National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση του συνδυασμού αερόβιας άσκησης και μυϊκής ενδυνάμωσης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
Abstract
dc:descriptionΟι ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια έχουν εκπτώσεις στην ποιότητα ζωής, στην δύναμη αλλά και σε άλλες παραμέτρους φυσικής κατάστασης. Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν να εξετάσει ποιο είδος άσκησης έχει τις καλύτερες για αυτούς προσαρμογές. Συμμετείχαν 27 ασθενείς, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Το πρωτόκολλο ξεκινούσε με ποδηλάτηση για 3 λεπτά στο 50% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου. Αμέσως μετά, η μία έκανε ένα πρόγραμμα διαλειμματικής αεροβικής άσκησης (ΑΕΡ), το όποιο διαρκούσε 28 λεπτά. Ήταν χωρισμένο σε 4 κύκλους, όπου σε κάθε έναν ποδηλατούσαν 4 λεπτά στο 85% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου και 3 λεπτά στο 50%. Η δεύτερη (ΣΥΝ) έκανε 2 κύκλους 4:3 και μετά μία άσκηση ενδυνάμωσης για τον τετρακέφαλο και μία για τον δικέφαλο μηριαίο. Τα σετ ήταν 3 και στο κάθε ένα πραγματοποιούνταν 8-10 επαναλήψεις στο 60-75% της μίας μέγιστης επανάληψης. Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν πριν και μετά τα προγράμματα αποκατάστασης ήταν η ποιότητα ζωής, η δύναμη και κάποιες παράμετροι που προκύπτουν μέσα από την καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης, όπως η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, το μέγιστο έργο στο οποίο αυτή επιτεύχθει, το σημείο στο οποίο γίνεται η μετάβαση στον αναερόβιο ουδό, ο κατά λεπτό αερισμός, η αναπνευστική εφεδρεία και η κλίση VE/VCO2. Η δύναμη ως παράμετρος έδειξε να βελτιώνεται σημαντικά στο συνδυαστικό πρόγραμμα. Η ποιότητα ζωής γενικά φάνηκε να επηρεάζεται θετικά στους ασθενείς συνολικά χωρίς όμως να υπάρχει διαφορά στα προγράμματα ξεχωριστά αλλά και μεταξύ τους. Παρόμοια αποτελέσματα προέκυψαν και στην πρώτη υποκατηγορία της ποιότητας ζωής και όταν αναλύθηκε ξεχωριστά (φυσική κατάσταση). Στην δεύτερη (συναισθηματική κατάσταση) φάνηκε η άσκηση να την βελτιώνει συνολικά αλλά και μέσω της συνδυαστικής. Διαφορά δεν φάνηκε στην διαλειμματική αεροβική. Σε ότι αφορά τις παραμέτρους της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κόπωσης διαφορά δεν βρέθηκε καμία διαφορά μεταξύ των προγραμμάτων στην μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, την μέγιστη ισχύ, τον κατά λεπτό αερισμό, τον αναερόβο ουδό, την αναπνευστική εφεδρεία και την κλίση VE/VCO2. Ωστόσο, φάνηκε διαφορά πριν και μετά τα προγράμματα αποκατάστασης στην μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, την μέγιστη ισχύ, τον κατά λεπτό αερισμό, τον αναερόβιο ουδό. Στην αναπνευστική εφεδρεία βρέθηκε διαφορά μόνο μετά την συνδυαστική άσκηση. Επομένως, βλέπουμε πως οι προσαρμογές της διαλειμματικής δεν χάνονται, όταν προσθέσουμε και την μυϊκή ενδυνάμωση. Αντιθέτως, έχουμε επιπλέον οφέλη με την αύξηση της μυϊκής δύναμης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κριτσιώνης Αλέξανδρος
- Kritsionis Alexandros
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3232128