National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη των επιπέδων έκφρασης tRNA fragments (tRFs) κατά την επιληπτική κρίση
Abstract
dc:descriptionΩς επιληψία ορίζεται η διαρκής προδιάθεση του εγκεφάλου για εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων. Επιληπτική κρίση είναι ένα παροδικό συμβάν που χαρακτηρίζεται από εμφάνιση μιας σειράς συμπτωμάτων που προκαλούνται από την παθολογικά υπερβολική ή σύγχρονη νευρωνική δραστηριότητα μιας ομάδας νευρώνων σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου ή σε ολόκληρο τον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει όταν σχηματίζονται ακανόνιστα νευρωνικά δίκτυα ή όταν αυτά διαταράσσονται από δομικούς, μολυσματικούς ή μεταβολικούς παράγοντες. Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας, η επιληψία πρέπει να θεωρείται ως νόσος του εγκεφάλου η οποία χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες συνθήκες: 1. τουλάχιστον δύο απρόκλητες κρίσεις με διαφορά >24 ωρών, ή 2. μία απρόκλητη κρίση και πιθανότητα εμφάνισης επιπλέον κρίσεων όμοια με το γενικό κίνδυνο υποτροπής (τουλάχιστον 60%) μετά από δύο απρόκλητες κρίσεις, που συμβαίνουν εντός των επόμενων 10 ετών, ή 3. διάγνωση επιληπτικού συνδρόμου. Η επιληψία σήμερα πλήττει περίπου 65 εκατομμύρια ανθρώπου παγκοσμίως ενώ οι έρευνες αναφέρουν πως 1 στους 26 ανθρώπους θα αναπτύξει επιληψία κάποια στιγμή στη ζωή του. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η επιληψία αποτελεί μια συχνή και παράλληλα σοβαρή νόσο. Τα tRNA fragments (tRFs) αποτελούν μια ομάδα μικρών μη κωδικών μορίων RNA που προέρχονται από τα μεταφορικά RNA (tRNA). Οι μέχρι στιγμής έρευνες δείχνουν ότι η συγκεκριμένη ομάδα μορίων RNA μπορεί να επιδράσει στην εξέλιξη της διαδικασίας της μετάφρασης είτε αναστέλλοντας την είτε ενισχύοντας την, ενώ επίσης επηρεάζει και τη γονιδιακή ρύθμιση. Ωστόσο, επειδή τα tRFs αποτελούν κατηγορία μορίων που πρόσφατα ξεκίνησε να μελετάται, δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη επακριβώς οι μηχανισμοί δράσης των συγκεκριμένων μη κωδικών RNAs, Πάραυτα, οι τελευταίες έρευνες που έχουν προσπαθήσει να συσχετίσουν τα tRFs με την επιληπτική νόσο έχουν καταλήξει σε κάποια ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Πιο αναλυτικά, έχουν βρεθεί συγκεκριμένα μόρια tRFs τα οποία εκφράζονται στον εγκέφαλο από νευρικά κύτταρα, σε δείγματα ασθενών με επιληψία. Ο ακριβής ρόλος και ο μηχανισμός δράσης των tRFs σχετικά με την επιληψία και τις κρίσεις της δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα. Με την εύρεση αυξημένων επιπέδων των παραπάνω tRFs μπορούν να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες και ίσως χρήση των tRFs ως βιοδείκτες για την συγκεκριμένη νόσο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών προσδιορισμού των επιπέδων των 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για την παραπάνω διεργασία χρησιμοποιήθηκαν 11 δείγματα ορού ασθενών με επιληψία και 9 δείγματα ορού υγειών. Για την κανονικοποίηση των αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το εξωγενές miRNA αναφοράς cel-miR-39 του σκώλικα C. elegans. Επιπλέον, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των PCR αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκε ως βαθμονομητής δείγμα RNA από την κυτταρική σειρά HeLa. Οι πειραματικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν περιλαμβάνουν την απομόνωση ολικού RNA, την αντίδραση πολυαδενυλίωσης, την αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA και τέλος η αντίδραση ποσοτικής PCR πραγματικού χρόνου με χρήση της χρωστικής SYBR Green I. Αρχικά, με τα πρωτόκολλα που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση των cDNA των δειγμάτων σε σχέση με τα tRFs στόχους και το cel-miR-39. Σε όλα τα δείγματα παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση του cel-miR-39 που σημαίνει ότι η διαδικασία απομόνωσης RNA, η πολυαδενυλίωση και η αντίστροφη μεταγραφή πραγματοποιήθηκαν με παρόμοια απόδοση σε όλα τα δείγματα. Όσον αφορά τα tRFs στόχους, επίσης παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση όπως επίσης και παραγωγή μοναδικού ειδικού προϊόντος καθώς οι καμπύλες τήξης είχαν μοναδική κορυφή. Σχετικά με την αντίδραση της real-time PCR, δεν αναπτύχθηκαν καμπύλες ενίσχυσης στα αρνητικά controls (ΝC) που χρησιμοποιήθηκαν, επομένως συμπεραίνουμε ότι η αντίδραση πραγματοποιήθηκε απουσία επιμόλυνσης ενώ η ενίσχυση μη ειδικών προϊόντων ήταν μικρή ή μηδενική. