National and Kapodistrian University of Athens
Eπίδραση της ινσουλίνης ορού στη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας
Abstract
dc:descriptionΟ σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα χρόνιο πολυσυστηματικό μεταβολικό νόσημα με χαρακτηριστικές μεταβολές που συμπεριλαμβάνουν τη μικρο- και μακροαγγειακή νόσο και την αυτόνομη νευροπάθεια. Η παγκόσμια επίπτωση του ΣΔ το 2015 ήταν ~8,8% (415 εκ ασθενείς) με αναμενόμενη αύξηση στα 642 εκ ανθρώπους το 2040. Το 2015 οι θάνατοι που σχετίζονταν με το ΣΔ υπολογίστηκαν στους 5 εκ θανάτους και το συνολικό παγκόσμιο κόστος υπολογίστηκε στα 673 δις δολάρια ( Yin Kang et al.,2019) Η διαβητική μυοκαρδιοπάθεια αυξάνεται επίσης παγκόσμια και μπορεί να είναι παρούσα έως και σε 60% των ασυμπτωματικών , νορμοτασικών ασθενών με καλά ρυθμισμένο ΣΔΙΙ. Οι διαβητικοί ασθενείς έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας με πτωχότερη πρόγνωση. Έχει διαπιστωθεί μια σχεδόν γραμμική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων γλυκόζης αίματος και του μακροχρόνιου κινδύνου εκδήλωσης καρδιακής ανεπάρκειας σε διάφορες προοπτικές μελέτες που σχετίζονται με το διαβήτη. Κάθε 1% αύξηση της HbA1C σχετίζεται με 30% αύξηση του κινδύνου ΚΑ σε ασθενείς με ΣΔΙ και 8% σε ασθενείς με ΣΔΙΙ και αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου από την αρτηριακή υπέρταση ,στεφανιαία νόσο, παχυσαρκία ,ηλικία ( Yin Kang et al.,2019) Η ινσουλίνη αποτελεί μια πεπτιδική ορμόνη που εκκρίνεται από τα β κύτταρα των νησίδων Langerhans του παγκρέατος. Είναι ένα πρωτεϊνικό μόριο με ενδοκρινή λειτουργία και αποτελεί κεντρικό μόριο στη ρύθμιση των υδατανθράκων και των λιπιδίων στον οργανισμό του ανθρώπου. Έχει αναβολική δράση και συγκεκριμένα αυξάνει την πρόσληψη της γλυκόζης και τον περαιτέρω μεταβολισμό της μέσα στα κύτταρα (μυικά ,λιπώδη) αυξάνει τη λιποσύνθεση στο λιπώδη ιστό, τη σύνθεση μυικού γλυκογόνου, την πρωτεινοσύνθεση , ενώ αναστέλλει τη λιπόλυση, τη γλυκονεογένεση, τη γλυκογονόλυση στο ήπαρ, την κετογένεση και μετακινεί το κάλιο και το μαγνήσιο μέσα στα κύτταρα. Ο κύριος ρόλος της ινσουλίνης στην καρδιά κάτω από φυσιολογικές συνθήκες είναι η πρόσληψη γλυκόζης και η χρήση της μέσω της γλυκόλυσης. Η ινσουλίνη ως προς την επίδραση της στο μυοκάρδιο προωθεί τη γλυκόζη ως το βασικό καρδιακό ενεργειακό υπόστρωμα, μειώνει την κατανάλωση οξυγόνου από τα μυοκαρδιακά κύτταρα και αυξάνει την αποτελεσματικότητα της καρδιακής λειτουργίας. Αυξάνει τη μυοκαρδιακή συστολή και επιδρά θετικά στη μυοκαρδιακή χάλαση .Αυξάνει επίσης την πρωτεινική σύνθεση και ενεργοποιεί τον αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGF) και κατ’ επέκταση την αγγειογένεση . Καταστέλλει την απόπτωση, προωθεί την κυτταρική επιβίωση και τελικά βελτιώνει τη μυοκαρδιακή μικροκυκλοφορία και την αντίσταση των στεφανιαίων αγγείων οδηγώντας σε αυξημένη παροχή αίματος στο μυοκάρδιο. (Fotios Iliadis et al.,2011) Δρα απευθείας στον καρδιακό μυ και αυτή η δράση γίνεται μέσω του μονοπατιού σηματοδότησης PKB/Akt. Σε παθολογικές καταστάσεις όπως ο ΣΔΙΙ, η μυοκαρδιακή ισχαιμία και η καρδιακή υπερτροφία το μονοπάτι μεταγωγής σήματος ινσουλίνης και κατ’ επέκταση η επίδραση της στο μυοκάρδιο αλλάζει. (Fotios Iliadis et al.,2011) O σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου της ινσουλίνης ορού στη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας με την αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Ενώ η δυσλειτουργία της ΑΡ κοιλίας στη διαβητική μυοκαρδιοπάθεια έχει μελετηθεί καλά, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των μεταβολών στη ΔΕ κοιλία δεν έχει μελετηθεί σε βάθος και δεν έχουν αναπτυχθεί ή δοκιμαστεί επαρκώς θεραπείες επίδρασης στη δεξιά κοιλία στη διαβητική μυοκαρδιοπάθεια. (Yin Kang et al.,2019) Η παθοφυσιολογία της δυσλειτουργίας της ΔΕ κοιλίας στη διαβητική μυοκαρδιοπάθεια μοιράζεται κοινούς μηχανισμούς με της ΑΡ όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, το οξειδωτικό στρες (Yin Kang et al.,2019) Oι επιστήμονες έχουν μελετήσει το ρόλο της ινσουλίνης στην καρδιακή λειτουργιά τόσο σε ζωικά μοντέλα όσο και στον άνθρωπο. Η ινσουλίνη ορού έχει συνδεθεί από τους επιστήμονες αντιστρόφως με τη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας και τους όγκους των πνευμόνων σε άτομα από το γενικό πληθυσμό χωρίς παρουσία καρδιαγγειακής νόσου, υποδηλώνοντας ότι τα αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης μπορεί να συνδράμουν στην υποκλινική διαταραχή της καρδιοπνευμονικής κυκλοφορίας (Krüchten et al., 2021).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καββούρη Δήμητρα
- Kavvouri Dimitra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3223117