National and Kapodistrian University of Athens
Μέθοδοι ανίχνευσης εξωκείμενων τιμών στο Ηλεκτρομυογράφημα Μονήρους Μυϊκής Ινας
Abstract
dc:descriptionΑπό την εισαγωγή του από τους Eksted και Stålberg, το ηλεκτρομυογράφημα μονήρους μυϊκής ίνας (ΗΜΜΙ) έχει αποδείξει ότι είναι η πιο ευαίσθητη διαγνωστική τεχνική σε διαταραχές της νευρομυϊκής σύναψης. Στη μυασθένεια, η ευαισθησία του ΗΜΜΙ φτάνει πρακτικά το 100% με την προϋπόθεση ότι εξετάζεται ένας αδύναμος μυς. Η εντυπωσιακή αυτή διαγνωστικά εξέταση απαιτεί κατάλληλη εκπαίδευση από τον ηλεκτρομυογραφιστή και ιδιαίτερα αξιόπιστες τιμές αναφοράς και όρια για να βασιστεί. Τα ανώτερα φυσιολογικά όρια για τις εξωκείμενες τιμές (outliers) στο ΗΜΜΙ είναι ζωτικής σημασίας για τη διάγνωση των διαταραχών νευρομυϊκής σύναψης. Ωστόσο, έως σήμερα δεν είναι απολύτως διευκρινισμένο το πώς οι διαφορετικές μέθοδοι ανίχνευσης εξωκείμενων τιμών επηρεάζουν την ακρίβεια των ανώτατων φυσιολογικών ορίων. Στην κλινική πράξη, τα περισσότερα εργαστήρια καθορίζουν τις δικιές τους τιμές αναφοράς χρησιμοποιώντας κυρίως την μέθοδο των 18ων τιμών στηριζόμενοι στην ιδέα ότι η παθολογικότητα ορίζεται από την παρουσία τουλάχιστον τριών ouliers στις είκοσι τιμές jitter. Η μέθοδος αυτή, ωστόσο, παρόλο που είναι σχετικά απλή και λιγότερο χρονοβόρα στην εφαρμογή της στην κλινική ρουτίνα, στερείται επίσημης στατιστικής αιτιολόγησης και τεκμηρίωσης. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συγκρίναμε την καθιερωμένη μέθοδο των 18ων τιμών (18thjv method) έναντι τριών στατιστικά δόκιμων μεθόδων ανίχνευσης εξωκείμενων τιμών που βασίζονται σε ολόκληρη την κατανομή των τιμών: τη μέθοδο του ενδοτεταρτημοριακού εύρους (Interquartile Range -IQR), τη μέθοδο της τυπικής απόκλισης εφαρμοσμένης σε μια λογαριθμοκανονική κατανομή (log-normal) και τη μέθοδο Z-score. Τα υπολογισμένα ανώτερα όρια εφαρμόστηκαν στη συνέχεια, για να ελεγχθεί η ακρίβεια τους, στις καταγραφές των υγιών μαρτύρων και των μυασθενικών ασθενών της βάσης δεδομένων του εργαστηρίου Ηλεκτρομυογραφίας και Κλινικής Νευροφυσιολογίας του Αιγινητείου Νοσοκομείου. Οι διαφορές στις ανώτερες φυσιολογικές τιμές outliers μεταξύ των διαφορετικών μεθόδων ήταν του εύρος των 2μs. Ο αριθμός των μη φυσιολογικών μυών σύμφωνα με τα υπολογισμένα κριτήρια ήταν παρόμοιος και για τις τέσσερις μεθόδους στην ομάδα των υγειών μαρτύρων. Οι δείκτες διαγνωστικής ταξινόμησης (ευαισθησία, ειδικότητα, δείκτης Youden και προγνωστικές αξίες) ήταν επίσης παρόμοιες μεταξύ των διαφορετικών μεθόδων. Στην ομάδα των μυασθενικών, ωστόσο, η μέθοδος Z-score απέτυχε να προσδιορίσει τις ανώμαλες τιμές jitter. Κατά συνέπεια, ο συντελεστής Kappa ήταν σημαντικός έως τέλειος (0,658 έως 1) μεταξύ των τριών μεθόδων (18thjv, IQR και log-normal) αλλά ήταν ισοδύναμος του τυχαίου μεταξύ των τριών μεθόδων και του Z-score στην ομάδα των μυασθενικών. Η καθιερωμένη μέθοδος των 18ων τιμών (18thjv method) αποδείχθηκε σε μεγάλο βαθμό αξιόπιστη όταν συγκρίθηκε με μεθόδους που βασίζονται σε ολόκληρη την κατανομή και η χρήση της στην κλινική πράξη είναι συνεπώς δικαιολογημένη. Αντιθέτως, η απλή εκτίμηση των ακραίων ορίων με την προσθήκη δύο τυπικών αποκλίσεων (SDs) στο μέσο όρο των δεδομένων, οδηγεί σε μη αποδεκτές αποκλίσεις από τις πραγματικές τιμές αποκοπής (cutoff values). Επιπλέον, σε ένα κλινικό σενάριο στο οποίο η τελική ηλεκτροδιάγνωση εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των εξωκείμενων τιμών, φαίνεται, σύμφωνα με τα δεδομένα μας, δόκιμο να αποδεχτούμε μια ζώνη ανοχής περί τα 2 μs, που είναι το κατά προσέγγιση εύρος διακύμανσης μεταξύ των διαφόρων μεθόδων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δημοπούλου Παναγιώτα
- Dimopoulou Panagiota
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3228096