National and Kapodistrian University of Athens
Διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας. Η εμπειρία από τον ελληνικό χώρο, παρακολούθηση ασθενών μετά από διακαθετηριακή σύγκλειση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η παραβαλβιδική ανεπάρκεια αποτελεί μία συχνή επιπλοκή μετά από αντικατάσταση βαλβίδας, που μπορεί να οδηγήσει σε αιμόλυση ή και καρδιακή ανεπάρκεια. Η διακαθετηριακή σύγκλειση έχει αναδειχθεί ως μία ελκυστική εναλλακτική θεραπευτική επιλογή με υποσχόμενα αποτελέσματα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συλλογή της εμπειρίας για τη διακαθετηριακή σύγκλειση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας από τρία μεγάλα επεμβατικά κέντρα στον ελληνικό χώρο και η μελέτη της κλινικής έκβασης των ασθενών αυτών Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 39 διαδοχικοί ασθενείς με παραβαλβιδική ανεπάρκεια, που αντιμετωπίστηκαν με διακαθετηριακή σύγκλειση. Συλλέχθηκαν επεμβατικά δεδομένα, η ενδονοσοκομειακή καθώς και η μακροπρόθεσμη κλινική έκβαση των ασθενών. Αξιολογήθηκε η τεχνική (επιτυχής εμφύτευση συσκευής) καθώς και η κλινική (βελτίωση του λειτουργικού σταδίου κατά NYHA ή και της βαρύτητας της αιμόλυσης). Αποτελέσματα: Οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας στο επίπεδο είτε της αορτικής (12 ασθενείς) είτε της μιτροειδούς βαλβίδας (27 ασθενείς). Η συσκευή Amplatzer Vascular Plug III εμφυτεύθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών (συνολικά 45 συσκευές). Μετεπεμβατικά, τόσο η συχνότητα της τουλάχιστον μέτριας παραβαλβιδικής ανεπάρκειας (87,5% προεπεμβατικά έναντι 10,5% κατά την έξοδο από το νοσοκομείο) όσο και το λειτουργικό στάδιο (μέσο στάδιο κατά NYHA 2,8±0,7 προεπεμβατικά έναντι 1,5±0,8 κατά την παρακολούθηση) βελτιώθηκαν στατιστικά σημαντικά. Η συχνότητα τεχνικά επιτυχούς σύγκλεισης στον συνολικό πληθυσμό ανερχόταν σε 89,7% χωρίς διαφορά ανάλογα με το επίπεδο της προσθετικής βαλβίδας (92,6% για τη μιτροειδή και 83,3% για την αορτική βαλβίδα). Κλινικά επιτυχής σύγκλειση διενεργήθηκε στο 82,1% των ασθενών χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά ανάλογα με τη βαλβίδα ή την ένδειξη σύγκλεισης. Σε ένα μέσο64 διάστημα παρακολούθησης 33,5 μηνών, απεβίωσαν 5 ασθενείς, εκ των οποίων ένας περιεπεμβατικά. Συμπεράσματα: Η πολυκεντρική αυτή καταγραφή επιβεβαιώνει ότι η διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας μπορεί να διενεργηθεί με υψηλό ποσοστό τεχνικής και κλινικής επιτυχίας καθώς και με περιορισμένες επιπλοκές, οδηγώντας σε σημαντική μείωση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας και βελτίωση του λειτουργικού σταδίου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κατσιάνος Ευστράτιος
- Katsianos Efstratios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2976036