National and Kapodistrian University of Athens
Η εψιδίνη ως δείκτης διάγνωσης και παρακολούθησης των νεογνικών λοιμώξεων
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: H πρωτεΐνη εψιδίνη είναι ένας πιθανά χρήσιμος διαγνωστικός δείκτης λοίμωξης, σύμφωνα με μελέτες σε ενήλικες και παιδιά με σήψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαγνωστική αξία της εψιδίνης στη νεογνική σήψη. Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαγνωστική αξία των επιπέδων εψιδίνης ορού στη νεογνική σήψη και να γίνει σύγκριση της εψιδίνης με άλλους βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πράξη, όπως η CRP ορού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη στην οποία συμπεριελήφθησαν 30 τελειόμηνα νεογνά ηλικίας 4-28 ημερών με σήψη και 15 υγιή νεογνά, ως μάρτυρες. Για τη διάγνωση της σήψης χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του International Pediatric Sepsis Consensus Conference (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Στους ασθενείς ελήφθησαν καλλιέργειες αίματος, ούρων και ΕΝΥ και έγινε αιμοληψία κατά την εισαγωγή [οξεία φάση λοίμωξης - ημέρα 0) για τον εργαστηριακό έλεγχο ρουτίνας και τον προσδιορισμό των επιπέδων εψιδίνης ορού με Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Τα επίπεδα εψιδίνης ορού επανεξετάστηκαν στους ασθενείς σε δείγμα αίματος που ελήφθη στην αποδρομή της λοίμωξης (ημέρα 7η-10η), ενώ μετρήθηκαν άπαξ στους μάρτυρες. Έγινε σύγκριση των επιπέδων εψιδίνης ορού μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, καθώς και μεταξύ των ασθενών στην οξεία φάση και στην αποδρομή της λοίμωξης. Αναζητήθηκε συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης κατά την οξεία φάση με τον αριθμό λευκοκυττάρων, πολυμορφοπυρήνων και αιμοπεταλίων και με τα επίπεδα CRP ορού. Για τον προσδιορισμό της διαγνωστικής αξίας της εψιδίνης χρησιμοποιήθηκε η καμπύλη ROC. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 22.0. Αποτελέσματα: Σε 20 από τα 30 νεογνά με σήψη διαπιστώθηκε θετική καλλιέργεια αίματος (n=7) ή ούρων (n=13). Τα επίπεδα της εψιδίνης ορού βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα στην οξεία φάση της σήψης [77,2 (73,5 ─ 79,3) ng/mL] συγκριτικά με τα επίπεδα στην αποδρομή της σήψης [56,6 (44 – 72,9) ng/mL, p<0,001] και τα επίπεδα στους μάρτυρες [56,4 (43,5 ─ 65,8) ng/mL, p<0,001]. Δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα της εψιδίνης μεταξύ ασθενών στην αποδρομή της σήψης και μαρτύρων. Δεν διέφεραν τα επίπεδα εψιδίνης μεταξύ ασθενών με θετική καλλιέργεια βιολογικού υγρού από αυτά των ασθενών με αρνητική καλλιέργεια βιολογικού υγρού στην οξεία φάση ή στην αποδρομή της σήψης. Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης στην οξεία φάση της σήψης με τη CRP ορού. Η ανάλυση ROC για τα επίπεδα της εψιδίνης ανέδειξε σημαντική περιοχή κάτω από την καμπύλη (area under the curve - AUC) για την αναγνώριση ασθενών με σήψη [AUC=0,90 (95%CI 0,77 - 1,00), p<0,001], όχι όμως για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια. Συμπεράσματα: Η εψιδίνη ενδεχομένως θα μπορούσε να συμπεριληφθεί μεταξύ των βιοδεικτών για την αναγνώριση και παρακολούθηση της νεογνικής σήψης, αλλά όχι για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κυριλλίδη Δήμητρα
- Kyrillidi Dimitra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2976495