National and Kapodistrian University of Athens
Νέες μέθοδοι επεξεργασίας και ποσοτικοποίησης αλκαλοειδών λουπανίου με qNMR και μελέτη της μουλτιφλορίνης από το Lupinus pilosus για πιθανή υπογλυκαιμική δράση
Abstract
dc:descriptionΑντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη εκχυλισμάτων αλκαλοειδών διαφόρων ειδών του γένους Lupinus και ενός προγονικού σε αυτά, είδους Genista. Αρχικά, με στόχο την ποιοτική ανάλυση του προφίλ αλκαλοειδών των υπό εξέταση ειδών, εφαρμόστηκε πρωτόκολλο εκχύλισης βασισμένο σε βιβλιογραφικά δεδομένα, αλλά και ένα νέο πρωτόκολλο με ρητίνες για επεξεργασία των αλκαλοειδών του φυτού και εκπίκρανση των σπερμάτων του, ώστε αυτά να καταστούν βρώσιμα. Ακολούθησε συγκριτική μελέτη των τελικών εκχυλισμάτων από τις διάφορες τεχνικές εκχύλισης. Για τον ποιοτικό έλεγχο χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και η αέρια χρωματογραφία συζευγμένη με φασματοσκοπία μάζας (GC-MS). Στη συνέχεια, κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση των αλκαλοειδών στα εκχυλίσματα των φυτών, αλλά και η απομόνωση έξι αλκαλοειδών κινολιζιδίνης. Όλοι οι απομονωμέμοι δευτερογενείς μεταβολίτες ταυτοποιήθηκαν με χρήση φασματοσκοπικών τεχνικών NMR και της τεχνικής GC-MS. Ανάλυση και ποσοτικοποίηση έγινε επίσης σε δείγματα του ίδιου είδους, διαφορετικής γεωγραφικής προέλευσης και έτους ανάπτυξης, αλλά και για πρώτη φορά σε όλα τα υπέργεια τμήματα του L. pilosus. Το συγκεκριμένο είδος, γνωστό ως αγριολούπινο, παραδοσιακά είχε χρησιμοποιηθεί για τις αντιδιαβητικές του ιδιότητες. Το γεγονός ότι αποτελεί τρόφιμο υψηλής διατροφικής αξίας, σε συνδυασμό με το φαρμακολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα αλκαλοειδή του, οδήγησε στη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε μύες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου I και τύπου II. Για το σκοπό αυτό, ένα από τα αλκαλοειδή που απομονώθηκε ήταν η μουλτιφλορίνη, η οποία αποτελεί το κυρίαρχο αλκαλοειδές του L. pilosus και είχε προηγουμένως μελετηθεί ενδοπεριτοναϊκα σε μύες. Στην παρούσα εργασία, έγινε έλεγχος της αντιδιαβητικής της δράσης, μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο πιο πιθανός μηχανισμός για το υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα της μουλτιφλορίνης, είναι να συνδέεται σε ειδικούς υποδοχείς στα β κύτταρα του παγκρέατος, αναστέλλοντας τους διαύλους καλίου (K+), με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, διάνοιξης των διαύλων ασβεστίου (Ca2+), είσοδο ιόντων ασβεστίου στο εσωτερικό του κυττάρου και διέγερση της έκκρισης ινσουλίνης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μαντέλου Νικολέτα Άννα
- Mantelou Nikoleta Anna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3221218