National and Kapodistrian University of Athens
Ανατομικές παραλλαγές του παρωτιδικού πλέγματος
Abstract
dc:descriptionΤο προσωπικό νεύρο, κατά την εμβρυογένεση προέρχεται από το δεύτερο βραγχιακό τόξο και συγκεκριμένα από το υοειδές τόξο. Η αισθητική του μοίρα προέρχεται από την κρανιακή νευρική ακρολοφία και η κινητική μοίρα του από το βασικό πέταλο της εμβρυϊκής γέφυρας. Κατά τους τρεις πρώτους μήνες της εμβρυϊκής ζωής καθώς και κατά τη διάρκειά τους καθορίζονται τόσο η πορεία του προσωπικού νεύρου όσο και οι τύποι διακλάδωσής του. Αξίζει να σημειωθεί ότι το νεύρο δεν έχει σχηματιστεί πλήρως έως το τέταρτο έτος της ζωής. Το προσωπικό νεύρο κατά την εξωκράνια μοίρα του διέρχεται από το παρέγχυμα της παρωτίδος που συνιστά έναν από του μείζονες σιελογόνους αδένες, καθιστώντας την παρωτιδεκτομή ένα λεπτό και απαιτητικό χειρουργείο με καλή γνώση της ανατομικής και εμπειρία από το χειρουργό. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη αποσκοπά στην ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που σχετίζεται με τις με τις ανατομικές παραλλαγές του παρωτιδικού πλέγματος με τη χρήση του συστήματος PRISMA. Επιπροσθέτως, πραγματοποιήθηκε αναδρομική συγκριτική μελέτη επιπολής παρωτιδεκτομής για καλοήθους όγκους συγκρίνοντας τη μερική επιπολής παρωτιδεκτομή με την εκπυρήνιση του όγκου αναφορικά με τις επιπλοκές τους. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 22 δημοσιεύσεις. Επακολούθησε ανάλυση των επιμέρους δεδομένων. Συμπερασματικά, παρατηρείται πληθώρα ανατομικών παραλλαγών της εξωκροτάφιας μοίρας του προσωπικού νεύρου που αφορούν τις διακλαδώσεις και την πορεία του. Σχετικά με την αναδρομική συγκριτική μελέτη, συμπεριελήφθησαν 266 ασθενείς με καλοήθη όγκο επιπολής λοβού παρωτίδος (βάσει προεγχειρητικού κυτταρολογικού αποτελέσματος με τη μέθοδο της παρακέντησης δια λεπτής βελόνης). 143 εξ αυτών υπεβλήθησαν σε μερική επιπολής παρωτιδεκτομή και οι 123 σε εξωκαψική εκπυρήνιση του όγκου. Στην μερική επιπολής παρωτιδεκτομή παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού υπαισθησίας του προσώπου λόγω διατομής του μείζονος ωτιαίου νεύρου. Η άριστη γνώση των ανατομικών παραλλαγών, της τοπογραφίας, των οδηγών σημείων είναι απαραίτητα για τη διενέργεια παρωτιδεκτομής. Παράλληλα η εμπειρία μέσω των πολλαπλών επεμβάσεων στην περιοχή αποτελεί σημαντικότατο παράγοντα μείωσης των επιπλοκών. Με βάσει τα αποτελέσματα της αναδρομικής μελέτης προκύπτει το συμπέρασμα ότι θα μπορούσε να προτιμηθεί η εξωκαψική εκπυρήνιση σε επιπολής όγκους τύπου Warthin’s λόγω χαμηλού ποσοστού υποτροπών σε σχέση με τους μεικτούς όγκους καθώς και λόγω χαμηλότερου ποσοστού διατομής του μείζονος ωτιαίου νεύρου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λάσκαρης Σπυρίδων
- Laskaris Spyridon
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3250879