National and Kapodistrian University of Athens
Πρωτόκολλα αντιμετώπισης της αιμορραγίας μετά τον τοκετό
Abstract
dc:descriptionΗ αιμορραγία μετά τον τοκετό είναι μια κοινή επιπλοκή της κύησης και αποτελεί την κύρια αιτία μητρικού θανάτου σε όλο τον κόσμο. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι να διεξάγει μια ανασκόπηση και σύγκριση των κατευθυντήριων οδηγιών και πρωτοκόλλων αντιμετώπισης της αιμορραγίας μετά τον τοκετό σε διεθνές επίπεδο. Έπειτα από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας γύρω από τον ορισμό, την αιτιολογία, τους παράγοντες κινδύνου και την πρόληψη της αιμορραγίας, γίνεται καταγραφή και σύγκριση των συστάσεων αντιμετώπισης της που έχουν διατυπωθεί από τους οργανισμούς WHO, RCOG, CNGOF, ACOG, SOGC και RANZCOG. Μετά από τη διαδικασία σύγκρισης προέκυψαν τόσο σημεία σύγκλισης, όσο και απόκλισης. Τα σημεία σύγκλισης αφορούν: 1) τη χρήση αντικειμενικών εργαλείων μέτρησης της απώλειας αίματος και την αξιολόγηση της κλινικής εικόνας της ασθενούς, 2) την χορήγηση μητροτονικών παραγόντων και μασάζ της μήτρας στην αρχική φάση της διαχείρισης, 3) την παρακολούθηση και έλεγχο των γυναικών σε αυτό το στάδιο (διερεύνηση αιτιολογίας, φυσική εξέταση μήτρας, αξιολόγηση γεννητικής οδού, παρακολούθηση και καταγραφή ζωτικών σημείων, διατήρηση θερμοκρασίας, κλπ.), 4) την αποδοχή του τρανεξαμικού οξέος ως επιλογής θεραπείας στην αιμορραγία μετά τον τοκετό και 5) την κλιμάκωση των παρεμβάσεων, όταν η αιμορραγία είναι σοβαρή ή επίμονη, μεταβαίνοντας σταδιακά στις περισσότερο επεμβατικές. Από την άλλη, εντοπίστηκαν σημεία απόκλισης μεταξύ των κατευθυντήριων οδηγιών τα οποία αφορούν: 1) τη χρονική ακολουθία ή τις προτεραιότητες της χορήγησης των διαφορετικών μητροτονικών φαρμάκων, αν και η ωκυτοκίνη παραμένει η πρώτη επιλογή θεραπείας, 2) τη χορήγηση σουλπροστόνης και καρμπετοσίνης, 3) το χρονικό πλαίσιο και τις περιστάσεις που υποδηλώνουν την χορήγηση του τρανεξαμικού οξέος, 4) τις διαδικασίες μετάγγισης και 5) την επιλογή των καλύτερων για κάθε γυναίκα, μεθόδων ιατρικής και χειρουργικής διαχείρισης, αν και η αιτιολογία της αιμορραγίας μετά τον τοκετό μπορεί να καθορίσει την κλινική πορεία. Οι παραπάνω διαφορές, όπως και σε κάποιες περιπτώσεις η έλλειψη καταγραφής οδηγιών για συγκεκριμένες διαστάσεις της αντιμετώπισης (π.χ. απουσία συστάσεων για τρανεξαμικό οξύ, για τις διαδικασίες μετάγγισης, για τις παρεμβάσεις σε επίπεδο συστήματος, κ.α.), μπορούν να αποδοθούν στο χαμηλό επίπεδο των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με την επίδραση των διαφορετικών παρεμβάσεων στην αντιμετώπιση της αιμορραγίας μετά τον τοκετό και στην κλινική εμπειρία των ομάδων ανάπτυξης των οδηγιών στις οποίες πολλές φορές βασίζονται οι συστάσεις και τα πρωτόκολλα διαχείρισης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Θεοδοσίου Βασιλική
- Theodosiou Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3218690