National and Kapodistrian University of Athens
Φλεγμονή και θρομβωτικά επεισόδια σε ασθενείς με κλασικά μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα: Νεότερα δεδομένα και θεραπευτικές δυνατότητες
Abstract
dc:descriptionΤα μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα ή μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα (ΜΥΝ) αποτελούν ομάδα κλωνικών αιματολογικών νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από υπερπλασία μίας ή περισσότερων κυτταρικών σειρών του μυελού των οστών. Τα κλασικά μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα χαρακτηρίζονται από την απουσία της διαμετάθεσης t(9;22) και, ως εκ τούτου, του χρωμοσώματος Philadelphia, και περιλαμβάνουν την αληθή πολυκυτταραιμία (polycythemia vera, PV), την ιδιοπαθή θρομβοκυττάρωση (essential thrombocythemia, ET) και την πρωτοπαθή μυελοίνωση (primary myelofibrosis, PMF). Η κλασική μετάλλαξη JAK2V617F χαρακτηρίζει τη πλειοψηφία των ασθενών με PV, και μικρότερα ποσοστά των ασθενών με ΕΤ και PMF, με δευτερεύουσες τις μεταλλάξεις καλρετικουλίνης (CALR) και του υποδοχέα της θρομβοποιητίνης (MPL). Το βασικό χαρακτηριστικό της παθοφυσιολογίας των κλασικών ΜΥΝ είναι η υπέρμετρη ενεργοποίηση του JAK/ STAT μονοπατιού που οδηγεί σε ιδιαίτερα υψηλή παραγωγή κυτταροκινών, σε συνδυασμό με ενεργοποίηση και άλλων μονοπατιών μέσω επικοινωνίας αυτών (cross- talk). Η κλινική εικόνα των νοσημάτων χαρακτηρίζεται από συμπτωματολογία που σχετίζεται με τις διαταραχές της αιμοποίησης, τη σπληνομεγαλία, και, χαρακτηριστικά, από την εκδήλωση θρομβωτικών επεισοδίων στους ασθενείς τόσο πριν και κατά τη διάγνωση, όσο και κατά την περίοδο παρακολούθησης. Η παθοφυσιολογία και η βιολογική συμπεριφορά των νοσημάτων αποτελούν αντικείμενο εντατικής μελέτης στην έρευνα, με σημαντικά ευρήματα τα τελευταία 15 έτη σχετικά με τη διαταραχή της λειτουργίας των σηματοδοτικών μονοπατιών που σχετίζονται με τη συστηματική φλεγμονή, την κυτταρική επιβίωση, και την κυτταρική ανάπτυξη σε επίπεδο μυελού των οστών. Η φλεγμονή αναγνωρίζεται πλέον ως κεντρικός άξονας της παθοφυσιολογίας των ΜΥΝ και σχετίζεται με την εκδήλωση θρομβώσεων σε ένα πολυπαραγοντικό παθογενετικό μοντέλο ανοσοθρόμβωσης σε επίπεδο αγγείου, αιμοσφαιρίων και μηχανισμού της πήξης. Έτσι, παρότι η χρήση των JAK αναστολέων στη θεραπεία των ΜΥΝ έχει συντελέσει στη σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής και της επιβίωσης των ασθενών, η επίπτωση των θρομβωτικών επεισοδίων αποτελεί ακόμη υπαρκτό παράγοντα θνητότητας και επιδείνωσης του επιπέδου ζωής, ακόμη και σε ασθενείς υπό θεραπεία. H προσθήκη νέων JAK και JAK/ FLT3 αναστολέων στις θεραπευτικές επιλογές και η αναζήτηση φαρμάκων με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης στοχεύει στη βέλτιστη αντιμετώπιση των ασθενών και την ελάττωση του αριθμού των θρομβωτικών επεισοδίων. Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση αποσκοπεί στην καταγραφή των σύγχρονων δεδομένων σχετικά με τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς της θρόμβωσης σε συσχέτιση με τη φλεγμονή στα κλασικά μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα, τους παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση, καθώς και τους νέους πιθανούς θεραπευτικούς στόχους που αναδεικνύονται.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αντωνοπούλου Ευαγγελία
- Antonopoulou Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3223860