National and Kapodistrian University of Athens
Προσομοιωμένα γαστρικά και εντερικά υγρά για την εκτίμηση της φαινόμενης διαλυτότητας δαναζόλης και κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του στομάχου και του ανώτερου εντερικού αυλού κατά τη διάρκεια της πέψης
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν τις ενδογαστρικές συνθήκες, κατά τη διάρκεια των πρώτων 3,5 ωρών μετά την από του στόματος χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων, στα πλαίσια μελέτης βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας (ΒΕ/ΒΑ), που πραγματοποιείται κατά τη περίοδο πέψης. H αξιολόγηση της χρησιμότητας των υγρών μέσων, που προσομοιώνουν τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, στην εκτίμηση της φαινόμενης ενδοαυλικής διαλυτότητας της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης, βασίστηκε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αναρροφημένα περιεχόμενα από τον στόμαχο και το ανώτερο λεπτό έντερο, μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Μέθοδοι: Η ρυθμιστική χωρητικότητα του FeSSGF-V2 βελτιστοποιήθηκε βάσει διαθέσιμων ενδογαστρικών δεδομένων και προτάθηκε το μέσο FeSSGF-V2mod. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε σε περιεχόμενα που αναρροφήθηκαν από το άντρο του στομάχου κατά τη περίοδο πέψης, σε FeSSGF-V2, σε FeSSGF-V2mod, σε FEDGAS® pH=3 και σε FEDGAS® pH=3 με μειωμένη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο 1/2 και το 1/4 του προτεινόμενου από τον προμηθευτή του FEDGAS®, δηλαδή στο FEDGAS1/2 και στο FEDGAS1/4, αντίστοιχα. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε επίσης σε περιεχόμενα που συλλέχθηκαν από το άνω λεπτό έντερο στη διάρκεια της πέψης και σε FeSSIF-V2. Κάθε μέσο που προσομοιώνει τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, αξιολογήθηκε τόσο στο επίπεδο προσομοίωσης Ι όσο και στο επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ του ενδοαυλικού περιβάλλοντος. Αποτελέσματα: H διαφορά των μέσων FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® ως προς την ρυθμιστική τους χωρητικότητα, είχε αμελητέα επίδραση στη φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης. Ωστόσο, η επιπέδου Ι προσομοίωση των γαστρικών περιεχομένων, οδήγησε σε σημαντική υποεκτίμηση της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης σε όλες τις περιπτώσεις. Το επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ με τη χρήση των μέσων FeSSGF-V2 ή FeSSGF-V2mod, οδήγησε επίσης σε υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της μικρής υποεκτίμησης του ενδογαστρικού λιπιδικού περιεχομένου στα εν λόγω μέσα. Η προσομοίωση επιπέδου ΙΙ με τη χρήση του FEDGAS® pH=3, οδήγησε σε ουσιαστική υπερεκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, ακόμη και όταν η παρουσία των διαλυτοποιητικών παραγόντων μειώθηκε, στο 1/4 σε σχέση με την συνιστώμενη από τον προμηθευτή του FEDGAS® (FEDGAS1/4 ). Παρατηρήθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης των διαλυτοποιητικών παραγόντων και της φαινόμενης διαλυτότητας της δαναζόλης. Το μέσο FeSSGF-V2mod βελτίωσε την ικανότητα εκτίμησης της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της κετοκοναζόλης. Οι προσομοιώσεις των γαστρικών περιεχομένων σε επίπεδο Ι και ΙΙ με τη χρήση του FeSSGF-V2mod θεωρήθηκαν εξίσου επαρκείς. Η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης στο FEDGAS® δεν αυξάνει γραμμικά με τη συγκέντρωση των διαλυτοποιητικών παραγόντων, επιβεβαιώνοντας την επίδραση του pH στην ενδογαστρική διαλυτότητα της κετοκοναζόλης, σε περιοχές τιμών pΗ που αναμένονται μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Τα δεδομένα στο FEDGAS1/4 και το FeSSGF-V2mod υπερεκτίμησαν ελαφρώς τη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης. Το FeSSIF-V2 Level I υποεκτιμά σημαντικά την φαινόμενη διαλυτότητα τόσο της δαναζόλης όσο και της κετοκόναζόλης στα περιεχόμενα του ανώτερου λεπτού εντέρου μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Η υποεκτίμηση αυτή παρέμεινε σε μικρότερο βαθμό και με τη χρήση του FeSSIF-V2 Level II για την εκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της ελαφράς υποεκτίμησης των ενδοαυλικών παραγόντων διαλυτοποίησης FeSSIF-V2 Level II. Στον αντίποδα, η χρήση του FeSSIF-V2 Level II οδήγησε σε επαρκή προσομοίωση της φαινόμενης διαλυτότητας της κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του άνω λεπτού εντέρου κατά τη περίοδο πέψης: η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης επηρεάζεται τόσο από την περιεκτικότητα του μέσου σε λιπίδια όσο και από τον μερικό ιονισμό που μειώνει επιπροσθέτως τη λιποφιλία του μορίου. Συμπεράσματα: Για τη δαναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα μετά τη χορήγηση του γεύματος που συνήθως χορηγείται σε μελέτες βιοϊσοδυναμίας/βιοδιαθεσιμότητας υποεκτιμάται από τα δεδομένα στο FeSSGF-V2 ή στο FeSSGF-V2mod ενώ υπερεκτιμάται από τα δεδομένα στο FEDGAS1/4. Για την κετοκοναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα υποεκτιμήθηκε από δεδομένα στο FeSSGF-V2 και υπερεκτιμήθηκε ελαφρώς η από δεδομένα στο FeSSGF-V2mod ή δεδομένα στο FEDGAS1/4. Η πιθανή χρησιμότητα της βελτιστοποίησης των διαλυτοποιητικών παραγόντων στο FEDGAS® pH=3 αξίζει περαιτέρω διερεύνηση. Το FeSSIF-V2 προσομοιώνει ανεπαρκώς τη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο ανώτερο λεπτό έντερο και, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αυτή τη μελέτη, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ενδοαυλικής διαλυτότητας ενώσεων που είναι το λιγότερο τόσο λιπόφιλες όσο η δαναζόλη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καρκαλέτση Ιωάννα
- Karkaletsi Ioanna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3227381