National and Kapodistrian University of Athens
Η διαφοροποιημένη ενοποίηση στην ΕΕ: εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης;
Abstract
dc:descriptionΗ εργασία αυτή πραγματεύεται τον ρόλο της διαφοροποιημένης ενοποίησης, καθώς και το εάν η ίδια αποτελεί ένα εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης μέσα στην ΕΕ. Προκειμένου να εξαχθεί ένα συμπέρασμα ως προς τα που η ίδια «γέρνει», θα γίνει μία προσπάθεια ανάλυσης της ΟΝΕ, της Σένγκεν και της πολιτικής άμυνας. Επιλέχθηκαν οι τρεις αυτοί τομείς πολιτικής, καθώς οι κρίσεις, που δημιουργήθηκαν μέσα σε αυτούς, αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα ανάδειξης της διαφοροποιημένης ενοποίησης, ως μίας ενοποιητικής ή αποενοποιητικής δύναμης. Αρχικά, όσον αφορά την ΟΝΕ, παρατηρείται πως ήδη πριν την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (με την οποία τα μη κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχασαν μεγάλο μέρος της διαπραγματευτικής τους ισχύος), τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ κατείχαν και κατέχουν μία εξουσιαστική δύναμη, με αποτέλεσμα να υπερισχύουν πολιτικά έναντι των υπολοίπων. Επίσης, η οικονομική κρίση του 2008 ενίσχυσε και έφερε πιο κοντά τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, μεγαλώνοντας το θεσμικό χάσμα με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ, και κάνοντας τη διαφοροποιημένη ενοποίηση αποενοποιητική σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, η κρίση ανέδειξε και τις ηγεμονικές τάσεις ορισμένων κρατών έναντι άλλων μέσα στην ευρωζώνη, γεγονός που κάνει την ενοποίηση μέσω της διαφοροποίησης μία πιο ελκυστική λύση. Σχετικά με τη Σένγκεν, η προσφυγική κρίση ανέδειξε τις δυσκολίες συνεννόησης των κρατών-μελών που ανήκουν στη Συμφωνία, δείχνοντας πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση σε αυτό το κομμάτι αποτελεί εργαλείο μερικής ενοποίησης, λόγω των ισχυρών διαφορών των κρατών ως προς τα συμφέροντά τους. Τέλος, αναφορικά με την ευρωπαϊκή άμυνα, φαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση λειτουργεί ενοποιητικά, αφού η σύμπραξη μεταξύ των κρατών-μελών φαίνεται να ενισχύει την ευρωπαϊκή ταυτότητα, και παράλληλα, να ενδυναμώνει την ελπίδα για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Συμπερασματικά, διαφαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση ταλαντεύεται μεταξύ και των δύο εκβάσεων (ενοποιητικής-αποενοποιητικής), αφού μπορεί να αποτελέσει εργαλείο και των δύο κατευθύνσεων, οδηγώντας σε μία αμφίρροπη και αέναη διαμάχη ανάμεσα στους υπερασπιστές των δύο πλευρών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λιάσκα Χριστίνα-Ιωάννα
- Liaska Christina-Ioanna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3146505