Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

New intergovernmentalism and the crisis management in the EU: The case study of the Eurozone crisis

Abstract

dc:description

Οι ιδιαίτερες συνθήκες κατά την περίοδο μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ και οι επαναλαμβανόμενες περίοδοι κρίσης που είχε να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, άνοιξαν τον δρόμο για νέες συζητήσεις σχετικά με τις έως τότε θεωρίες ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Οικονομική κρίση το 2009 έφερε στο προσκήνιο τις σύγχρονες θεωρίες ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όπως για παράδειγμα ο νεολειτουργισμός και o διακυβερνητισμός, με τους ερευνητές να προσπαθούν να αιτιολογήσουν τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών θεσμών και των κρατών μελών, καθώς και να προσδιορίσουν την κατεύθυνση της νέας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η θεωρία της νέας διακυβερνητικότητας αντλεί αρκετά παρόμοια στοιχεία με την θεωρία του φιλελεύθερου διακυβερνητισμού του Moravcsik, αλλά ξεφεύγει από τα όρια αυτού και εξετάζει περαιτέρω τα ζητήματα νομιμότητας της ΕΕ. Με την κρίση της Ευρωζώνης να αποτελεί το εφαλτήριο σημείο, οι ακαδημαϊκοί επικεντρώνονται στην κατάσταση ανισορροπίας που επικρατεί στην Ένωση και προσπαθούν να εξηγήσουν το παράδοξο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης όπως αποτυπώνεται τα χρόνια μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ. Σε αυτήν την προσπάθεια, κατασκευάζεται η θεωρία της νέας διακυβερνητικότητας η οποία βασίζεται πάνω σε έξι αρχικές υποθέσεις ή πυλώνες. Η πρώτη υπόθεση ερευνά τις κινήσεις των κρατών μελών και προτείνει πως η ευθύνη χάραξης της ευρωπαϊκής πολιτικής πέφτει στους ώμους τους. Ταυτόχρονα, η δεύτερη υπόθεση εξηγεί ότι οι υπερεθνικοί οργανισμοί κινούνται στα πλαίσια ενός νέου μοντέλου κατά το οποίο δεν διεκδικούν και δεν αποζητούν περισσότερες ευθύνες και ενίσχυση της δύναμης τους. Τρίτον, η νέα διακυβερνητικότητα εξηγεί πως μέσα σε αυτό το νέο πλαίσιο υπάρχει η δημιουργία νέων de novo οργανισμών και θεσμών οι οποίοι, μάλιστα, φέρουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης και ηγούνται την χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής. Επιπλέον, ο τέταρτος πυλώνας στοχεύει στην εξέταση των εθνικών συμφερόντων και την επιρροή που έχουν αυτά στην χάραξη πολιτικής από τα κράτη μέλη. Ακόμα, οι τελευταίες δύο υποθέσεις επισημαίνουν την διαφοροποίηση ανάμεσα στα δυο επίπεδα «υψηλής» και «χαμηλής» πολιτικής, καθώς και στο γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί σε ένα διαρκές περιβάλλον κρίσης. Η παρούσα έρευνα στοχεύει στην ανάλυση των παραπάνω υποθέσεων και στον καθορισμό του κατά πόσον αυτοί οι πυλώνες ακολουθούν τα γεγονότα και την πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης κατά την περίοδο της Ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης το διάστημα 2009 έως και 2013. Πιο συγκεκριμένα, διερευνώνται τα γεγονότα και οι αποφάσεις των θεσμών, των κρατών μελών και την Ένωσης κατά την διάρκεια διαχείρισης της κρίσης της Ευρωζώνης, σημειώνονται τα μοτίβα των κινήσεων αυτών και το πόσο ακολουθούν και εξηγούνται από την θεωρία της νέας διακυβερνητικότητας.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Κοκολίνα Μαρία
  • Kokolina Maria

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
English

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3228279

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Κοκολίνα Μαρία; Kokolina Maria. New intergovernmentalism and the crisis management in the EU: The case study of the Eurozone crisis. 2022. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228279