National and Kapodistrian University of Athens
Colonization of space including the moon and other celestial bodies: Is there a legal regime?
Abstract
dc:descriptionΜια μόνιμη ανθρώπινη εγκατάσταση στο διάστημα και η δυνατότητα συγκομιδής πόρων στη Σελήνη ή ακόμη πιο μακριά, στον Άρη, είναι μια ιδέα που εξακολουθεί να είναι εξωπραγματική για τους περισσότερους από εμάς. Ωστόσο, η πολυπλανητική κατοίκηση δεν είναι πλέον επιστημονική φαντασία και σύντομα θα καταστεί τεχνικά εφικτή, ενώ, από νομικής πλευράς, δεν έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος από τη συμφωνία για τη Σελήνη του 1979. Οι διαστημικές συνθήκες δεν προβλέπουν μόνιμη ανθρώπινη εγκατάσταση στο διάστημα και δεν είναι πολύ διαφωτιστικές όσον αφορά τη νομιμότητα της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. Δυστυχώς, το νομικό κενό δημιουργεί αβεβαιότητα, εμποδίζει την καινοτομία και αποτρέπει τους ιδιώτες επιχειρηματίες από το να επενδύσουν στην εξερεύνηση του διαστήματος. Ως εκ τούτου, το παρόν έγγραφο επισημαίνει τα υφιστάμενα νομικά κενά και αναλύει πιθανές λύσεις για την κάλυψη των κενών αυτών. Πρώτον, υποστηρίζεται ότι ο εξωγήινος οικισμός και η εκμετάλλευση του διαστήματος δεν μπορούν να συμβιβαστούν με το ισχύον διεθνές διαστημικό δίκαιο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο "αποικισμός" του διαστήματος συνιστά αναπόφευκτα την αποκλειστική χρήση ουράνιου εδάφους, η οποία με την πάροδο του χρόνου ισοδυναμεί με de facto οικειοποίηση. Ωστόσο, η αρχή της μη οικειοποίησης που ορίζεται στο άρθρο ΙΙ της Συνθήκης για το Διάστημα απαγορεύει απερίφραστα κάθε διεκδίκηση δικαιωμάτων κυριαρχίας στο διάστημα από ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς. Επιπλέον, ο συγγραφέας αναφέρει ότι ο εξωγήινος οικισμός δεν καλύπτεται από την ελευθερία χρήσης και εξερεύνησης του διαστήματος. Η ερμηνεία της συνήθους έννοιας του άρθρου Ι της Συνθήκης για το Διάστημα σύμφωνα με το άρθρο 31 της Συνθήκης για το Διάστημα αποκαλύπτει ότι η μόνιμη ανθρώπινη εγκατάσταση στη Σελήνη και σε άλλα ουράνια σώματα είναι αντίθετη με τον σκοπό και τον στόχο της Συνθήκης. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η ανθρωπότητα είναι απίθανο να "σταματήσει στα τελευταία σύνορα" από αφηρημένους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Δεύτερον, το παρόν έγγραφο επικεντρώνεται στη νομιμότητα της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων σε ουράνια σώματα βάσει του ισχύοντος διεθνούς και εθνικού διαστημικού δικαίου. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η αρχή της μη ιδιοποίησης δεν περιορίζεται στην εδαφική ιδιοποίηση, αλλά απαγορεύει κάθε μονοπωλιακή θέση στο διάστημα και, ως εκ τούτου, η Συνθήκη για το Διάστημα δεν προβλέπει την ύπαρξη δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στο διάστημα. Ομοίως, τα κράτη μέλη της Συμφωνίας για τη Σελήνη απαγορεύεται η συγκομιδή φυσικών πόρων από το άρθρο 11 παράγραφος 3, το οποίο θέτει μορατόριουμ στη διαστημική εξόρυξη έως ότου καταρτιστεί συμφωνία εφαρμογής από τα κράτη μέλη. Τρίτον, το παρόν έγγραφο εξετάζει ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα που κρύβονται πίσω από την εμπορευματοποίηση του διαστήματος. Προτείνεται να μη χρησιμοποιείται ο όρος "διαστημικός αποικισμός", καθώς οι εξωγήινοι οικισμοί δεν μπορούν νομικά να χαρακτηριστούν ως "αποικίες". Επιπλέον, εφιστάται η προσοχή του αναγνώστη στην ανισορροπία των φύλων στο διάστημα και, ως εκ τούτου, προωθείται η προληπτική χρήση γλώσσας ουδέτερου φύλου ώστε να καταστεί το διάστημα προσβάσιμο σε όλη την ανθρωπότητα. Επιπλέον, ο συγγραφέας διατυπώνει τη βασική προτεραιότητα για την προστασία του γήινου και ουράνιου περιβάλλοντος από μακροχρόνιες υποβαθμιστικές επιπτώσεις, καθώς μόνο αυστηρά πρότυπα περιβαλλοντικής ασφάλειας θα διασφαλίσουν τη βιώσιμη αξιοποίηση του διαστήματος. Τέλος, η παρούσα διατριβή αναλύει τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς της Ανοιχτής Θάλασσας, της Ανταρκτικής και της ITU και διαπιστώνει ότι το τελευταίο φαίνεται να είναι το καταλληλότερο πρότυπο για την εξόρυξη στο διάστημα, κυρίως επειδή το σύστημα της ITU - σε αντίθεση με τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς της Ανοιχτής Θάλασσας και της Ανταρκτικής - διέπει τα παγκόσμια κοινά στο διάστημα. Επιπλέον, ο συγγραφέας εξιστορεί την αξία της Συμφωνίας για τη Σελήνη μέχρι στιγμής, καθώς αποτελεί τη μόνη διεθνή νομική πηγή που ασχολείται με την εκμετάλλευση του διαστήματος. Τέλος, ο συγγραφέας αξιολογεί την πρόταση της ομάδας εργασίας της Χάγης για τη διακυβέρνηση των διαστημικών πόρων για την ανάπτυξη ενός διεθνούς πλαισίου για τις δραστηριότητες των διαστημικών πόρων. Μέχρι στιγμής, αυτό το πρότυπο πλαίσιο αποτελεί τη μόνη αξιόλογη προσπάθεια ρύθμισης της εκμετάλλευσης του διαστήματος σε διεθνές επίπεδο και ως εκ τούτου θεωρείται αφετηρία για μελλοντικές ρυθμίσεις και προωθεί τη διεθνή συνεργασία μεταξύ των κρατών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κωσταντίνοφ Ιζαμπέλ
- Kostadinov Isabel
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3242299