National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης του αντιαιμοπεταλιακού παράγοντα, τικαγρελόρη, μόνη ή σε συνδυασμό με την απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία (Remote Ischemic Conditioning): πρωτεομική και in vivo μελέτη
Abstract
dc:descriptionBackground/Σκοπός: Ο ρόλος των αιμοπεταλίων στη μυοκαρδιακή βλάβη εξ επαναιματώσεως είναι πλειοτροπικός. Τα αιμοπετάλια, κατόπιν της ενεργοποίησής τους, μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στη παθογένεση της βλάβης όσο και την καρδιοπροστασία. Η εφαρμογή σύντομων, διαδοχικών κύκλων ισχαιμίας – επαναιμάτωσης σε ένα, απομακρυσμένο σε σχέση με την καρδιά, όργανο ή ιστό (απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία, remote ischemic conditioning; RIC) ελαττώνει την έκταση του σχηματισθέντος μυοκαρδιακού εμφράκτου, ενώ δύναται να μεταβάλλει την λειτουργία των αιμοπεταλίων. Επίσης, οι ανταγωνιστές των P2Y12 υποδοχέων των αιμοπεταλίων, όπως η τικαγρελόρη, κατέχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτοί, πέραν της ανασταλτικής δράσης τους επί της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, μελετώνται ως προς την εύρεση του μοριακού μηχανισμού αυτής της καρδιοπροστατευτικής δράσης. Στην παρούσα εργασία διερευνήσαμε τον μηχανισμό διαμέσου του οποίου τα αιμοπετάλια συμβάλλουν στην καρδιοπροστασία της RIC καθώς και της τικαγρελόρης, γεγονός που έχει αποδειχθεί ex vivo σε προηγούμενες μελέτες που συμμετείχε η ερευνητική μας ομάδα. Επιπλέον, θελήσαμε να μελετήσουμε την καρδιοπροστατευτική δράση της τικαγρελόρης, RIC ή του συνδυασμού τους in vivo σε πειραματικό μοντέλο επίμυων. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Φλεβικό αίμα συλλέχθηκε από υγιείς εθελοντές, με ή χωρίς να έχει προηγηθεί από του στόματος χορήγηση 180 mg τικαγρελόρης, πριν και μετά την εφαρμογή RIC (3 x 5’/5’ χαλάρωση/σύσφιξη περιχειρίδας πίεσης αίματος, στο άνω αριστερό άκρο, στα 200 mm Hg). Απομονώθηκαν πλυμένα αιμοπετάλια καθώς και το έκκριμα αυτών και ακολούθησε πρωτεομική ανάλυση. Αποδείχθηκε ότι η RIC επάγει πρώιμη αποκοκκίωση των αιμοπεταλίων, μέσω αυξορρύθμισης ασβεστιοεξαρτώμενων οδών. Το πρωτέωμα του εκκρίματος των αιμοπεταλίων εμφάνισε αυξημένες οδούς έμφυτης ανοσίας, όπως αυτές της, διαμεσολαβούμενης από πρωτεΐνες θερμικού σοκ, απόκρισης σε στρες. Αντίστοιχα, το πρωτεομικό προφίλ αιμοπεταλίων, εθελοντών που έλαβαν τικαγρελόρη, χαρακτηρίστηκε από μειορρύθμιση, RhoA-μεσολαβούμενων, οδών ενεργοποίησης. Ακολούθησε φαρμακοδυναμική ανάλυση με κυτταρομετρία ροής σε ολικό αίμα επίμυων, για την εύρεση της κατάλληλης δόσης χρονικής στιγμής χορήγησης της τικαγρελόρης, ώστε να εκδηλώνει ικανή αντιαιμοπεταλιακή δράση in vivo. Τόσο η τικαγρελόρη, χορηγούμενη per os 1 ώρα πριν την ισχαιμία, σε δόση 20 mg/kg, όσο και η RIC, ως μεμονωμένες παρεμβάσεις, περιόρισαν σημαντικά την έκταση του μυοκαρδιακού εμφράκτου in vivo. Συμπέρασμα: Τα αιμοπετάλια μπορούν να αποτελέσουν φορείς της καρδιοπροστατευτικής δράσης της RIC ή τικαγρελόρης, όπως αποδεικνύεται από τις διαφοροποιήσεις του πρωτεομικού προφίλ τους ώστε να αποκοκκιώνουν πιθανούς καρδιοπροστατευτικούς μεσολαβητές ή να περιορίζουν την ενεργοποίησή τους, αντίστοιχα. Επιβεβαιώθηκε ότι η RIC, η τικαγρελόρη - σε ορθολογικά επιλεγμένη δόση και χρονική στιγμή οπότε ελαττωνόταν η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων in vivo - καθώς και ο συνδυασμός τους είναι καρδιοπροστατευτικές σε πειραματικό μοντέλο 30 λεπτών ισχαιμίας – 3 ωρών επαναιμάτωσης επίμυων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δερμιντζόγλου Θεανώ
- Dermintzoglou Theano
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3252891