National and Kapodistrian University of Athens
Κριτική θεωρία για την δημοκρατία και την τεχνολογία : ενεργή πολιτειότητα ή δημοκρατία των ειδικών;
Abstract
dc:descriptionΓια να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις μιας συνεχώς αναπτυσσόμενης και μετασχηματιστικής τεχνολογικής κοινωνίας και κουλτούρας, θα πρέπει να αναπτύξουμε μια κριτική θεωρία της τεχνολογίας η οποία θα ασκεί κριτική στις χρήσεις και στους τύπους της τεχνολογίας ως εργαλεία κυριαρχίας, θα απορρίπτει την προώθηση και την επιδεικτικότητα των ψηφιακών μέσων και τεχνολογιών και θα καλεί τους ανθρώπους να αναδιαμορφώσουν με κατάλληλο τρόπο την τεχνολογία, ώστε να συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό της πολιτικής, της κοινωνίας και της καθημερινής ζωής. Μια κριτική θεωρία των μέσων και της τεχνολογίας εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, να ανασχεδιαστούν και να αναδομηθούν, για να επιτευχθούν θετικοί στόχοι, όπως η ενίσχυση της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας αλλά και για να υπερκεραστούν οι διαχωρισμοί ανάμεσα σε έχοντες και μη έχοντες, ενώ οι πολίτες θα μπορούν να συμμετέχουν δημοκρατικά και δημιουργικά σε μια νέα οικονομία, κοινωνία και κουλτούρα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη, επιχειρεί να παρουσιάσει τους βασικούς άξονες της θεωρίας του Andrew Feenberg που αφορά τον εκδημοκρατισμό της τεχνολογίας και την σχετική με αυτόν μικροπολιτική της τεχνικής. Στο πρώτο κεφάλαιο, εξετάζονται επομένως οι θεωρητικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας με αφετηρία τις κλασσικές θεωρίες της τεχνολογίας. Στο σημείο αυτό, αναγνωρίζεται ένα θεωρητικό φάσμα, στη ένα άκρο του οποίου βρίσκονται οι ουσιοκρατικές προσεγγίσεις της τεχνολογίας, ενώ στο άλλο άκρο οι κονστρουκτιβιστικές προσεγγίσεις της. Στο δεύτερο μέρος, θίγονται ειδικότερα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών κατά τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που τους επηρεάζουν. Συγκεκριμένα, στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται οι νέες μορφές πολιτικής συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την τεχνολογία και την επιστήμη. Επιπροσθέτως, γίνεται εκτενής αναφορά στη σχέση μεταξύ των μη ειδημόνων και των ειδημόνων στο πλαίσιο της διαβουλευτικής δημοκρατίας, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση της εμπιστοσύνης μεταξύ του απλού κόσμου, των ειδημόνων και των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων, επειδή η θεμελίωση του διαλόγου επιτρέπει στα εμπλεκόμενα μέρη να κατανοήσουν τις γνωστικές βάσεις, τις προοπτικές και τις ανησυχίες ο ένας του άλλου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύεται το φαινόμενο της αλγοριθμικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της εκτεταμένης χρήσης των αλγοριθμικών συστημάτων από τις εταιρείες μεγάλης κλίμακας και τις κυβερνήσεις, οι οποίες τα αξιοποιούν για τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης. Επίσης εξετάζεται το προστατευτικό πλαίσιο που καθιερώνει ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΕΕ) 679/2016 αναφορικά με την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων από αλγοριθμικά συστήματα. Τέλος, εξετάζεται το μακροπρόθεσμο όραμα μιας πιθανής αρχιτεκτονικής για την πραγμάτωση της αποτελεσματικής ψηφιακής δημοκρατίας, που δομείται κατά το πρότυπο της αρχιτεκτονικής του μοντέλου αναφοράς ανοικτής διασύνδεσης συστημάτων (OSI-Open Systems Interconnection reference model).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καζαντζίδης Πολυχρόνης
- Kazantzidis Polychronis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2973656