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι διεργασίες εύρεσης του κατάλληλου βαθμονομητή ο οποίος αναλύεται ταυτόχρονα με τα μελετούμενα δείγματα, προκειμένου να ερμηνευθούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των αντιδράσεων PCR. Ο βαθμονομητής που χρησιμοποιείται πρέπει να εμφανίζει υψηλά επίπεδα των μορίων στόχων 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC αλλά και υψηλά επίπεδα για το εξωγενές μόριο αναφοράς cel-miR-39. Αρχικά, επιχειρήθηκε βελτιστοποίηση των συνθηκών προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως βαθμονομητής δείγμα RNA της κυτταρικής σειράς HEK293 αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Ακολούθησε έλεγχος διάφορων άλλων καρκινικών κυτταρικών σειρών μεταξύ αυτών και τα κύτταρα HeLa. Η συγκεκριμένη κυτταρική σειρά ήταν η μόνη που εμφάνιζε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλους τους στόχους μας και παραγωγή ειδικών προϊόντων μετά από αξιολόγηση των καμπυλών τήξης. Στη συνέχεια, θα έπρεπε να γίνει εμβολιασμός του δείγματος RNA του βαθμονομητή με ποσότητα του εξωγενούς μορίου αναφοράς cel-miR-39, όπως και στα υπόλοιπα δείγματα. Για το λόγο αυτό εξετάσθηκαν διαφορετικές αραιώσεις του cel-miR-39 (20nM) στο δείγμα RNA των HeLa κυττάρων προκειμένου να επιλεγεί εκείνη η αραίωση που δίνει την πιο ικανοποιητική ενίσχυση. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν από τις αντιδράσεις PCR καταλήξαμε στην αραίωση 1/1000 (0,02nM) του cel-miR-39. Τελευταίο στάδιο αποτέλεσε η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λήφθηκαν από την ποσοτική αντίδραση PCR πραγματικού χρόνου για τα 4 διαφορετικά tRFs στόχους. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν για τα παραπάνω δείγματα, αναπτύχθηκαν θηκογράμματα στα οποία παρατηρήθηκε μια τάση αυξημένων επιπέδων των μελετούμενων tRFs στα περισσότερα δείγματα της ομάδας των ασθενών με επιληψία σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Όσον αφορά τα tRFs 5’GluCTC, 5’GlyGCC παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλα τα δείγματα ασθενών ενώ επίσης ο αρνητικός μάρτυρας των αντιδράσεων για τους στόχους αυτούς έδειξε απουσία επιμόλυνσης και μη ειδικών προϊόντων επομένως αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σωστά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συγκεκριμένων tRFs σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Σχετικά με τα tRFs 5’LysCTT και 3’PheGAA παρατηρήθηκε ελαφρώς μικρότερη ενίσχυση των προϊόντων τους στα παθολογικά σε σύγκριση με τα δείγματα μαρτύρων. Ωστόσο, ο αρνητικός μάρτυρας για τις παραπάνω αντιδράσεις έδειξε απουσία επιμόλυνσης ή παραγωγής μη ειδικών προϊόντων γεγονός που δείχνει ότι οι μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σωστά επομένως απαιτείται ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων προκειμένου να αναλυθεί συσχέτιση των συγκεκριμένων tRFs με τη νόσο της επιληψίας. Συμπερασματικά λοιπόν, αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε η μεθοδολογία ποσοτικοποίησης tRFs σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για να υπάρξει, όμως, αξιόπιστη συσχέτιση των μορίων tRFs που μελετήθηκαν με την επιληπτική νόσο, απαιτούνται μελλοντικές αναλύσεις μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων τόσο ασθενών όσο και μαρτύρων προκειμένου να συγκριθούν.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ξηρού Νίκη-Μαρία
- Xirou Niki-Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3245780