National and Kapodistrian University of Athens
Η πολιτική της Ελλάδος απέναντι στην Σοβιετική Προπαγάνδα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ 1952-1959
Abstract
dc:descriptionΜε τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου εγκαινιαζόταν ένα νέο κεφάλαιο στην παγκόσμια ιστορία, αυτό του Ψυχρού Πολέμου. Ο Ψυχρός Πόλεμος δεν αποτέλεσε μια συμβατική σύγκρουση που περιοριζόταν μόνο στο διπλωματικό πεδίο αλλά μια διαμάχη που επεκτεινόταν σε όλους τους τομείς συγκρότησης και οργάνωσης του μεταπολεμικού κόσμου. Αποτελούσε μια προσπάθεια προβολής και επιβολής του ιδεολογικού οπλοστασίου του ενός συνασπισμού στον αντίπαλο με τελικό στόχο την κατίσχυσή του στο παγκόσμιο στερέωμα και την ανάδειξή του ως το μοναδικό δρόμο προς τη γη της Επαγγελίας, δηλαδή την οικονομική και πολιτική ανάπτυξη. Προς την επίτευξη του παραπάνω στόχου χρησιμοποιήθηκε εκουσίως και άλλοτε ακουσίως το ψυχολογικό στοιχείο με την μορφή της προπαγάνδας. Βασικός σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση της πολιτικής που διαμόρφωσε η Ελλάδα στον τομέα της αντιμετώπισης της σοβιετικής προπαγάνδας σε πρώτη φάση μέσω των προτάσεών που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση στο ΝΑΤΟ, το 1952 και το 1958 και σε δεύτερο επίπεδο μετά την απόρριψη τους, στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων, κατά την περίοδο 1952-1959. Παράλληλα, εξετάστηκαν ενδελεχώς τα εξής ζητήματα: Πρώτον, οι προτάσεις των χωρών του ανατολικού συνασπισμού, όπως της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, για την υπογραφή συμφώνων φιλίας, συνεργασίας και μη επιθέσεως με σκοπό την δημιουργία μιας αποπυρηνικοποιημένης ζώνης στον ευρύτερο χώρο των Βαλκανίων, ενέργειες, που η ελληνική κυβέρνηση χαρακτήρισε ως «επιθέσεις ειρήνης» με προπαγανδιστικούς σκοπούς. Δεύτερον, μελετήθηκαν και αναλύθηκαν διεξοδικά οι επιστολές, που απέστειλε τόσο στην ελληνική κυβέρνηση όσο και στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών του Ν.Α.Τ.Ο, ο Σοβιετικός πρωθυπουργός Νικολάϊ Μπουλγκάνιν (Nikolai Bulganin) την περίοδο διεξαγωγής της Συνόδου Κορυφής του Ν.Α.Τ.Ο στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 1957. Ακόμα την δεκαετία του 1950 την ελληνική εξωτερική πολιτική απασχόλησαν και ζητήματα, που δεν σχετίζονταν άμεσα με τις σοβιετικές πιέσεις, λειτούργησαν όμως καταλυτικά στην στάση, που διατήρησε η Ελλάδα απέναντι στην Ε.Σ.Σ.Δ. Ως εκ τούτου η μελέτη εξετάζει πρώτιστα το Μεσανατολικό ζήτημα και συγκεκριμένα την κρίση του Σουέζ, ώστε να καταδειχθεί ο ρόλος που αυτή διαδραμάτισε στην εξέλιξη του Κυπριακού ζητήματος το οποίο κατέλαβε σημαίνουσα θέση στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Επιπροσθέτως, ένα επιπλέον ερώτημα που απασχόλησε την μελέτη αφορά τον βαθμό επίδρασης που άσκησε η ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και ανατολικού συνασπισμού, στην σχέση της Ελλάδας με τις χώρες της Δύσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αβελκίου Νεόφυτος-Κωνσταντίνος
- Avelkiou Neofytos-Konstantinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2975922