National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών που ενεργοποιούνται από τα εξωσωμάτια στην θεραπεία της Οξείας Ηπατικής Ανεπάρκειας
Abstract
dc:descriptionΗ Οξεία Ηπατική Ανεπάρκεια είναι ένα πολύ σοβαρό κλινικό σύνδρομο που εκδηλώνεται ως ταχεία και μαζική νέκρωση του ήπατος που οι ενδογενείς μηχανισμοί ηπατικής αναγέννησης δεν είναι σε θέση να την ανατρέψουν, και έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο στις περισσότερες περιπτώσεις. Δυστυχώς, η μόνη διαθέσιμη θεραπευτική λύση είναι η ορθοτοπική ηπατική μεταμόσχευση, η οποία όμως ενέχει πολλούς περιορισμούς και χαμηλή αποτελεσματικότητα. Για να προταθούν καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές, οι μηχανισμοί παθολογίας της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, όπως και της ηπατικής αναγέννησης θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω. Τα βλαστικά κύτταρα είναι μη διαφοροποιημένα κύτταρα, τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε κυτταρικό τύπο. Τα Μεσεγχυματικά Βλαστικά/Στρωματικά Κύτταρα (MSCs) είναι πολυδύναμα, ενήλικα ή εμβρυικά βλαστικά κύτταρα, που έχουν θεραπευτική αξία σε αρκετές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Αντί για την εμφύτευση βλαστικών κυττάρων που έχει αρκετά μειονεκτήματα, όπως πιθανή απόρριψη ή ανοσοαπόκριση, η αξιοποίηση της παρακρινούς τους δράσης ως βάση μιας μη κυτταρικής θεραπείας θα μπορούσε να αποδειχθεί υποσχόμενη. Είναι γνωστό πως εκκρινόμενα βιομόρια – οπως πρωτεΐνες, λιπίδια και RNA – μεταφέρονται εντός εξωκυττάριων κυστιδίων (πχ εξωσωμάτια) που προκύπτουν από εμβρυϊκά MSCs, όπως τα AF-MSCs ή σε ηπατικές προβαθμίδες αυτών. Αυτά τα βιομόρια καταλήγουν στους στόχους τους και επάγουν ηπατοκυτταρικό πολλαπλασιασμό και, εντέλει, ηπατική αναγέννηση, όπως και επίσης βελτιώνουν τον κλινικό φαινότυπο της οξείας κυτταρικής ανεπάρκειας, μειώνοντας την φλεγμονή και την απόπτωση. Προηγούμενες μελέτες στο δικό μας εργαστήριο έδωσαν στοιχεία για τη θεραπευτική αξία του εκκριτώματος και των εξωσωματίων και από τις τρεις προαναφερθείσες κατηγορίες κυττάρων in vivo, χρησιμοποιώντας ανοσοκατεσταλμένα Rag1-/- ποντίκια, και επίσης υπογράμμισαν, μέσω πρωτεομικής ανάλυσης, την σημασία συγκεκριμένων πρωτεϊνών που περιέχονται σε όλα τα εξωσωμάτια και το εκκρίτωμα και των τριών κυτταρικών τύπων και είναι στατιστικά σημαντική η έκφρασή τους (MFGE8, Emilin1, Gas6). Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι (α) να διερευνήσει τους μοριακούς μηχανισμούς που κινητοποιούνται από τη δράση εξωσωματίων ή/και εκκριτώματος και είναι υπεύθυνοι για την επαγωγή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και για τη μείωση της απόπτωσης και της φλεγμονής σε μοντέλο ποντικού οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, επαγώμενης από τετραχλωράνθρακα (CCl4), και (β) να μελετήσουμε τον ρόλο της MFGE8. Τα AF-MSCs καλλιεργήθηκαν in vitro και διαφοροποιήθηκαν σε ηπατικές προβαθμίδες (HPL) και ηπατικά κύτταρα (HL), ενώ τόσο το εκκρίτωμα, όσο και τα εξωσωμάτια απομονώθηκαν και από τους τρεις κυτταρικούς τύπους, και κατόπιν χορηγήθηκαν στα ποντίκια ως θεραπεία μετά από την επαγωγή οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στη συνέχεια το ήπαρ των ποντικών απομονώθηκε ώστε να μελετηθεί τόσο η γονιδιακή έκφραση, όσο και τα επίπεδα πρωτεϊνών των μορίων των επιλεγμένων μοριακών μονοπατιών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καρακώστας Χρήστος
- Karakostas Christos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2964768