National and Kapodistrian University of Athens
Έκβαση βαρέως πασχόντων COVID-19 ασθενών που λαμβάνουν υψηλή και χαμηλή δόση δεξαμεθαζόνης σε συνδυασμό με anti-IL6 μονοκλωνικό αντίσωμα (Tocilizumab) στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Στη σοβαρή νόσο COVID -19 έχει καθιερωθεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Η χορήγηση υψηλότερης δόσης κορτικοστεροειδών ή/και Tocilizumab είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Να αξιολογηθούν οι διαφορές ως προς την έκβαση και τις επιπλοκές των διαφορετικών δόσεων κορτικοστεροειδών (υψηλή δόση vs συνήθους δόσης) συν/πλην Tocilizumab. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική μελέτη στη ΜΕΘ της Α’ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ το διάστημα 1/9/2020-1/9/2021 σε βαρέως πάσχοντες COVID -19 ασθενείς. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών στοιχείων, συννοσηροτήτων, χαρακτηριστικών της νόσησης, της έκβασης, καθώς και της λήψης κορτικοστεροειδών συν / πλην Tocilizumab. Ως συνήθης δόση ορίστηκε η δεξαμεθαζόνη 6mg και ως υψηλή οποιοδήποτε σχήμα μεγαλύτερης δόσης ημερησίως. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 300 ασθενείς. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν στατιστικά σημαντική αύξηση της πιθανότητας διασωλήνωσης στη ΜΕΘ, αύξηση των επιπλοκών (λοιμώξεις, βαρότραυμα, θρομβοεμβολικό επεισόδιο), καθώς και αυξημένη διάρκεια υποστήριξης από μηχανικό αερισμό και νοσηλείας στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο. Από τις καμπύλες Kaplan Meier οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν καλύτερη επιβίωση στις 28 ημέρες ενώ στη συνολική επιβίωση δεν υπήρχε διαφορά. Η μη διαφορά της συνολικής επιβίωσης διατηρείται στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Επίσης, από την πολυπαραγοντική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τις ημέρες μηχανικού αερισμού. Από τη σύγκριση της ομάδας των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης με Tocilizumab με την ομάδα των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών χωρίς Tocilizumab δε διαπιστώθηκαν διαφορές ως προς την έκβαση (συνολική επιβίωση, ημέρες μηχανικού αερισμού), αλλά παρατηρήθηκε αύξηση των λοιμώξεων στην πρώτη ομάδα. Συμπεράσματα: H υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης φαίνεται ότι έχει πιθανώς θετική επίδραση στην επιβίωση των ασθενών, αλλά αρνητική στην ανάπτυξη επιπλοκών. Ως προς τη συγχορήγηση Tocilizumab ή όχι, δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκβαση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κουκάκη Ευαγγελία
- Koukaki Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3222742