Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Συσχέτιση των μεταβολών της δραστικότητας του πρωτεασώματος με αιμοδυναμικές παραμέτρους και πρόβλεψη καρδιαγγειακών επιπλοκών μετά την χορήγηση καρφιλζομίμπης σε ασθενείς με υποτροπιάζον πολλαπλούν μυέλωμα

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) είναι ένα πολυεστιακό πλασματοκυτταρικό νεόπλασμα εντοπιζόμενο στον μυελό των οστών που χαρακτηρίζεται από μονοκλωνική πρωτεΐνη στον ορό. Η καρφιλζομίμπη είναι ένας αναστολέας του πρωτεασώματος δεύτερης γενιάς και ο συνδυασμός της με άλλα φάρμακα φαίνεται ότι βελτιώνει σημαντικά την πρόγνωση σε ασθενείς με υποτροπιάζον ΠΜ. Ωστόσο, έχει βρεθεί ότι σχετίζεται με ανεπιθύμητες ενέργειες από το καρδιαγγειακό σύστημα. Πρωτογενές καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση της δραστικότητας του πρωτεασώματος με αιμοδυναμικές παραμέτρους στους ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό ΠΜ και δευτερογενές καταληκτικό σημείο η μελέτη της συσχέτισης των παραγόντων κινδύνου και αιμοδυναμικών παραμέτρων με πιθανές καρδιαγγειακές επιπλοκές. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη παρατήρησης όπου συμπεριλήφθηκαν 48 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό ΠΜ. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συνδυαστική θεραπεία καρφιλζομίμπης με δεξαμεθαζόνη σύμφωνα με το πρωτόκολλο χορήγησης και μετρήθηκε η δραστικότητα πρωτεασώματος στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) και στα ερυθρά αιμοσφαίρια (RBCs) καθώς και οι αιμοδυναμικές παράμετροι πριν και μετά από 2 ώρες από την χορήγηση φαρμάκου σε κάθε προκαθορισμένη χρονική στιγμή. Οι αιμοδυναμικές παράμετροι που μελετήθηκαν είναι η περιφερική και η κεντρική συστολική (ΣΑΠ) και διαστολική αρτηριακή πίεση (ΔΑΠ) καθώς και μέθοδοι εκτίμησης της αρτηριακής σκληρίας όπως ο δείκτης επαύξησης της αρτηριακής πίεσης (AΙx), ο χρόνος μέχρι την ανάκλαση του πρώτου κύματος (time to first wave reflection, TR) και η ταχύτητα του σφυγμικού κύματος (Pulse wave velocity, PWV). Χρησιμοποιήθηκαν μεικτά γραμμικά μοντέλα με τυχαίο σταθερό όρο και τυχαία κλίση για την αξιολόγηση των διαχρονικών αλλαγών και την συσχέτισης της μεταβολής της δραστικότητας πρωτεασώματος με τις αιμοδυναμικές παραμέτρους. Τέλος, χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα αναλογικού κινδύνου Cox για την αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ των ατομικών παραγόντων κινδύνου και αιμοδυναμικών παραμέτρων και την μεταγενέστερη ανάπτυξη καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων επιπλοκών. Αποτελέσματα: Η δραστικότητα πρωτεασώματος στα PBMCs μειώνεται στην οξεία φάση 2 ώρες μετά την έγχυση καρφιλζομίμπης, ανακάμπτει μερικώς πριν την επόμενη έγχυση στην υποξεία φάση αλλά παραμένει σε μειωμένα επίπεδα σε σχέση με την βασική τιμή σε όλα τα προκαθορισμένα σημεία προ της χορήγησης του φαρμάκου. Όσον αφορά τις αιμοδυναμικές παραμέτρους φαίνεται ότι οι περιφερικές και κεντρικές ΑΠ μειώνονται στην οξεία φάση την 8η και 15η ημέρα 2 ώρες μετά την χορήγηση καρφιλζομίμπης ενώ αυξάνονται την 9η και 15η μέρα. Στην υποξεία φάση υπάρχει μείωση κυρίως των κεντρικών ΑΠ. Όσον αφορά τις μακροπρόθεσμες μεταβολές παρατηρούμε μείωση της κεντρικής ΣΑΠ την 1η ημέρα του δεύτερου και τρίτου κύκλου σε σχέση με την βασική τιμή και της κεντρικής ΔΑΠ την 1η μέρα του δεύτερου κύκλου σε σχέση με την βασική τιμή. Το AIx στην υποξεία φάση μειώνεται σε όλα τα προκαθορισμένα χρονικά σημεία ενώ δεν φαίνεται να υπάρχουν μακροπρόθεσμες μεταβολές. Το TR αυξάνεται 2 ώρες μετά την χορήγηση της καρφιλζομίμπης τις πρώτες μέρες της θεραπείας. Στην υποξεία φάση υπάρχει αύξηση της μέσης τιμής του TR ενώ μακροπρόθεσμα υπάρχει μείωση του TR σε σχέση με την αρχική τιμή. Τέλος, φαίνεται ότι η καρφιλζομίμπη δεν επιδρά στο PWV σε καμία φάση σε την διάρκεια της θεραπείας. Οι μεταβολές της κεντρικής ΣΑΠ και ΔΑΠ, της περιφερικής ΔΑΠ, του AIx και του TR συσχετίστηκαν με τις μεταβολές στη δραστικότητα του πρωτεασώματος (p<0,05). Αντίθετα δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των μεταβολών της περιφερικής ΣΑΠ και του PWV με τις μεταβολές της δραστικότητα του πρωτεασώματος. Επιπλέον φάνηκε ότι οι ασθενείς με επαρκή ανάκτηση δραστικότητας πρωτεασώματος είχαν μείωση της κεντρικής ΣΑΠ ενώ οι ασθενής με ανεπαρκή ανάκτηση δραστικότητας πρωτεασώματος είχαν μείωση του AIx και αύξηση του TR. Στο πολυπαραγοντικό μοντέλο μόνο η κεντρική ΣΑΠ παρέμεινε ανεξάρτητος δείκτης πρόβλεψης των καρδιαγγειακών επιπλοκών [HR=3,66 95%CI (1,45-9,34, p=0,006)]. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό ΠΜ που έλαβαν θεραπεία με καρφιλζομίμπη έχουν κατά την υποξεία φάση μείωση των κεντρικών ΑΠ και του ΑΙx και αύξηση του TR ενώ μακροπρόθεσμα υπάρχει μείωση των κεντρικών ΑΠ και του TR. Οι μεταβολές της κεντρικής ΣΑΠ και ΔΑΠ, της περιφερικής ΔΑΠ, του AIx και του TR συσχετίστηκαν με τις μεταβολές στη δραστικότητα του πρωτεασώματος. Η κεντρική ΣΑΠ βρέθηκε ανεξάρτητος δείκτης πρόβλεψης των καρδιαγγειακών επιπλοκών.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Αθανασούλη Φανή
  • Athanasouli Fani

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3217235

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Αθανασούλη Φανή; Athanasouli Fani. Συσχέτιση των μεταβολών της δραστικότητας του πρωτεασώματος με αιμοδυναμικές παραμέτρους και πρόβλεψη καρδιαγγειακών επιπλοκών μετά την χορήγηση καρφιλζομίμπης σε ασθενείς με υποτροπιάζον πολλαπλούν μυέλωμα. 2022. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217235