Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Διαβητική νευροπάθεια και αρτηριακή υπέρταση

Abstract

dc:description

Το διαβητικό πόδι είναι η κύρια αιτία μη τραυματικού ακρωτηριασμού των κάτω άκρων. Ένας ακρωτηριασμός κάτω άκρου πραγματοποιείται λόγω σακχαρώδους διαβήτη κάθε 30 δευτερόλεπτα. Στο 85% των περιπτώσεων συμμετέχει διαβητική νευροπάθεια. Πολύς λόγος έχει γίνει, αδιευκρίνιστος όμως παραμένει ακόμα ο ακριβής παθοφυσιολογικός μηχανισμός της διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας, με την υπεργλυκαιμία να εξηγεί μόνο εν μέρει την ανάπτυξή της. Όσον αφορά την αρτηριακή υπέρταση, δε, οι μελέτες είναι αντικρουόμενες ως προς τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας. Στόχος της μελέτης: Μελέτη παρατήρησης που διεξάχθηκε σε 102 διαβητικούς ασθενείς ήταν να εξετάσει τη συσχέτιση του ακριβούς σταδίου αρτηριακής υπέρτασης με το ακριβές στάδιο διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας. Μέθοδος: Σε δείγμα 102 διαβητικών ασθενών τοποθετήθηκε 24ωρη καταγραφή ΑΠ, ελήφθη εργαστηριακός έλεγχος (με έμφαση σε HbA1c, GFR, Ht, βιταμίνη Β12, λιπιδαιμικό προφίλ), και έγινε κλινική εξέταση για διαβητική περιφερική νευροπάθεια με τη χρήση της κλίμακας του Toronto. Κριτήρια αποκλεισμού αποτελούσε η άλλης αιτιολογίας νευροπάθεια (από αλκοόλ, από ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, από ουραιμία, από πρόσφατη γλυκοτοξικότητα). Έγινε αρχικά μονοπαραγοντική ανάλυση κάθε μεταβλητής με τις δύο κατηγορίες διαβητικής νευροπάθειας (χωρίς/ήπια νευροπάθεια vs μέτρια/ σοβαρή νευροπάθεια) και κατόπιν πολλαπλή λογιστική εξάρτηση. Στο μοντέλο της πολυπαραγοντικής ανάλυσης συμπεριλήφθηκαν μεταβλητές, για τις οποίες η μονοπαραγοντική ανάλυση ανέδειξεp-value<0,2. Αποτελέσματα: Από τους 102 διαβητικούς ασθενείς στο 35% έγινε πρωτοδιάγνωση αρτηριακής υπέρτασης. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση διαπιστώθηκε πως για κάθε μονάδα αύξησης της νυχτερινής συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης ο κίνδυνος εμφάνισης μέτριας ή σοβαρής νευροπάθειας αυξάνεται κατά μέσο όρο 3% (95% ΔΕ: 1,00-1,06) και 7% (95% ΔΕ: 1,00-1,13) αντίστοιχα. Επίσης, το BMI και η HbA1c φάνηκαν να αυξάνουν στατιστικά σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης μετρίου/σοβαρού βαθμού διαβητικής νευροπάθειας. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση, ελέγχοντας για φύλο, ηλικία, dipping status, δε βρέθηκε όμως στατιστικά σημαντική συσχέτιση του σταδίου υπέρτασης με το στάδιο διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας. Φάνηκε ωστόσο πως οι non-dippers έχουν σχεδόν τετραπλάσιο (3,93φορές μεγαλύτερο, 95% ΔΕ: (1,33 – 11,64) κίνδυνο εμφάνισης μέτριας ή σοβαρής νευροπάθειας, σε σχέση με τους dippers ελέγχοντας για την ηλικία, φύλο και το στάδιο υπέρτασης-24h. Τέλος, βρέθηκε πως οι γυναίκες έχουν μειωμένο κατά 65% (95% ΔΕ: 0,14 – 0,92) κίνδυνο εμφάνισης μέτριας ή σοβαρής νευροπάθειας σε σχέση με τους άνδρες ελέγχοντας για την ηλικία, το ABPM dipping και το στάδιο υπέρτασης- 24h. Συμπέρασμα: Λαμβάνοντας υπόψη πως ένα μεγάλο ποσοστό (35%) διαβητικών ασθενών παραμένει με αδιάγνωστη αρτηριακή υπέρταση και πως στην παθοφυσιολογία της διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας φαίνεται το dipping να παίζει σημαντικό ρόλο, η 24ωρη καταγραφή ΑΠ προτείνεται να χρησιμοποιείται ευρέως και συστηματικά σε όλους τους διαβητικούς ασθενείς, όχι μόνο ως μέθοδος διάγνωσης υπέρτασης αλλά και ως μέθοδος πρόγνωσης εμφάνισης διαβητικής νευροπάθειας.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Νταβίδη Στυλιανή
  • Ntavidi Styliani

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2975855

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Νταβίδη Στυλιανή; Ntavidi Styliani. Διαβητική νευροπάθεια και αρτηριακή υπέρταση. 2022. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975855