National and Kapodistrian University of Athens
Computational study of SARS - CoV - 2 protein / ligand interactions with the aim of testing already known molecules and designing new drugs» & «Synthesis of CoII Complexes Coordinated with Pincer Ligands bearing NHC Donors and Their Use in Ketone Hydrogenation Reactions
Abstract
dc:descriptionΟ υπολογιστικός ορθολογικός σχεδιασμός αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τόσο στον έλεγχο αποδοτικότητας ήδη γνωστών μορίων, όσο στο σχεδιασμό νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Συνήθως, οι φαρμακευτικές ουσίες δρουν σε συγκεκριμένες ενώσεις-στόχους, όπως για παράδειγμα πρωτεΐνες, DNA ή λιπιδικές διπλοστιβάδες. Με βάση τη λειτουργικότητα του προγράμματος AutoDock, εξετάστηκαν οι πρωτεΐνες του SARS ‑ CoV ‑ 2, γνωστός και ως κορονοϊός, είναι ο ιός που προκαλεί την αναπνευστική ασθένεια COVID-19, που ευθύνεται για την πανδημία, που βιώνουμε μέχρι και σήμερα. Στη διάρκεια των πειραμάτων της μοριακής πρόσδεσης γίνεται χρήση συγκεκριμένων αλγορίθμων και συναρτήσεων αξιολόγησης προκειμένου να μελετηθεί η ισχύς της αλληλεπίδρασης του προσδέτη με τον υποδοχέα, αλλά και το είδος των αλληλεπιδράσεων. Το AutoDock είναι ένα πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιεί ένα σύνολο αλγορίθμων για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων. Τέτοιοι αλγόριθμοι είναι οι Monte Carlo Simulated Annealing (SA), Genetic Algorithm (GA) και ο υβριδικός αλγόριθμος local search GA, γνωστός και ως Lamarckian Genetic Algorithm (LGA). Διεξήχθησαν πειράματα μοριακής πρόσδεσης μέσω του AutoDock σε πρωτεϊνικούς υποδοχείς με τη χρήση σαρτανών και παραγώγων τους, παραγώγων της κουρκουμίνης, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης τους. Ύστερα ακολούθησε έλεγχος της δραστικότητας, γνωστών σκευασμάτων, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί ή μελετώνται για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Συνολικά εξετάστηκαν 5 υποδοχείς: α) το ενεργό κέντρο της κύριας πρωτεάσης, β) την περιοχή δέσμευσης υποδοχέα (RBD) της πρωτεΐνης Spike, γ) το ACE2 μετά τη σύμπλεξη με την πρωτεΐνη Spike, δ) την αλυσίδα Β της πρωτεΐνης Spike και ε) το μεταλλικό κέντρο της πρωτεΐνης Spike. Στόχος ήταν να κατανοηθεί εάν η δημιουργία από τη φύση υβριδικών συνθέτων μορφών οδηγεί σε μόρια με ευνοϊκή πρόσδεση και η σύγκριση μεταξύ τους. Τα NHC (Ν-ετεροκυκλικά καρβένια) έχουν γίνει καλά εδραιωμένοι υποκαταστάτες στην κατάλυση με χρήση μετάλλων μετάπτωσης. Το γεγονός ότι είναι δότες 2 ηλεκτρονίων, όπως οι φωσφίνες, σε συνδυασμό με την τάση τους για ισχυρή σ δοτικότητα, καθιστούν τα NHCs μια μοναδική οικογένεια υποκαταστατών. Παρόλο που η είσοδος των NHC στη σύγχρονη οργανομεταλλική χημεία και χημεία συντονισμού συμπίπτει με την εισαγωγή των σταθερών ιμιδαζολ-2-υλιδενίων από τον Arduengo, μερικές από τις πρώτες προσπάθειες σύνθεσης συμπλόκων με την παγίδευση παροδικών ή επί τόπου παραγόμενων NHCs ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα και πολλές συμπεριλάμβαναν 3d μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου και του κοβαλτίου. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι οι NHC υποκαταστάτες σχηματίζουν ισχυρούς δεσμούς με τα μέταλλα μεταπτώσεως, ενισχύοντας έτσι τη σταθερότητα των συμπλόκων και βελτιώνοντας την καταλυτική τους απόδοση. Η αξιοσημείωτη πρόοδος των συμπλόκων με μετάλλα μετάπτωσης και Ν-ετεροκυκλικά καρβένια (NHC) που ακολούθησαν, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητά τους, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεμελιώδη και εφαρμοσμένη χημεία, όπως τεκμηριώνεται στον ταχέως αυξανόμενο αριθμό βιβλίων και άρθρων αφιερωμένων σε αυτά τα θέματα. Οι υποκαταστάτες τύπου Pincer προσελκύουν συνεχώς την προσοχή λόγω των ασυνήθιστων ιδιοτήτων που προσδίδουν στο μεταλλικό κέντρο και, ως εκ τούτου, στα σύμπλοκα στα οποία εμπλέκονται. Αυτοί οι υποκαταστάτες και τα αντίστοιχα μεταλλικά τους σύμπλοκα έχουν βοηθήσει στην κατανόηση μιας σειράς διαδικασιών που προκαλούνται από οργανομεταλλικά και μη οργανομεταλλικά συστήματα. Σε ομοιογενείς καταλυτικούς μετασχηματισμούς, οι υποκαταστάτες τύπου Pincer παρέχουν βελτιωμένη χημική και θερμική σταθερότητα. Αυτοί οι υποκαταστάτες προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα ρύθμισης των ηλεκτρονικών και τις στερικών αλληλεπιδράσεων του μεταλλικού κέντρου, αυξάνοντας έτσι το εύρος των εφαρμογών τους. Οι μη αθώοι υποκαταστάτες μερικές φορές παίζουν ρόλο στη σταθεροποίηση τέτοιων συμπλόκων, καθιστώντας την παρατηρούμενη οξειδωτική κατάσταση του μεταλλικού κέντρου ασαφή. Οι καταλύτες με μη ευγενή μέταλλα και υποκαταστάτες τύπου Pincer παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την οργανομεταλλική χημεία και την οργανική σύνθεση. Εκτός από το σίδηρο και το μαγγάνιο, τα σύμπλοκα κοβαλτίου - Pincer εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά καταλυτικών αντιδράσεων. Με βάση τα παραπάνω, στην παρούσα ερευνητική εργασία, δύο σύμπλοκα CoII με υποκαταστάτες Pincer που περιέχουν NHC, συντέθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η καταλυτική τους δράση σε αντιδράσεις αναγωγής κετονών. Για να εξεταστεί αυτή η αντίδραση, ακολουθήθηκαν δύο διαφορετικές πορείες ανάλογα με την πηγή Υδρογόνου. Στην πρώτη περίπτωση η υδρογόνωση των κετονών πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός αυτόκλειστου, το οποίο παρείχε υπό πίεση αέριο Η2. Στην άλλη περίπτωση, η i-PrOH, χρησιμοποιήθηκε τόσο ως διαλύτης όσο και ως πηγή υδρογόνου σε μια αντίδραση μεταφοράς υδρογόνου. Κατά την ανάπτυξη του καταλυτικού πρωτοκόλλου, δόθηκε έμφαση στην αποτελεσματική χρήση χαμηλού καταλυτικού φορτίου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λιγιέλλη Ειρήνη
- Ligielli Irene
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2964232