National and Kapodistrian University of Athens
Καρκίνος θυρεοειδούς: Σύγκριση της 8ης με την 7η έκδοση ΤΝΜ- Ποιες αλλαγές προκύπτουν στην πρόγνωση και το σχεδιασμό θεραπείας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα συνεχίζει να αυξάνεται συνεχώς σε παγκόσμια κλίμακα, κατά κύριο λόγο εξαιτίας του αυξημένου ελέγχου και των δυνατοτήτων της διαγνωστικής απεικόνισής του – και είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον αποτελεί την 5η πιο συχνά εμφανιζόμενη νεοπλασματική νόσο στις Η.Π.Α. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικής συμπεριφοράς, – από περιστατικά με χαμηλή θνητότητα στις περισσότερες περιπτώσεις, έως τα πολύ επιθετικά νεοπλάσματα-, όπως το αναπλαστικό καρκίνωμα. Τον Οκτώβριο του 2016 η Κοινή Αμερικανική Επιτροπή για τον Καρκίνο (American Joint Committee on Cancer – AJCC), δημοσίευσε την 8η ‘Έκδοση του συστήματος σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων κατά AJCC/TNM, η οποία αντικατέστησε την 7η Έκδοση, που χρησιμοποιούταν από τους κλινικούς ιατρούς, τα μητρώα των νεοπλασματικών νόσων αλλά και από τους ερευνητές από το 2009. Το σύστημα σταδιοποίησης AJCC/TNM, αποτελεί το «σημείο αναφοράς» για την ακριβή ταξινόμηση και σταδιοποίηση των ασθενών οι οποίοι πάσχουν από νεοπλασματικές νόσους, τον καθορισμό της πρόγνωσης αλλά και τις βέλτιστες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Σκοπός: Με την παρούσα πτυχιακή θα διερευνηθούν όλες οι αλλαγές που έχουν προκύψει ανάμεσα στις δύο τελευταίες Εκδόσεις του συστήματος AJCC/TNM, όσον αφορά την σταδιοποίηση, την πρόγνωση αλλά και τις θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις διάφορες μορφές των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε λεπτομερής αναζήτηση της πρόσφατης σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase και Scopus. Αποτελέσματα: Στην διαφοροποιημένη μορφή της νόσου, για τους ασθενείς μικρότερης ηλικίας, η μόνη αλλαγή – αλλά ιδιαίτερα σημαντική - για τον ορισμό της κατηγορίας Ι και ΙΙ αφορά το ηλικιακό όριο: 55 έτη έναντι 45 έτη που υπήρχε στην 7η Έκδοση. Για τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αλλαγές οι οποίες έχουν προκύψει είναι σαφώς περισσότερες και έχουν σχέση με το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, την εντόπιση των επιχώριων λεμφαδενικών μεταστάσεων, και την εντόπιση της διήθησης των παρακείμενων ιστών και οργάνων. Όσον αφορά την αναπλαστική μορφή της νόσου η ουσιαστική διαφοροποίηση αφορά την κατηγοριοποίηση Τ (όγκος), που πλέον ακολουθεί την ίδια ταξινόμηση με αυτήν της διαφοροποιημένης μορφής της νόσου. Συμπέρασμα: Αν και απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου να ελεγχθεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία και η προγνωστική αξία της 8ης ‘Έκδοσης της σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα κατά AJCC / TNM, ήδη θεωρείται ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τον καθορισμό της αρχικής διαστρωμάτωσης του κινδύνου των ασθενών που πάσχουν από αυτή την νόσο.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βραχνή Βασιλική
- Vrachni Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2962657