National and Kapodistrian University of Athens
Δευτερογενές τραύμα σε διερμηνείς που εργάζονται σε δομές/κέντρα φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Η παρούσα εργασία έχει στόχο να διερευνήσει την ύπαρξη δευτερογενούς τραύματος σε διερμηνείς που εργάζονται με πρόσφυγες και μετανάστες σε ξενώνες, δομές, κέντρα φιλοξενίας, ενώ παράλληλα εξετάζεται η πιθανότητα ύπαρξης έμμεσης μετατραυματικής ανάκαμψης. Υλικό και μέθοδος: Για τη συλλογή του υλικού ακολουθήθηκε μεικτή μέθοδος, ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων, με δειγματοληψία χιονοστιβάδας, ενώ δείγμα αποτέλεσαν δεκαπέντε διερμηνείς που εργάζονται σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Πιο συγκεκριμένα, για τα ποσοτικά δεδομένα συμπληρώθηκαν οι κλίμακες: α) PTSD Checklist Civilian Version (PCL-5) και β) Γενικής ψυχοπαθολογίας Symptom Checklist SCL-90-R, ενώ για τα ποιοτικά δεδομένα πραγματοποιήθηκαν δεκαπέντε ημιδομημένες συνεντεύξεις σύμφωνες με την βιβλιογραφία και προσαρμοσμένες στα ελληνικά δεδομένα. Αποτελέσματα: Η ποσοτική ανάλυση δεδομένων ανέδειξε ότι ένας στους τρεις συμμετέχοντες (Ν=5, 33,3%) είχε δευτερογενές τραυματικό στρες, ενώ υψηλότερες τιμές στο γενικό δείκτη συμπτωμάτων σχετίζονταν με συμπτώματα δευτερογενούς τραυματικού στρες. Επίσης, περισσότερα συμπτώματα σωματοποίησης, ιδεοψυχαναγκασμού, επιθετικότητας και ψυχωτισμού σχετίζονταν με σημαντικά περισσότερα συμπτώματα μετατραυματικού στρες (p<0,05). Αναλύοντας τα ποιοτικά δεδομένα, οι διερμηνείς αντιμετωπίζουν συναισθηματικές, ψυχολογικές και γνωστικές προκλήσεις ως αποτέλεσμα της εργασίας τους. Η πλειονότητα εντόπισε περισσότερες δυσκολίες στο ξεκίνημα του επαγγέλματος, όταν έρχονταν αντιμέτωπη με την ακρόαση υλικού με υψηλή συναισθηματική φόρτιση. Ωστόσο, οι περισσότεροι αναφέρουν ως βασικό κίνητρο ενασχόλησης με το συγκεκριμένο επάγγελμα, και συγχρόνως, ως παράγοντα ικανοποίησης, το αίσθημα προσφοράς και στήριξης σε ανθρώπους που βρίσκονται σε συνθήκες ευαλωτότητας. Συμπεράσματα: Οι διερμηνείς εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά συναισθηματικής εμπλοκής ενώ η πλειονότητα αναγνωρίζει την ανάγκη περαιτέρω εκπαίδευσης και εστίασης στην αυτοπροστασία μέσω της διαδικασίας της εποπτείας. Η καθοδήγηση με στρατηγικές αντιμετώπισης των τραυματικών εμπειριών καταγράφηκε ως βασικός παράγοντας βελτίωσης των εργασιακών τους συνθηκών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπούζη-Φιλιππίδη Σταυρούλα
- Bouzi-Filippidi Stavroula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3237891