National and Kapodistrian University of Athens
Ο Ρόλος του Υδροθείου στην Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση
Abstract
dc:descriptionΗ Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση (ALS) αποτελεί την τρίτη σε συχνότητα εμφάνισης νευροεκφυλιστική νόσο μετά τις νόσους Alzheimer’s και Parkinson’s. Χαρακτηρίζεται από εκφύλιση του κινητικού νευρώνα και τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν μυϊκή παράλυση, ατροφία και τρόμο. Η πλειοψηφία των ασθενών με ALS έχει προσδόκιμο ζωής από δύο έως τέσσερα χρόνια μετά τη διάγνωση και ο θάνατος επέρχεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Τα αίτια της νόσου χρειάζονται μεγαλύτερη διερεύνηση, αν και είναι γνωστό, πως στους ασθενείς αυτούς παρουσιάζονται αυξημένα επίπεδα οξειδωτικού στρες. Μεταξύ των γονιδιακών μεταλλάξεων που έχουν εντοπιστεί στους ασθενείς είναι και μεταλλάξεις στο γονίδιο SOD1. Το υδρόθειο (H2S) έχει ρόλο αέριου μεταβιβαστή στους βιολογικούς οργανισμούς και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε βιοχημικές διεργασίες μέσω της σηματοδότησης του. Εμπλέκεται σε πολλά βιολογικά συστήματα και έχει διάφορες δράσεις μεταξύ των οποίων είναι και η αντιοξειδωτική. Ο κύριος μηχανισμός σηματοδότησης του υδροθείου είναι μέσω της σουλφιδριλίωσης των πρωτεϊνών. Το αυξημένο οξειδωτικό στρες σε ασθενείς με ALS και η αντιοξειδωτική δράση του υδροθείου αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία για τη διερεύνηση του ρόλου του στο ALS. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου του υδροθείου στην παθοφυσιολογία του ALS και η μελέτη της επίδρασης του εξωγενώς χορηγούμενου δότη υδροθείου SG1002 στην εξέλιξη της νόσου σε διαγονιδιακούς μύες που φέρουν τη μετάλλαξη SOD1-G93A. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη των επιπέδων των ενζύμων που συνθέτουν και καταβολίζουν το υδρόθειο στο τετρακέφαλο μυ διαγονιδιακών SOD1-G93A και άγριου τύπου μυών στο αρχικό και τελικό στάδιο της νόσου. Επιπλέον, μελετήθηκε η σουλφιδριλίωση πρωτεϊνών. Σε διαγονιδιακούς SOD1-G93A μύες πραγματοποιήθηκε επαναλαμβανόμενη χορήγηση SG1002 και αξιολογήθηκε η επίδρασή του στη μυϊκή δύναμη, το συντονισμό κινήσεων και την επιβίωση. Οι μελέτες που έγιναν στο τετρακέφαλο μυ, έδειξαν αύξηση της έκφρασης των δύο εκ των τριών ενζύμων παραγωγής του υδροθείου (CBS, CSE) και μείωση των δύο εκ των τριών ενζύμων καταβολισμού του υδροθείου (SQR, TST) στο τελικό στάδιο της νόσου. Στο αρχικό στάδιο της νόσου παρατηρήθηκε αύξηση στην έκφραση του ενζύμου 3MST και μείωση στα επίπεδα και των τριών ενζύμων του καταβολισμού. Ο δότης SG1002 επιβράδυνε τα συμπτώματα της μυϊκής αδυναμίας και βελτίωσε τη μυϊκή δύναμη, την ταχύτητα κίνησης και τον συντονισμό των κινήσεων. Επιπλέον, αύξησε την επιβίωση των ζώων με τη νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πως το υδρόθειο εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του ALS και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του στην εκδήλωση, στην εξέλιξη και στη θεραπεία της νόσου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λάμπρου Αλεξάνδρα
- Lamprou Alexandra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3223484