National and Kapodistrian University of Athens
Αξιολόγηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης δοτών υδρόθειου σε υγιείς και παχύσαρκους μύες
Abstract
dc:descriptionΤα τελευταία χρόνια το H2S πέρασε από την εποχή που αποτελούσε τοξικό αέριο, σε μια νέα, που το εντάσσει στην ομάδα των ενδογενών αέριων διαμεσολαβητών, οι οποίοι είναι ικανοί να ρυθμίζουν την ομοιόσταση αρκετών βιολογικών συστημάτων. Ειδικότερα το H2S φαίνεται να δρα καρδιοπροστατευτικά έναντι της βλάβης από ισχαιμία/επαναιμάτωση, αν και επί του παρόντος δεν έχει προσδιορισθεί ο ακριβής μηχανισμός δράσης. Χρήσιμα φαρμακολογικά εργαλεία σε αυτή τη διαδικασία διαλεύκανσης αποτελούν οι διάφοροι δότες H2S που έχουν αναπτυχθεί μέχρι σήμερα. Στόχος μας στην παρούσα μελέτη ήταν η αξιολόγηση τριών διαφορετικών δοτών υδρόθειου, του Na2S , του GYY4137 και του AP39. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι τρείς αυτοί δότες εκδηλώνουν καρδιοπροστατευτική δράση με διαφορετικό μηχανισμό (εξαρτώμενη από το ΝΟ ή μη). Επιδιώξαμε να αποδείξουμε ότι, ανάλογα με τη φύση του δότη και το διακριτό μηχανισμό επίτευξης του καρδιοπροστατευτικού αποτελέσματος, συγχορήγηση δοτών πιθανά παρουσιάζει επιπρόσθετη της παρατηρούμενης καρδιοπροστατευτικής δράσης. Συνεπώς χορηγήσαμε τους δότες τόσο μόνους τους, όσο και συνδυαστικά, Na2S-GYY4137 και Na2S-AP39, σε in vivo μοντέλο μυών ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Επιπλέον χρησιμοποιήσαμε τον αναστολέα της μιτοχονδριακής 3-MST, Compound 3, η χορήγηση του οποίου έχει φανεί ότι προκαλεί μείωση της έκτασης της εμφραγματικής περιοχής. Ο συγκεκριμένος αναστολέας συγχορηγήθηκε με Na2S για να διαπιστωθεί αν θα εκδηλωθεί αύξηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης. Τέλος αξιολογήσαμε την αποτελεσματικότητα των Na2S και AP39 σε μοντέλο επαγόμενης από τη διατροφή παχυσαρκίας. Τα αποτελέσματα της συγχορήγησης των δοτών Na2S-GYY4137 και Na2S-AP39 επιβεβαίωσαν την υπόθεσή μας, καθώς παρατηρήθηκε επιπλέον μείωση της εμφραγματικής περιοχής κατά 55% σε σχέση με τις ομάδες που είχε χορηγηθεί ο κάθε δότης ξεχωριστά. Από την άλλη μεριά η συγχορήγηση Compound 3-Na2S δεν έδειξε αντίστοιχα αποτελέσματα καθώς δεν επετεύχθη στατιστικά σημαντική μείωση της εμφραγματικής περιοχής. Επιπλέον οι δότες Na2S και AP39 παρέμειναν εξίσου αποτελεσματικοί και στους παχύσαρκους μύες. Συμπεραίνουμε ότι οι δότες H2S που χρησιμοποιήθηκαν ελαττώνουν την εμφραγματική περιοχή σε υγιείς και παχύσαρκους μύες και έχουν αθροιστική δράση. Ο διαφορετικός μηχανισμός δράσης, η διαφορετική κατανομή και τα επίπεδά τους στα υποκυτταρικά διαμερίσματα πιθανόν να είναι η αιτία της παρατηρούμενης αύξησης του καρδιοπροστατευτικού αποτελέσματος κατά τη συγχορήγησή των δοτών, αν και αυτό μένει να διερευνηθεί.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ραβάνη Στέλλα
- Ravani Stella
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3223379