Abstract
dc:descriptionΈνας στους δύο ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔ) παρουσιάζει χρόνια νεφρική νόσο (XNN) και κάποιοι από αυτούς θα οδηγηθούν σε χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ακόμη και με την ευρεία χρήση των αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης ο κίνδυνος για νεφρική εξέλιξη υπάρχει. Ο συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης (SGLT2) στο νεφρό προκαλεί δυναμική επαναρρόφηση της διηθούμενης γλυκόζης μαζί με το νάτριο. Οι αναστολείς αυτών των υποδοχέων (SGLT2i) αρχικά σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν ως φάρμακα για αντιδιαβητική χρήση, με σκοπό τη μείωση της υπεργλυκαιμίας. Απρόσμενα κατέγραψαν μία στατιστικά σημαντική μείωση στον κίνδυνο θανάτου, καρδιαγγειακών συμβάντων και εξέλιξης της ΧΝΝ. Ο ρόλος των SGLT2i να μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα και να βελτιώνουν τη διατήρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης έχει αποδειχτεί από αρκετές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι νεφρικές τους δράσεις φαίνονται να είναι πλειοτροπικές επηρεάζοντας άμεσα και έμμεσα το νεφρό. H αναστολή των SGLT2 καθίσταται πλέον απαραίτητη στη θεραπεία της διαβητικής νεφροπάθειας. Ακόμη πιο πρόσφατα, η ωφέλιμη νεφρική δράση τους επεκτείνεται και σε ασθενείς χωρίς ΣΔ. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύονται οι μηχανισμοί με τους οποίους οι SGLT2i προάγουν τα νεφρικά οφέλη, όπως επίσης καταγράφονται και τα νεφρικά αποτελέσματα από τις κυριότερες τυχαιοποιημένες μελέτες σε πληθυσμό με ή χωρίς ΣΔ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γραμματικάκης Απόστολος
- Grammatikakis Apostolos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3228763