National and Kapodistrian University of Athens
Αντιπηκτική και αντιαιμοπεταλιακή αγωγή στη νόσο COVID-19: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας
Abstract
dc:descriptionΗ νόσος COVID-19, υπεύθυνη για μια πρωτοφανή υγειονομική κρίση, με σημαντικές υγειονομικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, προκαλείται από το νεοεμφανισθέντα κορωνοϊό του Οξέος Σοβαρού Αναπνευστικού Συνδρόμου 2 (SARS-CoV-2), που ανήκει στην οικογένεια των κορωνοϊών του Sars. Είναι πλέον τεκμηριωμένο, ότι προδιαθέτει σε αρτηριακές και φλεβικές θρομβωτικές επιπλοκές, πιθανώς λόγω υπερβολικής φλεγμονής, θρομβοπάθειας, ακινητοποίησης, και σε μεταγενέστερα στάδια, διάχυτης ενδαγγειακής πήξης, γεγονότα που συνηγορούν στην εδραίωση όλο και περισσότερο της θεωρίας ότι η COVID-19 είναι μια υπερπηκτική διαταραχή. Έχουν εντοπιστεί αρκετοί προγνωστικοί παράγοντες για φλεβική θρομβοεμβολή. Οι παράγοντες που έχουν αναφερθεί είναι η μεγαλύτερη ηλικία, τα υψηλότερα D-dimers, ο χαμηλότερος αριθμός λεμφοκυττάρων και ο παρατεταμένος aPTT και συσχετίστηκαν με υψηλότερο κίνδυνο για θρομβωτικά επεισόδια. Αν και πληθώρα κατευθυντήριων οδηγιών και εγγράφων δημοσιεύτηκε ταχέως, δεδομένης της επείγουσας φύσης της πανδημίας, ικανός αριθμός έγκυρων δημοσιεύσεων από αξιόλογα κέντρα καθώς και επίσημες συστάσεις Ιατρικών Εταιρειών διαφόρων χωρών, προτείνουν στρατηγικές διαχείρισης αντιθρομβωτικής αγωγής που αφορούν άτομα σε διαφορετικά περιβάλλοντα (εξωτερικοί ασθενείς, νοσηλευόμενοι, μετά το εξιτήριο). Ωστόσο, η βέλτιστη στρατηγική θρομβοπροφύλαξης δεν είναι ενιαία μεταξύ των διαφόρων προτεινόμενων πρωτοκόλλων. Oι αντιθρομβωτικές θεραπείες ήταν από τις πρώτες που αξιολογήθηκαν σε κλινικές δοκιμές για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ασθενών με ήπια, μέτρια ή κρίσιμη νόσο που νοσηλεύονται με COVID-19 κατ’ οίκον, σε κοινό θάλαμο ή σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Αυτές οι μελέτες έχουν αποδώσει μέχρι στιγμής μικτά συμπεράσματα, που ποικίλλουν από ευεργετικά αποτελέσματα των προφυλακτικών ή θεραπευτικών δόσεων αντιπηκτικών, έως χωρίς διαφορά μεταξύ της θεραπευτικής και προφυλακτικής δόσης τους. Λιγοστές είναι οι μελέτες που πραγματεύονται τη χρήση αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, και μάλιστα σε συγχορήγηση με αντιπηκτική αγωγή, σε αντίθεση με τη χρήση αντιπηκτικών είτε για προφυλακτική είτε για θεραπευτική δράση. Κύρια αιτία αυτής της ανισότητας είναι η εδραιωμένη γνώση και η ευρεία χρήση των αντιπηκτικών, ιδίως της ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους σε θρομβοπροφύλαξη και θεραπεία. Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η όσον το δυνατόν συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση της σχετικής με τις διαταραχές της πήξης στη νόσο COVID-19, και την προφυλακτική και θεραπευτική αντιπηκτική ή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή που χορηγείται σε αυτούς τους ασθενείς.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραπάτη Γιάννα
- Karapati Gianna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3229154