Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Έκβαση χρόνιων στεφανιαίων συνδρόμων

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η στεφανιαία νόσος κατέχει σήμερα την πρώτη θέση ως αίτιο νοσηρότητας και θανάτων στον κόσμο. Τα σταθερά στεφανιαία σύνδρομα εμπεριέχουν διαφορετικού βαθμού κινδύνου για μελλοντικά επεισόδια οξέος εμφράγματος, θανάτου, ο οποίος αλλάζει ανάλογα με τους παράγοντες κινδύνου, όπως περιγράφονται στις τελευταίες κατευθυντήριες οδηγίες του 2019 για την διαχείριση των χρόνιων στεφανιαίων συνδρόμων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών με στεφανιαίο σύνδρομο σε σχέση με τα κλινικά, απεικονιστικά και στεφανιογραφικά τους ευρήματα. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 218 ασθενείς, που εισήχθησαν στην καρδιολογική κλινική ή επισκέφθηκαν τα εξωτερικά ιατρεία του Γενικού Νοσοκομείου των Αθηνών Γ. Γεννηματάς. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν με βάση τις 6 κατηγορίες που αναφέρονται στις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής καρδιολογικής εταιρείας για τα χρόνια στεφανιαία σύνδρομα. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία X2-test και τιμές p<0.05 θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Αποτελέσματα: Από τους 218 συμμετέχοντες ασθενείς το 73,9% ήταν άνδρες και το. 61,9% είχε ηλικία 56–75 ετών. Το 78% των ασθενών ήταν υπερτασικοί, το 71,1% είχε δυσλιπιδαιμία, το 33,0% είχε σακχαρώδη διαβήτη, το 50,5% ήταν καπνιστές και κατά την ημέρα της εξέτασης ή εισαγωγής, συμπτώματα παρουσίασε το 71,1% των ασθενών και παθολογικό ηλετροκαρδιογράφημα είχε το 58,8%. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι οι άνδρες οδηγούνται συχνότερα σε αγγειοπλαστική ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη (p=0,012), Επίσης, οι καπνιστές είχαν συχνότερα παρεμβατική αντιμετώπιση (p=0,002), όπως επίσης και οι ασθενείς που έκαναν χρήση αλκοόλ (p=0,029), οι ασθενείς με ιστορικό στεφανιαίας νόσου (p=0,001), και οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί στο παρελθόν σε αγγειοπλαστική (p=0,010). Ασθενείς με παθολογικά ευρήματα στο ηλεκτροκαρδιογράφημα οδηγήθηκαν συχνότερα σε θεραπεία με αγγειοπλαστική (p=0,001), όπως επίσης ασθενείς που παρουσίασαν ηπίως αυξημένη κίνηση τροπονίνης (p=0,009), παρουσίασαν παθολογικά ευρήματα στον διαθωρακικό υπέρηχο καρδιάς (p=0,020), ενώ οι ασθενείς που δεν είχαν στο ιστορικό τους σακχαρώδη διαβήτη αντιμετωπίστηκαν συχνότερα συντηρητικά, σε αντίθεση με τους σακχαροδιαβητικούς, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν συχνότερα με αορτοστεφανιαία παράκαμψη (p=0,001). Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός κλινικής εικόνας με παθολογικές παρακλινικές και απεικονιστικές εξετάσεις αυξάνει την πιθανότητα ύπαρξης στεφανιαίας νόσου και οι ασθενείς αυτοί αντιμετωπίζονται συχνότερα επεμβατικά. Το είδος της αντιμετώπισης εξαρτάται από διάφορους δημογραφικούς και κλινικούς παράγοντες Οι υπάρχουσες διαγνωστικές τεχνικές έχουν από καλή έως υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα και ο συνδυασμός αυτών αυξάνει ακόμη περισσότερο τη διαγνωστική τους ακρίβεια, αλλά απαιτείται η ορθολογική χρήση τους για την σωστή διάγνωση και διαστρωμάτωση των ασθενών με στεφανιαίο σύνδρομο.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Νερούτσος Γεώργιος
  • Neroutsos Georgios

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3245612

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Νερούτσος Γεώργιος; Neroutsos Georgios. Έκβαση χρόνιων στεφανιαίων συνδρόμων. 2022. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245612