National and Kapodistrian University of Athens
The role of selective SATB1 knockout in somatostatin-expressing interneurons on endogenous network activity and the transition to epilepsy
Abstract
dc:descriptionΟι ενδονευρώνες σοματοστατίνης συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα ανασταλτικών νευρώνων στο νεοφλοιό. Στοχεύουν κυρίως στους κορυφαίους δενδρίτες των πυραμιδικών κυττάρων και εμπλέκονται τόσο στην προσθιοδρομική όσο και στην οπισθοδρομική αναστολή. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιούμε ένα διαγονιδιακό ποντίκι, στο οποίο ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 διαγράφεται επιλεκτικά στους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, το οποίο οδηγεί σε μείωση του αριθμού τους στον σωματοαισθητικό φλοιό, καθώς και σε ηλεκτροφυσιολογικές αλλαγές στους επιζώντες ενδονευρώνες. Ο στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε το αποτέλεσμα της επιλεκτικής διαγραφής του SATB1: (1) στην ενδογενή φλοιϊκή δικτυακή δραστηριότητα (αυθόρμητα επαναλαμβανόμενα Up/Down states) και (2) στην μετάβαση από τη φυσιολογία σε επιληπτικόμορφες εκφορτίσεις. Διενεργώντας καταγραφές του τοπικού δυναμικού πεδίου (Local field potential, LFP) στον σωματοαισθητικό φλοιό φετών εγκεφάλου που αυθόρμητα παράγουν Up και Down states, καταδεικνύουμε πως η μείωση των ενδονευρώνων σοματοστατίνης οδηγεί σε αξιοσημείωτες αλλαγές στη διεγερσιμότητα του δικτύου, το οποίο αντανακλάται ως μια αύξηση στη συχνότητα των Up states και στα υψηλότερα των τοπικών νευρωνικών εκφορτίσεων (multi-unit activity). Η επιληπτικόμορφη δραστηριότητα προκλήθηκε με δυο διακριτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα in vitro πρωτόκολλα: το μοντέλου του "χαμηλού Μαγνησίου" και το μοντέλο της "4-Αμινοπυριδίνης" (4-AP). Στο πρώτο, οι φέτες από μεταλλαγμένα ζώα χρειάστηκαν σημαντικά λιγότερο χρόνο για την γένεση σταθερών επιληπτικόμορφων γεγονότων ( στη μορφή τονικο-κλονικών κρίσεων), σε συμφωνία με ένα φαινότυπο αυξημένης διεγερσιμότητας. Αντιθέτως, όταν η επιληψία προκλήθηκε με 4-AP, οι μεταλλαγμένες φέτες είχαν μεγαλύτερη αντίσταση σε σχέση με τις υγιείς. Συμπεραίνουμε πως όταν ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 λείπει από τους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, έχουμε μια αποκλίνουσα ρύθμιση της ενδογενούς δραστηριότητας αλλά η μετάβαση στην επιληψία επηρεάζεται διαφορετικά ανάλογα με την υποβόσκουσα παθοφυσιολογία του φλοιϊκού δικτύου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βασιλόπουλος Νίκος
- Vasilopoulos Nikos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3198168