National and Kapodistrian University of Athens
Σύγκριση πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό SARS – CoV – 2 και πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό της γρίπης στα παιδιά
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η πνευμονία που οφείλεται στον ιό Sars-CoV-2 και τον ιό της γρίπης τύπου Α στα παιδιά, εμφανίζει μεγάλο εύρος κλινικής βαρύτητας, από μέτρια νόσο έως δυνητικά απειλητική για τη ζωή νόσο. Οι διαφορές μεταξύ των δύο κλινικών οντοτήτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Στόχος της παρούσας μελέτης αποτελεί η εντόπιση των διαφορών τους ως προς τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά. Μεθοδολογία: Στην μελέτη μας συμπεριλήφθησαν παιδιά ηλικίας 0-16 ετών με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό Sars-CoV-2 που νοσηλεύτηκαν από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο 2021 (Ομάδα Α) και παιδιά ηλικίας 0-16 ετών που νοσηλεύτηκαν με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό της γρίπης τύπου Α, κατά την περίοδο εποχιακής έξαρσης της γρίπης τις χρονιές 2019-2020 (Ομάδα Β), στο ΓΝΠ « Η Αγία Σοφία». Αποτελέσματα; Μελετήθηκαν συνολικά 23 παιδιά από την ομάδα Α και 19 παιδιά από την ομάδα Β. Και στις δύο ομάδες επικράτησε το άρρεν φύλο (69.6% και 73.7% αντίστοιχα). Τα παιδιά της ομάδας Α είχαν μεγαλύτερη διάμεση ηλικία (13 έναντι 2.3 έτη, p=0.029). Συννοσηρότητες συνυπήρχαν στο 39% των παιδιών της ομάδας Α, με συχνότερη την παχυσαρκία, και στο 21% των παιδιών της ομάδας Β. Τα παιδιά της ομάδας Β εμφάνισαν βήχα και ρινίτιδα σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με τα παιδιά της ομάδας Α (p=0.024 και p=0.001 αντίστοιχα) , ενώ ορισμένα παιδιά της ομάδας Α εμφάνισαν το ιδιαίτερο εύρημα της σιωπηλής υποξείας (silent hypoxia, p=0.239) και υψηλότερη συχνότητα λευκοπενίας, λεμφοπενίας και αύξησης τρανσαμινασών (p=0.001, p=0.002 και p=0.015 αντίστοιχα). Στην ακτινογραφία θώρακος η παρουσία πύκνωσης ήταν λιγότερη συχνή στα παιδιά της ομάδας Α (65.2% έναντι 73.7%) , ενώ σε όλες τις περιπτώσεις παιδιών της ομάδας Α όπου διενεργήθηκε αξονική τομογραφία ανευρέθη η χαρακτηριστική εικόνα θολής υάλου(5/23). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη διάρκεια νοσηλείας, της παρουσία πυρετού, την παρουσία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό σύστημα, τη συχνότητα αναπνευστικής δυσχέρειας και την άνοδο δεικτών φλεγμονής ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με πνευμονία Covid-19 ήταν συχνότερη η χορήγηση Ο2 (52.2% έναντι 26.3%) και λιγότερο συχνή η χορήγηση αντιβιοτικής (41.7% έναντι 89.5%) και αντιικής αγωγής (52.2% έναντι 63.2%). Παρά το γεγονός ότι η πορεία των δύο νοσημάτων είναι συνήθως ήπια, στην ομάδα Α παρατηρήθηκε μεγαλύτερος αριθμός παιδιών με σοβαρή νόσο (3/23 έναντι 1/19) και απώτερες επιπλοκές (2/23 έναντι 0/19). Συμπεράσματα: Παρά τις πολλές ομοιότητες των δύο νοσημάτων παρατηρούνται και διαφορές στην κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική τους εικόνα. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση των ευρημάτων αυτών και την βελτιστοποίηση της θεραπευτικής τους αντιμετώπισης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ντεμπίς-Ζαγγογιάννης Έντι
- Ntempis-Zangogiannis Enti
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3216352