National and Kapodistrian University of Athens
A comparison of two different in-vivo stripping methods on enamel surface
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Η αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των δοντιών χρησιμοποιείται συχνά στην Ορθοδοντική. Συνήθως επιλέγεται όταν απαιτείται ελάχιστος επιπλέον χώρος για τη διόρθωση του συνωστισμού ή αλλαγή της μορφολογίας των όμορων επιφανειών κάποιων δοντιών. Σκοπός της παρούσας ex-vivo κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογήσει δύο διαφορετικές μεθόδους αφαίρεσης οδοντικής ουσίας όμορων επιφανειών όσον αφορά στις πιθανές αλλαγές στην αδρότητα και τη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από ένα ικανό διάστημα παραμονής τους στη στοματικό περιβάλλον. Μέθοδοι 39 Υγιείς προγόμφιοι υποβλήθηκαν σε αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες τους τουλάχιστον 6 μήνες πριν εξαχθούν για ορθοδοντικούς λόγους. Τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας ήταν τα εξής: α) το σύστημα Ortho-Strips με χρήση ειδικής χειρολαβής και β) το χειροκίνητο σύστημα IntensivProxoStrip. Κάθε ένα περιλάμβανε 4 διαφορετικές ταινίες για αφαίρεση οδοντικής ουσίας, φινίρισμα και λείανση. Στις άπω επιφάνειες των δοντιών δεν έγινε αφαίρεση οδοντικής ουσίας οπότε χρησιμοποιήθηκαν ως επιφάνειες ελέγχου. Οι θεραπευμένες και μη θεραπευμένες επιφάνειες αξιολογήθηκαν με οπτικό προφιλόμετροκαι Raman και SEM/EDXαναλύσεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και γενικευμένα γραμμικά μοντέλα στο άλφα=5%. Αποτελέσματα Και οι δύο μέθοδοι μείωσαν σημαντικά την κυματοειδή επιφάνεια της άθικτης αδαμαντίνης (P<0.001), με το χειροκίνητο σύστημα να προκαλεί μικρότερη μείωση απ’ ότι το μηχανοκίνητο (P≤0.001). Από την άλλη πλευρά, η αδρότητα της αδαμαντίνης αυξήθηκε σημαντικά (P<0.001)και με τις δυο μεθόδους, χωρίς όμως να παρατηρείται διαφορά στην αύξηση της ανάμεσα στα δύο συστήματα. Οι αναλύσεις EDXκαι Ramanδεν υπέδειξαν καμία αλλαγή στη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από παραμονή των δοντιών στο στοματικό περιβάλλον για τουλάχιστον 6 μήνες. Συμπεράσματα Ύστερα από την αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των προγομφίων και με τα δύο συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη, η επιφάνεια της αδαμαντίνης παρατηρήθηκε περισσότερο επιπεδωμένη και με μεγαλύτερη αδρότητα. Στη στοιχειακή της δομή πριν και μετά την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας και αφού τα δόντια παρέμειναν για αρκετό καιρό στο στοματικό περιβάλλον, δεν παρατηρήθηκε κάποια αλλαγή.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κατσίγιαλου Νίκη
- Katsigialou Niki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3223612