματική διγλωσσία θεωρείται η βέλτιστη προσέγγιση για την διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής προϋποθέτει όμως την ύπαρξη δίγλωσσων δασκάλων. Τέλος, η έγκαιρη παρέμβαση είναι αναγκαία ειδικά για παιδιά με κώφωση που προέρχονται από ακούοντες γονείς, καθώς αυτή η κατηγορία μαθητών αναμένεται να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα στην γενική του ανάπτυξη, δηλαδή στην αντίληψη, στην ομιλία και στην επικοινωνία, στην κοινωνική του συμπεριφορά, στον γνωστικό, στον συναισθηματικό και στον εκπαιδευτικό τομέα. Με λίγα λόγια, χωρίς ακοή τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο, να μιμηθούν κοινωνικές συμπεριφορές και, επομένως, θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα και περισσότερα εμπόδια στην εκπαίδευσή τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Διαμάντη Νίκη
- Diamanti Niki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2962120