National and Kapodistrian University of Athens
Καρδιονεφρικό σύνδρομο: Προκλήσεις στην καθ΄ ημέρα κλινική πράξη και προτάσεις για αποτελεσματικότερη διαχείριση
Abstract
dc:descriptionΗ ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ της καρδιάς και των νεφρού είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια με την ανεπάρκεια του ενός οργάνου να επηρεάζει το άλλο όργανο μέσω μίας πληθώρας πολύπλοκων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνητότητας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και αντιστρόφως η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ανευρίσκεται στους μισούς περίπου ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η αμφίδρομη σχέση καρδιάς-νεφρών πρόσφατα άρχισε να προσελκύει το ερευνητικό ενδιαφέρον καθώς ο αριθμός των ασθενών με ταυτόχρονη καρδιακη και νεφρική δυσλειτουργία τείνει να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ο όρος καρδιονεφρικό σύνδρομο χρησιμοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να περιγράψει την κατάσταση όπου η καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία οδηγεί σε δυσλειτουργία του άλλου οργάνου αντίστοιχα. Παρά την εκθετική αύξηση των βιβλιογραφικών αναφορών σχετικά το καρδιονεφρικό σύνδρομο υπάρχουν άκομα βασικές πτυχές του συνδρόμου που παραμένουν αδιερεύνητες και ασαφείς. Η αντιμετώπιση του αρρώστου με ταυτόχρονη καρδιακή και νεφρική δυσλειτουργία αποτελεί μια πρόκληση στην καθημέρα κλινική πράξη. Η ύπαρξη ενός συστήματος ταξινόμησης των ασθενών με καρδιονεφρικό σύνδρομο που να βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και διαστρωμάτωση του κινδύνου, η ύπαρξη εύκολα μετρήσιμων βιοδεικτών που να ανιχνεύουν εγκαίρως την καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία καθώς και η εδραίωση ενός θεραπευτικού αλγορίθμου που να καθοδηγεί τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών αποτελούν μερικές μόνο απο τις προκλήσεις στην αντιμετώπιση του συνδρόμου. Θεραπείες με ευεργετική επίδραση στον άξονα καρδιάς-νεφρού αποτελούν οι αναστολείς SGLT2 καθώς και οι νεότεροι, μη στεροειδείς ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης. Συχνά την πορεία του καρδιονεφρικού συνδρόμου επιπλέκει η παρουσία αναιμίας με την τριάδα καρδιακής, νεφρικής δυσλειτουργίας και αναιμίας να συνιστούν μια ιδιαίτερη υποκατηγορία καρδιονεφρικού συνδρόμου γνωστό ώς καρδιονεφρικό σύνδρομο με αναιμία. Η εμφάνιση αναιμίας στο πλαίσιο του καρδιονεφρικού συνδρόμου επηρεάζει δυσμενώς την πρόγνωση του συνδρόμου αποτελώντας ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης και επιδείνωσης τόσο της καρδιακής όσο και της νεφρικής ανεπάρκειας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ιδιαίτερης αυτής υποκατηγορίας παραμένει αμφιλεγόμενη με τις υπάρχουσες θεραπείες όπως η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου να εμφανίζουν μερική αποτελεσματικότητα. Πολλά υποσχόμενοι για το μέλλον αποτελούν οι αναστολείς των προλύλο-υδροξυλασών του επαγόμενου απο την υποξία παράγοντα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γεωργοπούλου Θεοδώρα
- Georgopoulou Theodora
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3223065