National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος της μεθόδου αξιολόγησης του σπογγώδους οστού (Trabecular Bone Score, TBS) στην εκτίμηση του καταγματικού κινδύνου
Abstract
dc:descriptionΗ αύξηση του μέσου όρου ζωής, έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνει τον πληθυσμό παγκοσμίως και κυρίως αυτών των ηλικιωμένων. Αυτό έχει αντίκτυπο στις χρόνιες νόσους, όπως είναι η οστεοπόρωση, η οποία αποτελεί ένα σοβαρό δημόσιο πρόβλημα υγείας, δημιουργώντας μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Η οστεοπόρωση ορίζεται ως μια χρόνια σκελετική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελάττωση της οστικής μάζας και επιδείνωση της μικροαρχιτεκτονικής του οστού με συνέπεια την αύξηση του καταγματικού κινδύνου. Επιδημιολογικά, τα κατάγματα εντοπίζονται σε όλο τον σκελετό. Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζουν τα σπονδυλικά κατάγματα, τα οποία χωρίζονται σε ασυμπτωματικά και κλινικά. Τις περισσότερες φορές είναι ασυμπτωματικά καθώς γίνονται αντιληπτά αρκετό καιρό αφού έχουν γίνει, συνήθως από τυχαίο απεικονιστικό έλεγχο και έτσι ονομάζονται μορφομετρικά και αποτελούν την κύρια επίπτωση της οστεοπόρωσης. Γίνεται αντιληπτό πως σε αυτές τις περιπτώσεις η χαμηλή οστική μάζα θα προϋπήρχε αρκετό καιρό πριν τη εκδήλωση του κατάγματος. Έτσι για τη σωστότερη διαχείριση της οστεοπόρωσης είναι αναγκαίος ο κατάλληλος προσδιορισμός της εκτίμησης της αντοχής των οστών και του καταγματικού κινδύνου. Για την διάγνωση της οστεοπόρωσης χρησιμοποιείται στη καθημερινή κλινική πράξη η μέθοδος DXA, το αποτέλεσμα της οποίας μας παρέχει εκτίμηση της οστικής πυκνότητα. Η οστική πυκνότητα αποτελεί όμως μια μόνο από τις παραμέτρους της οστικής αντοχής και επομένως δεν αποτελεί ακριβή προγνωστικό παράγοντα καταγματικού κινδύνου. Έτσι προέκυψε μια νέα μέθοδος εκτίμησης της οστικής αντοχής και κυρίως της μικροαρχιτεκτονικής των οστών, η TBS (Trabecular Bone Score), το λογισμικό της οποίας μπορεί να εγκατασταθεί στα μηχανήματα της DXA, και χρησιμοποιώντας τις ήδη υπάρχουσες ΟΜΣΣ εικόνες της DXA, λαμβάνει μια καινούρια ανάλυση της σάρωσης DXA και έτσι εύκολα να έχουμε τα αποτελέσματα της TBS αφού και οι δύο τεχνικές αξιολογούν την ίδια περιοχή οστού. Έχει αποδειχθεί, πως η TBS μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση του κινδύνου οστεοπορωτικού κατάγματος σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες άνω των 50 ετών, με τα δεδομένα για τους άνδρες να είναι λιγότερο εκτεταμένα, καθώς και για τη διαχείριση ασθενών με ένα ευρύ φάσμα δευτερογενών αιτιών οστεοπόρωσης, συμπεριλαμβανομένου του σακχαρώδη διαβήτη, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της χρήσης γλυκοκορτικοειδών για μεγάλο χρονικό διάστημα κ.λ.π.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καλούδης Ελευθέριος-Θεόδωρος
- Kaloudis Eleftherios-Theodoros
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3221879