National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές
Abstract
dc:descriptionΤα άτομα με σοβαρές ψυχικές διαταραχές (Severe Mental Illness – SMI), διαταραχή του φάσματος της σχιζοφρένειας, διπολική διαταραχή, ή μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, έχουν αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση της θνησιμότητας είναι η χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων και ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής. Μέρος του ανθυγιεινού τρόπου ζωής είναι και η έλλειψη της σωματικής άσκησης από την καθημερινότητα των ασθενών. Καθώς η Σχιζοφρένεια και η Διπολική Διαταραχή κατατάσσονται στο φάσμα των ψυχώσεων, επειδή χαρακτηρίζονται από κοινή συμπτωματολογία, νευροβιολογικό υπόστρωμα, νευρογνωστικά ελλείματα και θεραπευτικές προσεγγίσεις, οι δύο αυτές νόσοι επιλέχθηκαν να διερευνηθούν από κοινού ως προς την επίδραση της άσκησης στους αντίστοιχους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς με Διπολική Διαταραχή και Σχιζοφρένεια. Παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών, όπως η νοητική λειτουργία, η συμπτωματολογία, η λειτουργική ικανότητα σε καθημερινές δραστηριότητες, διάφορες βιοχημικές αλλαγές και η καρδιοαναπνευστική ικανότητα, ήταν οι παράμετροι που επιλέχθηκαν για την διερεύνηση της επίδρασης της άσκησης σε αυτούς τους ασθενείς. Ειδικότερα, η παρούσα μελέτη συμπεριέλαβε συγκεκριμένες μορφές άσκησης και συγκεκριμένα την αερόβια, την αναερόβια (άσκηση μυϊκής ενδυνάμωσης με βάρη – αντιστάσεις), τον συνδυασμό αερόβιας άσκησης και μυϊκής ενδυνάμωσης και τέλος υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση άρθρων / ερευνών δημοσιευμένα στην αγγλική γλώσσα στις ηλεκτρονικές βάσεις επιστημονικών δεδομένων PubMed και Google Scholar κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1980 και 2021, χρησιμοποιώντας ως λέξεις κλειδιά τους όρους "Φυσική Δραστηριότητα" ή "Σωματική Άσκηση" με "Διπολική Διαταραχή" και “Σχιζοφρένεια”, "Υψηλής Έντασης Διαλειμματική Άσκηση (HIIT)", "Άσκηση Μυϊκής Ενδυνάμωσης", "Αερόβια Άσκηση", "Αναερόβια Άσκηση" και "Συνεχόμενη Άσκηση Μέτριας Έντασης". Αποτελέσματα: Συνολικά αναλύθηκαν 55 έρευνες, από τις οποίες οι 41 (77%) αφορούσαν την Σχιζοφρένεια, 8 τη Διπολική Διαταραχή (17%) και 6 (6%) συμπεριελάμβαναν και τις δύο ασθένειες. Πιο αναλυτικά, ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 2.676, από τους οποίους οι 2.299 ήταν ασθενείς με Σχιζοφρένεια (n=1.900) και Διπολική Διαταραχή (n=399), οι 58 ασθενείς με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές και 319 υγιείς. Ως πρωτόκολλο άσκησης οι 28 μελέτες είχαν αερόβια άσκηση (52%), οι 5 άσκηση ενδυνάμωσης (9%), οι 9 HIIT (16%) και τέλος 13 μελέτες περιελάμβαναν συνδυασμό αερόβιας άσκησης και μυϊκής ενδυνάμωσης (23%). Δεν εντοπίστηκαν αρκετές έρευνες σχετικά με άσκηση με αντιστάσεις ή υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση σε ασθενείς με Διπολική Διαταραχή. Τα αποτελέσματα των μελετών έδειξαν θετική επίδραση της άσκησης και στις δύο ασθένειες και ειδικότερα της αερόβιας άσκησης, η οποία αφορούσε την πλειονότητα των ερευνών. Παράμετροι που εμφάνισαν βελτίωση ήταν η νοητική λειτουργία των ασθενών, τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά τους και η συμπτωματολογία της ασθένειας.. Συμπεράσματα: Η άσκηση θα μπορούσε να αποτελεί συμπληρωματική θεραπεία στους ασθενείς με Διπολική Διαταραχή και Σχιζοφρένεια. Επίσης, φαίνεται ότι μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης συννοσηροτήτων που μπορεί να προέλθουν από την φαρμακευτική αγωγή και τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής των ασθενών. Λέξεις κλειδιά: Σχιζοφρένεια, Διπολική Διαταραχή, Άσκηση με Αντιστάσεις (RT), Υψηλής Έντασης Διαλειμματική Άσκηση (HIIT), Άσκηση Μυϊκής Ενδυνάμωσης (ST), Αερόβια Άσκηση (ΑΕΤ), Αναερόβια Άσκηση (ΑnET), Συνεχόμενη Άσκηση Μέτριας Έντασης (MICT).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βρεττού Ξανθίππη
- Vrettou Xanthippi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3217558