National and Kapodistrian University of Athens
Ενδείξεις νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας στον εξαιρέσιμο καρκίνο του παγκρέατος
Abstract
dc:descriptionΟ καρκίνος του παγκρέατος θεωρείται παγκοσμίως μία από τις πλέον θανατηφόρες μορφές καρκίνων, ενώ η 5 ετής επιβίωση παραμένει χαμηλή και ανέρχεται στο 9% για όλα τα στάδια της νόσου. Η νόσος παρουσιάζει γεωγραφική κατανομή και διακυμαίνεται μεταξύ των πληθυσμών και των φύλων. Στην αύξηση της επίπτωσης της νόσου στον γενικό πληθυσμό, πέραν από τους γενετικούς παράγοντες έχουν συμβάλλει σημαντικά η έκθεση σε διάφορους χημικούς παράγοντες, το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης και η παχυσαρκία. Σημαντικό ρόλο στη πρώιμη διάγνωση της νόσου διαδραματίζουν η αξονική τομογραφία και το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα. Όμως παρά την βελτίωση των διαγνωστικών μέσων, οι περισσότεροι ασθενείς προσέρχονται με μεταστατική νόσο παρουσιάζοντας υψηλή αντίσταση στην χημειοθεραπεία. Περίπου το 20% των ασθενών με πορογενές αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος διαγιγνώσκεται με εξαιρέσιμη ή οριακά εξαιρέσιμη νόσο. Παρά ταύτα η μόνη θεραπευτική προσέγγιση η οποία συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης αποτελεί η χειρουργική εξαίρεση, ακολουθούμενη από επικουρική χημειοθεραπεία. Βέβαια η χειρουργική εξαίρεση δεν αρκεί και γι΄αυτό απαιτείται να επιτευχθεί πλήρης εκτομή της νόσου ( R0 εκτομή ), χωρίς παρουσία μικροσκοπικής νόσου. Επίσης από το σύνολο των ασθενών που θα υποβληθούν σε παγρεατεκτομή, μόνο οι μισοί θα λάβουν επικουρική χημειοθεραπεία και σε αυτό συμβάλλει η αυξημένη επίπτωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών. Αν και η αποδεκτή θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος είναι η χειρουργική με την εφαρμογή επικουρικής χημειοθεραπείας, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει πολλές κλινικές μελέτες για τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας της νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας στον εξαιρέσιμο καρκίνο του παγκρέατος. Οι μελέτες αυτές έχουν δείξει πως με την νεοεπικουρική χημειοθεραπεία αυξάνεται ο αριθμός των ασθενών που θα επωφεληθούν από την χημειοθεραπεία προεγχειρητικά , βελτιώνεται η συνολική επιβίωση των ασθενών, αυξάνεται το ποσοστό των R0 εκτομών, γίνεται πιο αποτελεσματικά η διάχυση της χημειοθεραπείας μέσω του ακέραιου αγγειακού δικτύου, αποστειρώνεται τοπικά το χειρουργικό πεδίο προλαμβάνοντας την διασπορά της νόσου διεγχειρητικά και μειώνεται η επίπτωση του παγκρεατικού συριγγίου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπαλαλής Δημήτριος
- Balalis Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2962586