National and Kapodistrian University of Athens
Αξιολόγηση της επίδρασης στον γλυκαιμικό έλεγχο του υπολογισμού πρωτεΐνης και διατροφικού λίπους για τον προσδιορισμό γευματικών μονάδων ινσουλίνης σε παιδιά σχολικής ηλικίας με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1
Abstract
dc:descriptionΘεωρητικό υπόβαθρο: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 είναι μια από τις πιο συχνές χρόνιες παθήσεις της παιδικής ηλικίας. Η διατροφική διαχείριση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για τον κα-λύτερο γλυκαιμικό έλεγχο. Η μεταγευματική γλυκόζη αίματος είναι βασικός παράγοντας που έχει επιρροή στη μέση τιμή γλυκόζης και στη HbA1c, δηλαδή σημαντικούς δείκτες γλυκαιμικού ελέγ-χου. Αν και οι υδατάνθρακες του γεύματος είναι το κυριότερο μακροθρεπτικό συστατικό που επηρεάζει τη μεταγευματική γλυκόζη, υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η περιεκτικότητα σε διατροφικό λίπος και πρωτεΐνη, δύναται επίσης να επηρεάσει. Νεότερες συστάσεις, συμβουλεύουν παιδιά και ενήλικες με ΣΔτ1 να προσαρμόζουν τη δόση ινσουλίνης σύμφωνα με τη συνολική σύσταση μακροθρεπτικών του καταναλισκόμενου γεύματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση: α) της εφαρμογής του υπολογισμού διατροφικού λίπους ή/και πρωτεΐνης για τη ρύθμιση της γευματικής δόσης ινσου-λίνης και β) της συσχέτισης του υπολογισμού γευματικής δόσης ινσουλίνης λαμβάνοντας υπόψη τη διατροφική πρωτεΐνη ή/και το λίπος, πέρα από τους υδατάνθρακες, με καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν 80 άτομα με ΣΔτ1 ηλικίας 8-18 ετών που έφεραν αισθη-τήρα γλυκόζης. Για την αξιολόγηση της συνολικής διαχείρισης του ΣΔτ1, των διατροφικών συμπεριφορών και του συνδυασμού της ινσουλινοθεραπείας με τα μακροθρεπτικά συστατικά, συμπληρώθηκε ειδικά σχεδιασμένο ερωτηματολόγιο. Η προσκόλληση στη ΜΔ προσδιορίστηκε μέσω του ερωτηματολογίου Kidmed. Η γλυκαιμική ρύθμιση αξιολογήθηκε βάσει συνδυασμού εργαλείων αξιολόγησης, συγκεκριμένα των HbA1c, TIR, TAR, TBR και της μέσης τιμής γλυκόζης. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα, για το οποίο υπήρχαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την ανάλυση, ήταν 73 άτομα, 36 αγόρια και 37 κορίτσια. Η διάμεση τιμή της ηλικίας του δείγματος ήταν 12,3 (9,75 και 15,0) έτη. Από τους εθελοντές που συμμετείχαν, 29 άτομα (39,7% του συνόλου) ακολουθούσαν σχήμα πολλαπλών ενέσεων και 44 άτομα (60,3%) έφεραν αντλία ινσουλίνης. 25 (34,2%) άτομα υπολόγιζαν μόνο υδατάνθρακες για τον καθορισμό της γευματικής δό-σης ινσουλίνης, 18 (24,7%) υπολόγιζαν και πρωτεΐνη ή/και λίπος (επιπλέον των υδατανθράκων) και 30 (41,1%) συνυπολόγιζαν και τα 3 μακροθρεπτικά (δηλ. υδατάνθρακες και πρωτεΐνη και λίπος) και σε αυτές τις 3 υποομάδες δεν παρουσιάστηκαν διαφορές ως προς φύλο, ηλικία, σχήμα ινσουλινοθεραπείας και μορφωτικό επίπεδο. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις εμφανίστηκαν μεταξύ υπολογισμού μακροθρεπτικών συστατικών (για τη γευματική δόση ινσουλίνης) και HbA1c και μέσου όρου γλυκόζης, με τα άτομα που λάμβαναν υπόψη την διατροφική πρωτεΐνη ή/και το λίπος να παρουσιάζουν χαμηλότερες τιμές αυτών των δεικτών. Σημαντικές σχέσεις, οριακά στατιστικά σημαντικές, εντοπίστηκαν επίσης και με τα TIR, TAR και TBR. Συμπεράσματα: Ο υπολογισμός 1-2 επιπλέον μακροθρεπτικών (πέρα από υδατάνθρακες) για τη ρύθμιση της γευματικής δόσης ινσουλίνης συσχετίζεται με καλύτερη γλυκαιμική εικόνα, λαμβάνοντας υπόψη πολλαπλές μεθόδους αξιολόγησης γλυκαιμίας, σε παιδιά και εφήβους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπουλουγούρη Βασιλική
- Boulougouri Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2973922