National and Kapodistrian University of Athens
Μαγνητική τομογραφία: το νέο όπλο στη διάγνωση. Είναι τόσο «αθώα» όσο θεωρούμε; Η επίδραση της χορηγούμενης καταστολής, και συγκεκριμένα της δεξμεδετομιδίνης, σε παιδιατρικούς ασθενείς κατά τη διενέργεια Μαγνητικής Τομογραφίας – Μια μετα-ανάλυση
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ), αν και πολύτιμη συχνά απαιτεί τη χρήση καταστολής για τη διεκπεραίωσή της, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά. Οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση αναισθησίας υπαγορεύουν τη φειδωλή χρήση τους. Ένα νεότερο φάρμακο, η δεξμεδετομιδίνη, με χαρακτηριστικά όπως απουσία αναπνευστικής καταστολής, καταστολή προσομοιάζουσα του φυσιολογικού ύπνου, ακόμη και πιθανή νευρο-προστατευτική δράση, αποτελεί ελκυστική εναλλακτική. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη των χαρακτηριστικών της δεξμεδετομιδίνης και η ευαισθητοποίηση επί του ζητήματος με απώτερο σκοπό τον περιορισμό της χορήγησης των πιο τοξικών αναισθητικών και την κινητοποίηση για περαιτέρω έρευνα. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση από τον 3ο/2020 έως τον 6ο/2022, για μελέτες δημοσιευμένες από το 2010, και αφορούσαν σε παιδιατρικό πληθυσμό ο οποίος έλαβε δεξμεδετομιδίνη ως κατασταλτικό εν όψει ΜΤ, στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Η μελέτη εκπονήθηκε βάσει της μεθοδολογίας PRISMA. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεκατρείς μελέτες συμπεριελήφθησαν στην εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Από τις 6204 μετρήσεις, οι 6084 αφορούσαν στη χρήση DEX και στις 4626 η δεξμεδετομιδίνη αποτέλεσε το μοναδικό αναισθητικό φάρμακο. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 57 μήνες (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). Η δόση εισαγωγής ήταν 2,8±0,5 μg/Kg και η δοσολογία συντήρησης 1,8±0,4 μg/Kg/h. Σε 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%,p<0,01) των ασθενών χρειάστηκαν και επιπλέον δόση DEX, της τάξης των 2,9±0,4 μg/Kg, ενώ στο 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p<0,01) χορηγήθηκε έτερο φάρμακο (αστοχία DEX). Ωστόσο, η απόδοση της only-DEX άγγιξε το 99% (95%CI: 97,5%-100%), με μικρή ετερογένεια (I2:81%, τ2=0,0107, p<0.01). και χαμηλό bias. Ο μέσος χρόνος έναρξης των αναισθητικών δράσεων ήταν 12,5 λεπτά (7-19 λεπτά), ενώ ο μέσος χρόνος ανάνηψης κυμαινόταν περίπου στα 32 λεπτά (9-77 λεπτά), με το bias σχετικά υψηλό. Το 15% (95%CI: 9,3%-21,5%) των περιστατικών παρουσίασαν παρενέργειες (I2:92%, p<0,01). Εξ αυτών: υπόταση 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p<0,01), υπέρταση 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p<0,01), βραδυκαρδία 10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p<0,01) και αποκορεσμός μόλις 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p<0,01). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση επί της αναπνευστικής συχνότητας, ενώ καταγράφηκαν 1 μεμονωμένο επεισόδιο άπνοιας και 5 εμέτου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η δεξμεδετομιδίνη είναι ένα αποδοτικό και σχετικά ασφαλές φάρμακο. Τόσο από τις επιδράσεις στην αναπνευστική λειτουργία όσο και από το καρδιαγγειακό σύστημα, σε συνδυασμό με πειραματικά δεδομένα περί νευρο-προστασίας, πλεονεκτεί έναντι των κλασσικών αναισθητικών και πιθανά να αποτελέσει φάρμακο – πρωταγωνιστή στο μέλλον.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αγγελοπούλου Βαλεντίνα-Αναστασία
- Angelopoulou Valentina-Anastasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3248926