National and Kapodistrian University of Athens
Αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από τη νομολογία
Abstract
dc:descriptionΜε την παρούσα εργασία έγινε μία προσπάθεια διερεύνησης και ανάπτυξης των όρων που στοιχειοθετούν την αστική ευθύνη από ιατρικές πράξεις τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα από την νομολογία. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος της εργασίας ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στον ορισμό όχι απλώς της πράξης ή παράλειψης αλλά στον ορισμό της ιατρικής πράξης. Ένεκα του γεγονότος ότι η ιατρική πράξη πρέπει να είναι και παράνομη, δόθηκε έμφαση στο παράνομο της συμπεριφοράς και πως αυτό στοιχειοθετείται και για το λόγο αυτό έγινε αναφορά σε ορισμένες βασικές υποχρεώσεις του ιατρού αλλά και στο τι συνίσταται το ιατρικό σφάλμα, με το πρότυπο του μέσου συνετού ιατρού να αποτελεί το σημείο αναφοράς. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας διερευνήθηκε ο όρος της υπαιτιότητας ως προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση της αστικής ευθύνης. Ειδικότερα, η ευθύνη του δημόσιου νοσοκομείου στοιχειοθετείται στα άρθρα 105-106 ΕισΝΑΚ, όπου εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις που ο νόμος ορίζει, ήτοι να υφίσταται πράξη, παράνομη, η οποία να προέρχεται από όργανο του Δημοσίου κατά την άσκηση των καθηκόντων του και η οποία έχει προκαλέσει ζημία, τότε το Δημόσιο ευθύνεται προς αποζημίωση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας η δε ευθύνη του αυτή χαρακτηρίζεται ως αντικειμενική. Εν συνεχεία, αναφορικά με την νομική βάση της αστικής ευθύνης στο ιδιωτικό νοσοκομείο από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με την παρούσα εργασία προέκυψε το συμπέρασμα πως η αστική ιατρική ευθύνη ταυτίζεται με την υποχρέωση του ιατρού προς καταβολή αποζημίωσης στον ασθενή ή σε τρίτο πρόσωπο λόγω ζημίας που προκλήθηκε από υπαιτιότητά του, από παράνομη πράξη ή παράλειψη κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Για την στοιχειοθέτηση αυτής από έννομες σχέσεις που διέπονται από τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας (δόλος ή αμέλεια) καθώς η εν λόγω ευθύνη χαρακτηρίζεται ως υποκειμενική. Από τη φύση της η αστική ιατρική ευθύνη είναι συμβατική ή αδικοπρακτική ενώ με τον ν. 2251/1994 καθιερώθηκε και η ευθύνη του ιατρού ως παρέχοντος υπηρεσίες. Ως προς τον χαρακτήρα της σύμβασης ιατρικής αγωγής, η κρατούσα άποψη υποστηρίζει πως θεωρείται σύμβαση παροχής υπηρεσιών και ειδικότερα σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, η οποία διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 648-680 ΑΚ, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2251/1994 καθιερώνεται αντιστροφή του βάρους απόδειξης της υπαιτιότητας του παρέχοντος ιατρικές υπηρεσίες και ως εκ τούτου η ευθύνη από υποκειμενική τρέπεται σε νόθο αντικειμενική. Η δε ευθύνη του ιατρού προς αποζημίωση ένεκα αδικοπραξίας, θεμελιώνεται στη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, ενώ η ευθύνη των ιδιωτικών νοσοκομείων προς αποζημίωση για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των συνεργαζόμενων με αυτές ιατρών έχει υποστηριχθεί πως θεμελιώνεται στις διατάξεις του αστικού κώδικα περί πρόστησης και ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 922ΑΚ. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της παρούσας εξετάστηκαν οι λοιπές προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης της αστικής ευθύνης ήτοι η έννοια της ζημίας αλλά και του αιτιώδους συνδέσμου ενώ έγινε εκτενής αναφορά στην πλούσια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων ως προς την επιδίκαση ποσών αποζημίωσης προς τους ζημιωθέντες ασθενείς.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κιούση Κωνσταντίνα
- Kiousi Konstantina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2972639