National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών ασθενών με επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο αυξημένος αριθμός αποπειρών αυτοκτονίας, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας. Οπότε, η μελέτη των χαρακτηριστικών των επαναλαμβανόμενων αποπειρών αυτοκτονίας μπορεί να είναι χρήσιμη για την πρόληψη περισσότερων μελλοντικών αποπειρών αυτοκτονίας και τη μείωση της θνησιμότητας από αυτοκτονία στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση δείγματος ασθενών που έχουν προβεί σε πολλαπλές απόπειρες αυτοκτονίας σε σύγκριση με ασθενείς που έχουν ιστορικό μίας πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας. Επίσης, οι απόπειρες αυτοκτονίας χωρίς ιστορικό προηγούμενων αποπειρών, αλλά με ενδεχόμενη σύνδεση κληρονομικότητας από το οικογενειακό ιστορικό, με ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής πριν τα 18 έτη ή/και την παρουσία ψυχοπαθολογίας. Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-85 ετών που νοσηλεύονταν στο ΠΓΝ «Αττικόν» λόγω πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας και αξιολογήθηκαν από τη μονάδα της Διασυνδετικής Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής της μετά από σχετικό αίτημα κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Αποτελέσματα: Σχετικά με το φύλο δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφορά στο ποσοστό ανδρών και γυναικών με παρουσία ψυχοπαθολογίας, μεθόδου αυτοκαταστροφής ή ιστορικού πολλαπλών αποπειρών αν και οι γυναίκες δείχνουν να πραγματοποιούν περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας από τους άντρες. Διαπιστώνεται μια οριακή σχέση μεταξύ ψυχοπιεστικών γεγονότων και ιστορικού αποπειρών. Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας και ιδιαίτερα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και σχιζοφρένειας φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τη διενέργεια απόπειρας αυτοκτονίας καθώς μία τουλάχιστον αναγνωρισμένη νόσο στο διαθέσιμο ιστορικό είχε το 55,4% των ασθενών (95% ΔΕ 49,5-61,2). Υψηλότερη σε συχνότητα βρέθηκε η κατάθλιψη (16,3% [95% ΔΕ 12,3-21,0]) και η σχιζοφρένεια (9,1% [95% ΔΕ 6,1-12,9]). Από τη συσχέτιση του ιστορικού επαναλαμβανόμενων αποπειρών με τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών και την ύπαρξη ψυχοπιεστικών γεγονότων πριν τα 18 έτη, δεν βρεθηκαν σημαντικές συσχετίσεις, ενδεικτικά, ωστόσο, οι γυναίκες έναντι των ανδρών είχαν μη σημαντικά μικρότερο κίνδυνο ή odds ratio (OR) απόπειρας στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,69, p>0,05), για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας αντιστοιχούσε μη σημαντική μείωση του κινδύνου (του odds κατά 0,01) για απόπειρα στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,99, p>0,05), ενώ αντίθετα οι έχοντες/έχουσες ψυχοπιεστικά γεγονότα πριν τα 18 έτη βρέθηκαν με οριακά μη σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατά 3,77 για απόπειρα στο παρελθόν (OR=3,77, p=0,082). Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας φαίνεται ότι αποτελεί το σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας ενώ τα ψυχοπιεστικά γεγονότα δείχνουν να είναι στατιστικώς οριακά σημαντικά στο επίπεδο της τάσης για τις επαναλλαμβανόμενες απόπειρες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ανδρεολάτου Μαρία
- Andreolatou Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2975087